Μαΐ 13 2014

ΜΗ ΜΙΛΑΣ, ΜΗ ΓΕΛΑΣ, ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΕΛΛΑΣ…

Αποκηρύσσω μετά βδελυγμίας τον άθλιο τρομοβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Διαμαντόπουλο και τας παραφυάδας αυτού. Δεν πίνω μπύρα και πετάω τα μπουκάλια μόλις συναθροισθούν άνω των δύο, ενώ τις πατσαβούρες, τις παλιές φανέλες και τα σώβρακα τα καίω, μην πέσουν στα χέρια του εσωτερικού εχθρού και γίνουν βόμβες μολότωφ κλπ.

Γράφει ο Βασίλης Μπαλαής

Το Mall το θεωρώ απολύτως νόμιμο, και πολύ κακώς το Συμβούλιο Επικρατείας το χαρακτήρισε αυθαίρετο. Είμαι υπέρ της ανακατάληψης των πόλεων από τα στρατεύματα του στρατηλάτη μας,  και προτείνω μάλιστα να μεριμνήσει και για την επανακατάληψη των γυναικών μας, που ως επιπόλαια πλάσματα, δεν γοητεύονται από τον μεγάλο πολιτισμό όλων ημών των Ελλήνων, αλλά από τον μεγάλο π…..ο όλων αυτών των κατώτερων φυλών. Αποκηρύσσω κάθε μορφής βία από άπλυτους, που, αν και «τα φάγανε μαζί»,  τολμάνε να βγάζουν γλώσσα σε καθώς πρέπει πολιτικούς μας, με τη γραβάτα τους, τις offshore τους, το κατιτίς τους.

Δηλώνω συμμέτοχος στην προσπάθεια καταπολέμησης της ανομίας και τρομοκρατίας, και ακριβώς ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να προσφέρω την ταπεινή μου βοήθεια.

Αποκαλύπτω λοιπόν τον «Mυστικό κώδικα Da Tsipra», που αποτελεί τον θούριο των τρομοκρατών του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τον κώδικα μέσω του οποίου συνεννοούνται.

Πρόκειται συγκεκριμένα για το πολύ γνωστό τραγούδι «Μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς». Παραθέτω παρακάτω τους στίχους του σατανικού αυτού τραγουδιού, με ένα μικρό δικό μου σχολιασμό, για να καταλάβετε .

Το τραγούδι ξεκινάει ως εξής:

«Όσα μου ‘χεις τάξει, είναι σα μετάξι, είναι σαν παλιό κρασί…». Τι λέει εδώ δηλαδή; Ξεκάθαρα υπονοεί τις υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα, με τις οποίες προσπαθεί να ξεγελάσει και πάλι τον Ελληνικό Λαό, δοσμένες με ένα όμορφο, πρέπει να ομολογήσω, και γι΄αυτό ακόμα πιο επικίνδυνο τρόπο.

«Είναι τα φιλιά σου, και το θαλασσί, χρώμα της ματιάς σου, θάλασσα χρυσή…».

Είναι ολοφάνερη η προσπάθεια, με σεξιστικές αναφορές στο χρώμα των ματιών του και τη γλύκα των φιλιών του, να προσελκύσει νέους ψηφοφόρους, ιδίως από την συμπαθή, αλλά λίγο επιπόλαιη, τάξη των γυναικών, αλλά ίσως και από την πολυπληθή τάξη των βρωμοαδερφών.

«Όσα μου’ χεις τάξει, στο ΄χω ξαναγράψει, τα ‘χεις μοναχά εσύ…».

Αδυνατώ να μιλήσω από την πλημμυρίδα  της οργής και αηδίας που με κατακλύζει. Μετά τις μαύρες κάλτσες, με τις οποίες οι Λαμπράκισες ξελόγιαζαν και στρατολογούσαν τα ανόητα παιδάρια, ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω αυτού του ακραίου πειρασμού, βάζει στο στόχαστρο τις γυναίκες και τις κόρες μας.

Το ρεφραίν όμως του τραγουδιού αυτού είναι εξόχως αποκαλυπτικό:

«Μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς, στο κορμί βομβιστές κουβαλάς. Μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς, με τη γλύκα που φιλάς».

Λυπάμαι, αλλά θα πρέπει να εντοπίσω μια αδικαιολόγητη χαλαρότητα στις αρμόδιες υπηρεσίες  και τον κ. Δένδια, γιατί το πράγμα βγάζει μάτι από μόνο του.

Πρώτα-πρώτα μιλάει καθαρά: «Στο κορμί βομβιστές κουβαλάς». Πως κουβαλά βομβιστές; Προφανώς είναι ζωσμένος με μολότωφ, χειροβομβίδες, καλάσνικοφ κλπ, έτοιμος να μας τινάξει όλους στον αέρα. Βέβαια, κάποιος φίλος, ειδικός στην κομμουνιστική και αριστερή συνομωσία, μου είπε ότι ο στίχος ίσως υπονοεί πως το κορμί του είναι τόσο επιθυμητό, που μπορεί να κάνει μεγαλύτερη ζημιά και από ένα βομβιστή. Αυτό όμως είναι ακόμα πιο επικίνδυνο, γιατί είναι φανερό πως πρόκειται για όπλο μαζικής καταστροφής, που σημαδεύει κατευθείαν στα θεμέλια της χρηστής ελληνικής οικογένειας. Γιατί δεν τον μπουζουριάζουνε λοιπόν μαζί με όσους τραγουδάνε το ανήθικο αυτό τραγούδι;

Ύστερα περιγράφει τον φοβερό κίνδυνο που διατρέχει η Ελλάδα μας, έστω κι αν  καταντάει γελοία η επίμονη προσπάθεια σεξουαλικού επηρεασμού των γυναικών και βρωμοαδερφών: «Κινδυνεύει η Ελλάς, με τη γλύκα που φιλάς», λέει, και νομίζω πάντως, πως δεν πρέπει καθόλου να υποτιμήσουμε τον κίνδυνο αυτό, ίσα-ίσα.

Και συνεχίζει το τραγούδι-κώδικας:

«Όσα μου ‘χεις τάξει, μ’ έχουνε πετάξει, ίσα με τον ουρανό…», δείχνοντας παραστατικά πόσο υψηλό είναι το φρόνημα των τρομοκρατών του ΣΥΡΙΖΑ και πόσο μεγάλη η αισιοδοξία τους για την κατάληψη της κυβέρνησης.

«Κι έχω γίνει αστέρι, καλοκαιρινό, μέρα μεσημέρι, πάνω απ’ το στενό..». Εδώ είναι ολοφάνερο το συνθηματικό νόημα των στίχων. Ετοιμάζεται τρομοκρατικό χτύπημα: «Πάνω απ’ το στενό», προσδιορίζει συνθηματικά τον χώρο, ενώ προσδιορίζεται και η ώρα-«μέρα μεσημέρι»-, και η εποχή, με τη λέξη «καλοκαιρινό». Ας έχει ο κ. Δένδιας το νου του λοιπόν το καλοκαίρι που έρχεται, μέρα μεσημέρι, πάνω από ένα στενό, για κάποια σοβαρή τρομοκρατική ενέργεια.

«Όσα μου ‘χεις τάξει, βάλτα σε μια τάξη, μη μ’ αφήνεις να χαθώ», είναι ο τελευταίος στίχος. Εδώ, ίσως γιατί υπάρχουν και διαφορές ανάμεσα στις βρωμοσυνιστώσες του, γίνεται μια προσπάθεια δειλής κριτικής, ζητώντας από τους ινστρούχτορες και οπλαρχηγούς των διάφορων συνιστωσών, να βάλουν σε μια τάξη τις διαφορές τους και τις προσεγγίσεις τους, ώστε να μην χαθούνε όλοι μαζί μέσα στην κατακραυγή της αγνής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού (ή έστω όσου έχει απομείνει, μετά την ολοκλήρωση όλων των προγραμμάτων διάσωσής του από τους Γερμανούς και άλλους ανιδιοτελείς φίλους μας στην Ε.Ε).

Νομίζω λοιπόν αγαπητοί αναγνώστες, πως είναι ξεκάθαρη η αριστερή συνωμοσία που εξυφαίνεται, και βρίσκεται μάλιστα σε προχωρημένο στάδιο υλοποίησης, και πολύ σωστά οι διωκτικές αρχές και η κυβέρνηση όλη μαζί, είναι αποφασισμένη να την συντρίψει, ξαναγυρνώντας- κάλλιο αργά παρά ποτέ- επιτέλους, στην υγιή εκείνη ατμόσφαιρα του συμμοριτοπολέμου και στα ιδανικά της Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου.

Χάϊλ…., ωχ, συγγνώμην, παρασύρθηκα. Την καλημέρα μου αδελφοί.


Τα σχόλια έχουν απενεργοποιηθεί.

Αρέσει σε %d bloggers: