Απρ 12 2014

Το πάρτι που μας χρωστάνε κι ο φόβος της Κόλασης

partyorhell

του Θανάση Μαυρίδη

Βρισκόμαστε εδώ και μήνες στην τελευταία πράξη του δράματος. Περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων αλλάζουν χέρια σε απίστευτα χαμηλές τιμές, αποτέλεσμα της πρωτόγνωρης κρίσης. Θα πρέπει να θεωρούμε ότι είμαστε μπροστά σε έναν νέο κερδοσκοπικό κύκλο, καθώς τα κερδοσκοπικά κεφάλαια θα νιώσουν σύντομα την ανάγκη να κεφαλαιοποιήσουν την τόλμη τους και νέοι παίκτες θα μπουν στο παιγνίδι. Έτσι γινότανε πάντοτε, έτσι θα συμβεί και τώρα.

Δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί ο κύκλος των εξαγορών. Ούτε και πρόκειται για κάτι που θα ολοκληρωθεί σε μικρό χρονικό διάστημα. Ας δούμε την μεγάλη εικόνα: Το 2007 – 2009 η αγορά είχε υψηλές τιμές αλλά οι πράξεις ήταν περιορισμένες. Τα σημάδια της κόπωσης ήταν κάθε μέρα όλο και πιο φανερά. Τιμές υπήρχαν, όχι όμως και διαθέσιμοι αγοραστές. Την περίοδο 2010 – 2012 οι αγοραστές εξαφανίστηκαν και η αγορά οδηγήθηκε σε κραχ. Έτσι, ο γενικός δείκτης τιμών των μετοχών του Χρηματιστηρίου Αθηνών οδηγήθηκε στα επίπεδα των 500 μονάδων και οι τιμές των ακινήτων λίγο πιο κάτω από τα τάρταρα.

Από τις αρχές του 2013 άρχισαν σταδιακά να γίνονται κάποιες πρώτες κινήσεις. Πρώτα στις μετοχές του Χρηματιστηρίου κι έπειτα σε εμπορικά ακίνητα. Οι τιμές των μετοχών έχουν ήδη σημειώσει άνοδο. Στα εμπορικά ακίνητα υπάρχει ενδιαφέρον εδώ και καιρό (δίχως να έχει εξαντληθεί η προσφορά) και στις κατοικίες παρατηρείται τώρα μία κάποια κινητικότητα.

Είναι μία διαδικασία που ξεκίνησε το 2007 και δεν ξέρουμε πότε θα τελειώσει. Δεν ξέρουμε αν είμαστε στο τέλος ή λίγο μετά την μέση. Το βέβαιο αυτή την στιγμή είναι ότι τα δύσκολα τα αφήσαμε πίσω μας. Κι εδώ ακριβώς έρχεται το ερώτημα, κατά πόσο αυτά αφορούν την μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου. Αν οι επενδύσεις των funds θα δώσουν δουλειά στους ανέργους και ελπίδα στους νέους ανθρώπους.

Αυτό που είδαμε το 2012 είναι τι ακριβώς σημαίνει να σου γυρίζουν την πλάτη τα funds. Η καταγγελία του διεθνούς καπιταλισμού δεν βοηθάει σε αυτή την περίπτωση τα λαϊκά συμφέροντα. Όσο υπερβολικό είναι να αγνοήσει κανείς την σημασία της παρουσίας των διεθνών κεφαλαίων σε μία ευρωπαϊκή χώρα, άλλο τόσο αποπροσανατολιστικό είναι να θεοποιήσει την παρουσία τους. Χρειαζόμαστε τα διεθνή κεφάλαια, αλλά δεν πρόκειται αυτά να μας χαρίσουν ευμάρεια. Ειδικά αυτό το τελευταίο είναι κάτι που θα το καταφέρουμε δημιουργώντας πλούτο. Σε αυτό το σημείο αρχίζουν οι ανησυχίες μας…

Τα διεθνή κεφάλαια ανακάλυψαν την Αθήνα και συμμετείχαν χτες στην έκδοση των ελληνικών ομολόγων επειδή αυτή την εποχή αναζητούν ευκαιρίες στην Ευρώπη. Δεν έπεσαν ανάσκελα από την οικονομική πολιτική του Στουρνάρα. Και καλά θα κάνει η κυβέρνηση να δει αυτή την συγκυρία ως μία πραγματική ευκαιρία και όχι ως ευκαιρία για πανηγυρισμούς. Είναι σαν να πέφτουμε από την Ακρόπολη και στα μέσα της διαδρομής να εμφανίζεται κάποιος να μας δίνει ένα αλεξίπτωτο!

Και που το ήξεραν αυτό οι κερδοσκόποι εκείνοι που τοποθετήθηκαν σε αξίες στην Ελλάδα όλο το προηγούμενο διάστημα; Ότι δηλαδή η Ελλάδα θα έβγαινε τόσο γρήγορα στις αγορές; Δεν το ήξεραν. Υπέθεταν ότι θα μπορούσε να συμβεί. Έτσι κι αλλιώς αγόραζαν σε τέτοιες τιμές που το ρίσκο τους ήταν μικρό. Για παράδειγμα, εμπορικό ακίνητο σε κεντρικό σημείο της Αθήνας με 900 ευρώ το μέτρο δεν υπάρχει σήμερα σε άλλη γωνιά των Βαλκανίων…
Πόνταραν στην προοπτική να πετύχει η Ελλάδα να παραμείνει στους κόλπους της Ευρώπης. Κι αυτό το στοίχημα φαίνεται να κερδίζουν σήμερα.

Προσέξτε, όμως, τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που μπορούν να δημιουργηθούν! Η επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές μπορεί να φέρει περισσότερους και καλύτερης ποιότητας επενδυτές στην χώρα και αυτό να ωθήσει ακόμη υψηλότερα τις αξίες. Αν αυτό συμβεί, που φαίνεται να είναι και το πιθανότερο σενάριο σήμερα, τότε το πάρτι δεν έχει καν ξεκινήσει.

Υπάρχει, πάντως, ένα μεγάλο «αλλά».  Η τύχη είναι τυφλή. Και με την ίδια ευκαιρία που σου χάρισε σήμερα τύχη, μπορεί αύριο να στην πάρει πίσω. Στο χέρι της κυβέρνησης είναι να εκμεταλλευτεί την καλή συγκυρία και να προσπαθήσει, έστω κι αργά, να κάνει εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που δεν θέλησε ή δεν μπόρεσε να κάνει όλο το προηγούμενο διάστημα. Οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές και σε μία τέτοια περίπτωση είναι εύκολο να γίνεις και πάλι το μαύρο πρόβατο. Κι εκεί που νόμισες ότι σε έχουν φωνάξει για να απολαύσεις ένα θεσπέσιο γεύμα, να διαπιστώσεις ότι ο ρόλος σου είναι μέσα στο πιάτο…

Το επικίνδυνο είναι να πιστέψουν στην κυβέρνηση ότι όλα τα έκαναν μέχρι σήμερα καλά! Είναι ο πιο σύντομος δρόμος για την Κόλαση. Και μάλιστα δίχως επιστροφή.

Αρέσει σε %d bloggers: