Φεβ 23 2014

Η Ισλανδία αποσύρει επίσημα την αίτηση ένταξης της ΕΕ

Σύμφωνα με τις χιλιαστικές θεωρίες των ευρωπαϊστών σύντομα η Ισλανδία θα  πρέπει να γίνει Αφρική

Ο  Κεντροδεξιός συνασπισμός κομμάτων που κυβερνά  την Ισλανδία, το Κόμμα της Ανεξαρτησίας και το Προοδευτικό Κόμμα, συμφώνησαν ότι η αίτηση της χώρας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αποσυρθεί  επισήμως την ερχόμενη  Παρασκευή.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ισλανδίας αναμένεται να παραδώσει ψήφισμα στη Βουλή την επόμενη εβδομάδα για να λήξει επίσημα η διαδικασία προσχώρησης.

7 Σχόλια

Μεταπήδηση στη φόρμα σχολίων

    • Ισόνομος πολίτης on 23 Φεβρουαρίου 2014 at 12:13

    Είναι και αυτό το θέμα εντός της χορείας των θεωρούμενων υπεροχών του ευρωσκεπτικισμού και πλησίστιου αντιευρωπαϊσμού, σε σχέση με τον φιλοευρωπαϊσμό.
    Τι συγκρίσεις και αυτές ε…εεεεε
    Τι άσχετες και ανεδαφικές παρομοιώσεις.
    Ελλάδα 51 Νομοί εκ των οποίων ένας, ο Νομός Αχαΐας έχει ισοπληθή αριθμό κατοίκων με εκείνον της Ισλανδίας.
    (321.500 η Ισλανδία και 322.000 ο νομός Αχαΐας)
    Όσο για τα υπόλοιπα μεγέθη:
    Άσχετα, διαφορετικά, παράταιρα και εντελώς μη συγκρίσιμα..

      • RYaN on 23 Φεβρουαρίου 2014 at 14:47

      Τελικά, η Ελλάδα τη μια είναι μεγάλη, την άλλη είναι μικρή, επιτέλους διάλεξε 🙂

    • Ισόνομος πολίτης on 23 Φεβρουαρίου 2014 at 15:28

    Για όλα υπάρχουν κριτήρια και τα μέτρα σύγκρισης..
    Τώρα Ισλανδία μου λές και υπονοείς ….και….και….και…και….
    Τελείως διαφορετικές (συγκριτικά πάντα) χώρες
    Τι «μεγάλος», «μικρός» και κολοκύθια «μετά ριγάνεως»….,,,σε κουβέντα να ….βρισκόμαστε……δηλαδή?

      • RYaN on 23 Φεβρουαρίου 2014 at 15:40

      Η τεράστια διαφορά είναι αυτό που περιέγραψα στο σχόλιό μου εδώ (February 22, 2014 at 4:45 pm),

      Κατά τα άλλα έχω αρχίσει να καταλήγω, επίσης, στο συμπέρασμα ότι εκνευρίζεσαι και μάλλον δεν ενδιαφέρεσαι και τόσο για δημιουργική και παραγωγική συζήτηση, όσο για την παράθεση των δικών σου παγιωμένων απόψεων – ίσως πολύ παγιωμένων (μπετόν αρμέ).

    • Ισόνομος πολίτης on 24 Φεβρουαρίου 2014 at 09:09

    Στην πολιτική θεώρηση των πραγμάτων και συμμετοχή, ή είσαι σταθερά προσηλωμένος, ή φτερό στον άνεμο..
    Προτίμησα την πρώτη εκδοχή και κρατάω σταθερό πολιτικό «μετερίζι».
    Είναι προτιμότερο να φύγω να απενεργοποιηθώ και να επέχω τελείως ασχολούμενος ιδιωτικά…
    Αν εδώ που είμαι, υπάρχουν λάθη, παραλείψεις ή το χειρότερο όλων στρεβλώσεις, για να είσαι και να παραμείνεις καθαρός, έντιμος και αποτελεσματικός, οφείλεις να παλέψεις και να μάχεσαι από «τα μέσα» για να διορθωθούν τα πράγματα (όσο αυτά μπορούν να διορθωθούν) και να δρομολογηθούν προς στη σωστή τους πορεία και κατεύθυνση.
    Έχω δει, ακούσει, μάθει και υποστεί πολλά και νοιώθω απέχθεια και σιχασιά για εκείνους, που σήμερα είναι εδώ, αύριο αλλού και μεθαύριο πάρα πέρα.
    Τα λεγόμενα UFO λοιπόν.
    Σαν αυτά τα πρόσωπα δηλαδή που κοροϊδεύουν, εκμεταλλεύονται και απαξιώνουν με την προσχώρηση τους σε κάθε σοβαρό πολιτικό χώρο, προσωπικά δεν θα γίνω ποτέ όμοιος τους.
    Προτιμώ το «μπετόν αρμέ» με το οποίο κατασκευάζονται αντιατομικά καταφύγια, παρά τον ξευτελισμένο «πολιτικό μέτοικο» και την ανεμοδούρα….
    Όταν ακούς για τέτοιες «πολιτικές μεταγραφές», ο νους σου συνήθως δεν πάει στο ποδόσφαιρο, αλλά συνειρμικά συνδέεις το γεγονός με άλλα «κατατόπια» που συχνά επισκεπτόμαστε πιτσιρικάδες σε κάθε μας….ευκαιρία..
    Καταλαβαίνεις….

      • RYaN on 24 Φεβρουαρίου 2014 at 19:01

      Δεν εννοούσα κομματικά το «μπετόν-αρμέ». Αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά σου, άλλωστε. Όλα τα κόμματα, όμως, μπορούν να διαμορφώνουν νέα άποψη επί των νέων καταστάσεων που τεκταίνονται, αφού η ζωή είναι δυναμική και δε σταματά ποτέ. Αν κάποιο κόμμα μένει προσκολλημένο στις απόψεις του, αγνοώντας τη δυναμική των πραγμάτων, τότε είναι σίγουρο ότι τελικά θα εξαφανιστεί.
      Ίσως, από την άλλη, να μην έχεις καταλάβει, ή να μην έχεις πειστεί, ότι δε συμμετέχω στο blog κομματικά, γιατί έχω εδώ και χρόνια επιλέξει αυτό που χαρακτηρίζεις παραπάνω ως «προτιμότερο», αλλά διατηρώντας το ενδιαφέρον για την πολιτική και την οικονομία, που εντέλει ταυτίζονται με την ίδια τη ζωή σε κάθε οργανωμένη κοινωνία.
      Όσο ζεις, πρέπει να ενδιαφέρεσαι για τη ζωή, ακόμα κι αν πάψεις να ενδιαφέρεσαι για κάποια συγκεκριμένη Ζωή, Λίτσα, ή Μαρία. 🙂 Έτσι, δεν είναι?

        • Ισόνομος πολίτης on 24 Φεβρουαρίου 2014 at 19:33

        Η τελευταία παράγραφος με τα «κορίτσια», άριστα «δέκα»…
        Δεν το βλέπω στενά κομματικά το όποιο θέμα, αλλά στη βάση μιας ρεαλιστικής προσέγγισης με τα δεδομένα του «δυνατόν γενέσθαι «.. σήμερα..
        «Καλά» κα «άγια» ορισμένα από αυτά που εκθέτεις εδώ και υποστηρίζεις, αλλά νομίζω πως συγκυριακά, τυγχάνουν υπερβατά και ταιριάζουνε περισσότερο στη λαϊκή παροιμία που λέει πως:
        «Ψωμάκι δεν έχουμε να διώξουμε την πείνα, τα ραπανάκια για την όρεξη μας μάραναν…».

Τα σχόλια έχουν απενεργοποιηθεί.

Αρέσει σε %d bloggers: