Μαΐ 27 2014

Σοιμπλε: Ακόμη κι αν τελειώσουν τα μνημόνια δεν θα σας αφήσουμε ήσυχους

Μήνυμα Σόιμπλε προς Ελλάδα: Το τέλος του Μνημονίου δεν σημαίνει και τέλος των θυσιώνΣοκ από τον «σκληρό» του Βερολίνου

Μήνυμα Σόιμπλε προς Ελλάδα: Το τέλος του Μνημονίου δεν σημαίνει και τέλος των θυσιών

«Οι χώρες που βρίσκονται σε πρόγραμμα πρέπει να γνωρίζουν ότι η ολοκλήρωση του προγράμματος δεν σημαίνει το τέλος των μεταρρυθμίσεων» δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, μιλώντας σε συνέδριο στη γερμανική πρωτεύουσα, παρόντος του Γιώργου Παπανδρέου

Σαφές μήνυμα ότι η έξοδος της Ελλάδας από το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής δεν σημαίνει ότι αυτομάτως θα τερματιστεί η λιτότητα και οι θυσίες, ούτε ότι δεν θα ζητούνται πια μεταρρυθμίσεις από τους Ευρωπαίους ταγούς, έστειλε απόψε από το Βερολίνο ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

«Οι χώρες που βρίσκονται σε πρόγραμμα προσαρμογής έχουν τις υψηλότερες επιδόσεις σε ό,τι αφορά στην εφαρμογή μεταρρυθμίσεων του ΟΟΣΑ» σημείωσε ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, αλλά προειδοποίησε τις χώρες που ολοκληρώνουν τα προγράμματα να μην επαναπαυτούν και να συνεχίσουν τις μεταρρυθμίσεις.

«Θα ήταν καταστροφικό να πούμε ότι έχουμε ξεπεράσει τον κίνδυνο, παρά την πρόοδο που έχουμε επιτύχει. Οι χώρες που βρίσκονται σε πρόγραμμα πρέπει να γνωρίζουν ότι η ολοκλήρωση του προγράμματος δεν σημαίνει το τέλος των μεταρρυθμίσεων» δήλωσε ο κ. Σόιμπλε μιλώντας νωρίτερα την Τρίτη σε συνέδριο για την Ευρώπη που διοργάνωσε η «Hertie School of Governance» στο Βερολίνο και στο οποίο συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ο επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ και ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάριο Μόντι.

Ο Γερμανός υπουργός χαρακτήρισε «ανοησίες» τις εικασίες περί «γερμανικής Ευρώπης» και ανέδειξε την ανάγκη μεγαλύτερης συνοχής και ανάπτυξης της ΕΕ. Τάχθηκε υπέρ του ανοίγματος των διατλαντικών αγορών και των στοχευμένων επενδύσεων στην καινοτομία, και τόνισε ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να κρύβεται πίσω από τη νομισματική πολιτική, η οποία, όπως είπε, «δεν αποτελεί υποκατάστατο μεταρρυθμίσεων» και μπορεί να υπονομεύσει την πρόθεση των πολιτικών να εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις.

Ο κ. Σόιμπλε προειδοποίησε ακόμη για τον κίνδυνο να δημιουργηθούν νέες «φούσκες» στην προσπάθεια «να προωθήσουμε τη ρευστότητα και την παροχή πιστώσεων» και αναφέρθηκε στα υψηλά επίπεδα ρευστότητας, τα οποία εκτίμησε ότι δημιουργούν λανθασμένα κίνητρα και καταστρέφουν τη δομή των τιμών, κάτι που μπορεί να οδηγήσει, όπως εξήγησε, σε ανεύθυνες και επιπόλαιες αποφάσεις για επενδύσεις. «Φοβάμαι ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει μεγάλος κίνδυνος», δήλωσε και επισήμανε ότι η ρευστότητα είναι μεγάλη, όχι μόνο στη Γερμανία και στην Ευρώπη, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο, για να προσθέσει ότι, εάν δεν υπήρχε η ανεξαρτησία και τα όρια της εντολής της ΕΚΤ, θα έπρεπε να τα εφεύρουμε. «Ζούμε σε ιδιαίτερες εποχές, σε ό,τι αφορά τη νομισματική πολιτική», είπε χαρακτηριστικά.

Αναφερόμενος στην κρίση στην Ουκρανία, επισήμανε πως κατέστη σαφές ότι το θέμα δεν είναι μόνο η οικονομία. «Η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας της Ευρώπης πρέπει να γίνει πιο ισχυρή και, το πιο σημαντικό, η πολιτική της Ευρώπης πρέπει να γίνει πιο ευδιάκριτη. Αν θέλουμε να συνεχίσουμε να βασιζόμαστε στα οικονομικά και διπλωματικά εργαλεία τα οποία πιστεύουμε ότι θα είναι επιτυχημένα και μακροπρόθεσμα, είναι πολύ σημαντικό να είμαστε ισχυροί», ανέφερε.

Μιλώντας για τις απαραίτητες θεσμικές αλλαγές, τόνισε ότι χρειάζεται μια πιο αποτελεσματική Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ένα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το οποίο να έχει μεγαλύτερη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων. «Θα ήταν επιπλέον εφικτό να χρησιμοποιήσουμε τον προϋπολογισμό ως εργαλείο προκειμένου να θέσουμε προτεραιότητες σε συγκεκριμένα κράτη-μέλη και να στηρίξουμε τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», πρόσθεσε κι έκανε λόγο για την ανάγκη όσο το δυνατόν περισσότερες αποφάσεις να λαμβάνονται με αποκεντρωμένο τρόπο. «Θα μπορούσα, ωστόσο, να δω έναν Επίτροπο Προϋπολογισμού, ο οποίος θα είχε την εξουσία να απορρίπτει εθνικούς προϋπολογισμούς, εφόσον δεν ανταποκρίνονται στους κανόνες στους οποίους έχουμε όλοι συμφωνήσει. Αντίστοιχα, θα πρέπει να υπάρχει έλεγχος της συμμόρφωσης των κρατών-μελών προς τους όρους που έχουν συμφωνήσει σε ό,τι αφορά τον ανταγωνισμό. Χρειαζόμαστε καλύτερη δημοκρατική νομιμοποίηση για τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Έχω κατ’ επανάληψη προτείνει την απευθείας εκλογή του Προέδρου της Κομισιόν, κάτι που θα άλλαζε την επικοινωνία στην Ευρώπη με πολύ αποτελεσματικό τρόπο», συνέχισε, αλλά εμφανίστηκε επιφυλακτικός σε ό,τι αφορά την πολιτική ένωση.

«Ο όρος «πολιτική ένωση» είναι πολύ θολός. Όπως και το «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης». Αυτό είναι κάτι που θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχουμε ήδη, αλλά και πάλι η έκφραση είναι πολύ ασαφής για να περιγράψει με ακρίβεια τον ειδικό χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μπορεί να οδηγήσει σε παρεξηγήσεις. Αν θέλουμε να είμαστε πιο ακριβείς, μιλούμε για μια πολυεπίπεδη δημοκρατία. Έχουμε πολλούς λόγους να είμαστε υπερήφανοι για την Ευρώπη. Εξακολουθούμε να διαθέτουμε τη μεγαλύτερη «ήπια ισχύ» στον κόσμο, αλλά η Ευρώπη διατρέχει τον κίνδυνο να μείνει πίσω σε ό,τι αφορά τον διεθνή ανταγωνισμό. Σε αυτόν τον διεθνή ανταγωνισμό η Ευρώπη έχει πιθανότητες να επιβιώσει μόνο εάν ενεργεί ως σύνολο και εάν εργάζεται διαρκώς για τη βελτίωσή της, για την πολιτική δομή και για την ανταγωνιστικότητά της. Για χάρη των μοναδικών χαρακτηριστικών μας, η Ευρώπη πρέπει πάντα να είναι λίγο καλύτερη, λίγο πιο σταθερή και λίγο πιο ελκυστική από άλλες περιοχές του κόσμου», υπογράμμισε.

Απαντώντας σε ερώτηση του Μάριο Μόντι σχετικώς με το πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί καλύτερη λειτουργία της κοινής αγοράς, τόσο εντός της Ευρωζώνης όσο και εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο κ. Σόιμπλε τόνισε ότι ο ίδιος θα ήθελε η Βρετανία όχι απλώς να μείνει στην ΕΕ, αλλά να ενταχθεί και στην Ευρωζώνη. Πρόσθεσε ότι η Ευρωζώνη χρειάζεται μεγαλύτερη συνοχή, προκειμένου το κοινό νόμισμα να παραμείνει σταθερό. «Πολλές φορές ενδιαφερόμαστε περισσότερο για τη ρύθμιση των αγορών, παρά για την ελεύθερη αγορά, ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίστροφο», σημείωσε.

Αναφερόμενος στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών εκτίμησε ότι έδωσαν κίνητρα για να σκεφτούμε όλοι τι πρέπει να κάνουμε καλύτερα. «Στην Ιταλία είχαμε ένα θετικό αποτέλεσμα-έκπληξη, στη Γερμανία τα πράγματα είναι σχετικά καλά, στη Γαλλία. . . ωχ! Όλοι μας στην Ευρώπη, όχι μόνο για τη Γαλλία, πρέπει να σκεφτούμε τι λάθη έχουμε κάνει και ένα τέταρτο των ψηφοφόρων ψήφισε όχι για ένα δεξιό κόμμα, αλλά για ένα φασιστικό, ακραίο κόμμα», δήλωσε χαρακτηριστικά και αναφέρθηκε σε πρόσφατη δημοσκόπηση που έδειχνε ότι μόλις το 39% των Γάλλων επιθυμεί την παραμονή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση – ένα ποσοστό πιθανότατα χαμηλότερο από το ποσοστό στην Βρετανία, σχολίασε. Κατέληξε, μάλιστα, τονίζοντας ότι «χωρίς την Ιταλία, όπως και χωρίς τη Γαλλία, δεν είναι δυνατόν (να προχωρήσουμε), πρέπει να κάνουμε τα πράγματα καλύτερα, όχι να πούμε «εντάξει, ο κόσμος δεν θέλει» και να τα παρατήσουμε».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


34 Σχόλια

Μεταπήδηση στη φόρμα σχολίων

    • RYaN on 27 Μαΐου 2014 at 22:50

    Γιατί πρέπει να είσαι σε μνημόνιο για να ισχύουν αυτά?
    Το Δημοσιονομικό Σύμφωνο Λιτότητας (σκέτο, νέτο με κάτι κερασάκια γαρνιτούρας πού και πού για να θολώοσυν τα μάτια όσων φωνάζουν για ανάπτυξη) για όλη την Ευρωζώνη δεν είναι αρκετό?

    • RYaN on 27 Μαΐου 2014 at 23:12

    Paul Krugman: Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα (σ.σ. όχι μόνο στον πλανήτη, αλλά στην ιστορία της ανθρωπότητας) η οποία κατάφερε να μειώσει τους μισθούς !!!
    link στα ελληνικά

      • Astrexas on 27 Μαΐου 2014 at 23:23

      Το προβλημα με το Δημοσιονομικο Συμφωνο Λιτοτητας(φυσικα οχι το μονο στην ε.ε. των διαφορετικων οικονομιων) ειναι οτι σε καποιες χωρες λειτουργει θεραπευτικα και καποιες τις αποτελειωνει….οταν καταλαβουν ολοι οτι η εξισσοροπιση των δημοσιονομικων στην Ελλαδα δεν ειναι βιωσιμη ο μακαριτισσα θα εχει πιασει τα κυπαρισσια….οι ευρωπαιοι κανουν οτι δεν το βλεπουν οι Ελληνες το ξερουν αλλα και τι να πουν?
      το τρενακι ομως συνεχιζει το δρομο του.

        • RYaN on 27 Μαΐου 2014 at 23:42

        Όσο το κεφάλαιο διαρρέει από τους λιγότερο ισχυρούς (λιγότερο επιτυχημένη επένδυση) προς τους περισσότερο ισχυρούς (περισσότερο επιτυχημένη επένδυση) και τα ισοζύγια παραμένουν εθνικά, οι φόροι παραμένουν εθνικοί και το κράτος πρόνοιας (ή μήπως ποιος ήρθε?) παραμένει κι αυτό εθνικό, τότε το μόνο που αλλάζει ανά χώρα είναι η ταχύτητα με την οποία θα φτάσει κι αυτή στη θέση της Ελλάδας …

          • Astrexas on 27 Μαΐου 2014 at 23:48

          οπως στο σκακι!!!

            • RYaN on 28 Μαΐου 2014 at 00:02

            Σκέψου τώρα την ακολουθία:
            εθνικό κρατικό χρέος -> εσωτερική κατανάλωση πολλών -> εσωτερικές καταθέσεις λίγων -> επιχειρηματικά δάνεια -> φυγή προς τους ισχυρούς (ή προς τους πολύ φτηνούς) για πιο επιτυχημένη επένδυση.

            Νομίζω ότι εξηγεί το δημοσιονομικό πρόβλημα τους χρέους και το πώς δένει με το τραπεζικό πρόβλημα (αφήνοντας έξω το περιστασιακό πρόβλημα που αντιμετώπισαν οι ισχυροί από την κατάρρευση τιμής του real estate)

            • Astrexas on 28 Μαΐου 2014 at 00:15

            δυσκολα μου βαζεις 🙂

            • RYaN on 28 Μαΐου 2014 at 00:19

            Ίσως βοηθήσει 🙂

            • Astrexas on 28 Μαΐου 2014 at 00:23

            σιγουρα …αλλα οχι τετοια ωρα 😉

    • Astrexas on 27 Μαΐου 2014 at 23:29

    Ο συριζα δεν ξερω αν το ξερει

    • pap-net on 27 Μαΐου 2014 at 23:41
      Author

    Όλοι το ξέρουν άλλα κανουν ότι δεν το βλέπουν και ελπίζουν πως κάτι θα βγει…
    Η ελπίδα πεθαίνει τελευταια άλλα και αυτή πεθαίνει καποια στιγμη

    Η λύση είναι γνωστή και την έχουμε πει χίλιες φορές αν και θεωρείται απαραδεκτη.

    Όμως είναι η μόνη λύση που φαινεται ορατή και είναι η έξοδος από το ευρώ.

      • RYaN on 27 Μαΐου 2014 at 23:47

      Και νομίζεις τότε ότι οι άλλοι θα κάτσουν μέσα? Οπότε, ποιο το κέρδος? Δες το κι έτσι.

    • pap-net on 27 Μαΐου 2014 at 23:54
      Author

    Δεν με νοιάζει τι θα κανουν οι άλλοι Ryan. Πραγματικά δεν με νοιάζει

      • RYaN on 28 Μαΐου 2014 at 00:04

      Σε νοιάζει. Σ’ αυτούς θα πουλήσεις προϊόντα και υπηρεσίες.

        • Astrexas on 28 Μαΐου 2014 at 00:20

        φαντασου τους τουριστες απο τα βαλκανια και την ρωσια..μαφια και νεοπλουτοι ειναι αυτοι που κανουν την καταναλωση και τον τζερζελε(εξαιρητε το γυναικειο φυλλο)…(τετοιοι θα ειναι και οι μελλοντικοι ελληνες τουριστες στο εξωτερικο)

          • RYaN on 28 Μαΐου 2014 at 00:39

          Σ’ αυτά τα θέματα υπάρχει timing, momentum και διεθνής συγκυρία.
          Πριν 3-4 χρόνια που όλες οι αναδυόμενες ανατιμούσαν τα νομίσματά τους, αν έβγαινες εσύ με υποτίμηση θα μάζευες όλο το χαρτί (νομίζω ότι τότε ο Bernanke κάπου το είχε στο πίσω μέρος του μυαλού του). Σήμερα, συναγωνίζονται η μία την άλλη στην υποτίμηση. Άρα, πού να πας?
          Η τάση ήταν θηριώδης: όσο φτηνότερη η αναδυόμενη, τόσο περισσότερες επενδύσεις. Κι αυτοί όσο ερχόντουσαν οι επενδύσεις ακρίβαιναν! Όταν ξεκίνησε το tappering και η αποεπένδυση έτραιξαν όλοι να φτηνύνουν.
          Τέλος, σήμερα, είναι και η συγκυρία της Ουκρανίας; κυρώσεις, εμπόδια και φόβος των Ρώσων για μετακίνηση στη Δύση.

    • Astrexas on 28 Μαΐου 2014 at 00:36

    Υparxei mia genikh diasaleυsh της ταξης…καταναλωτης δεν ειναι πλεον ο συνετος νοικοκυρης εργαζομενος..αλλα ο μαφιοζος ο βρωμιαρης και ο τραπεζιτης με τα απατυλα μπονους

      • RYaN on 28 Μαΐου 2014 at 00:41

      Μπα, αυτός είναι κυρίως καταθέτης. Φυσικά, αφού περάσει από το κατάλληλο πλυντήριο να καθαρίσει λιγουλάκι… Το μετά την κατάθεση με νοιάζει εμένα. Τα λεφτά της κατάθεση γίνονται δάνειο. Και πάνε πού???

        • Astrexas on 28 Μαΐου 2014 at 18:22

        τα χρηματα των δανειων ανατροφοδοτουν την οικονομια μεσα απο την αυξηση της καταναλωσης και των επενδυσεων.Το προβλημα γεναται οταν γινοντε εκροες(νομιμες και μη) τοτε καποια στιγμη οι τραπεζες θα σηκωσουν τα ποδια αφου οι συνεχεις αναδιπλωσεις καποια στιγμη θα ειναι αδυνατες.

          • RYaN on 28 Μαΐου 2014 at 19:00

          Αυτό το τελευταίο λέω κι εγώ. Μόνο που τονίζω τις υπερπολλαπλάσιες νόμιμες εκροές. Από 220 δισ. ιδιωτικά δάνεια στην Ελλάδα, μόνο τα 70 δισ. είναι στεγαστικά, που όταν δόθηκαν ήταν σίγουρο ΑΕΠ. Τα υπόλοιπα ψάξε βρες…

            • pap-net on 28 Μαΐου 2014 at 19:18
              Author

            Τα υπόλοιπα έγιναν αυτοκίνητα κινητά PC ταμπλετς ακριβά δομικά υλικά εισαγωγής και γενικά εισαγωγές

            • RYaN on 28 Μαΐου 2014 at 19:53

            Από τα υπόλοιπα 150 δισ. μόνο τα 30 δισ. είναι καταναλωτικά. Τα άλλα είναι επιχειρηματικά !!!

            • RYaN on 28 Μαΐου 2014 at 20:07

            Αφού λοιπόν χάθηκαν μόνο 50 δισ. από το ΑΕΠ, πάλι καλά.

            • RYaN on 30 Μαΐου 2014 at 23:32

            Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, που αλίευσα στο διαδίκτυο, από το μακρινό πλέον καλοκαίρι του 2009.
            Ο τίτλος του είναι: » Απατηλή η ανάκαμψη των ελληνικών τραπεζών;»
            Και η ωραιότερη παράγραφος αυτή εδώ:
            «Την ώρα που οι ελληνικές τράπεζες εμφανίζονται «άνετες» με τα NPL να φθάνουν το 6% των χαρτοφυλακίων τους, στις ΗΠΑ η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφάλισης Καταθέσεων ανακοίνωνε χθες, με μεγάλη ανησυχία, ότι τα NPL συνέχισαν να αυξάνονται για 13ο συνεχή μήνα, φθάνοντας σε ποσοστό 4,35%, που είναι και το υψηλότερο από την ίδρυση της υπηρεσίας, πριν από 26 χρόνια. Αν οι Αμερικανοί, που βίωσαν με το χειρότερο τρόπο την πιστωτική κρίση και είδαν πολλές μεγάλες και μικρότερες τράπεζες να βάζουν λουκέτο, ανησυχούν για το 4,35%, είναι απορίας άξιον πώς στην Ελλάδα υποδεχόμαστε με σχετική απάθεια το δικό μας 6% των μη εξυπηρετούμενων δανείων.» !!!

            • RYaN on 3 Ιουνίου 2014 at 22:48

            Να και οι πρώτες διαρροές πληροφοριών ….

            • RYaN on 3 Ιουνίου 2014 at 23:08

            Και τώρα ίσως μπορείτε να ξαναδείτε αυτό το απλοϊκό παράδειγμα που είχα δημοσιεύσει εδώ από το 2012, με εκείνο το «κολλημένο» δημόσιο χρέος που ξέρει και μασκαρεύεται από swaps μέχρι ομόλογα ασφαλιστικών ταμείων. Φυσικά, στο παράδειγμα η σταθερή τιμή είναι για «χάριν απλότητας». Άλλωστε, δεν είναι δικιά μου δουλειά οι αποκαλύψεις 🙂

    • Ισόνομος πολίτης on 28 Μαΐου 2014 at 09:23

    Να μιλήσουμε λίγο με όρους πραγματικής και όχι χάρτινης οικονομίας?
    » Όταν οι καταθέσεις υπερβαίνουν τις επενδύσεις, τότε η ύφεση είναι αναπόφευκτη» γράφει ο John Maynard Keynes..
    Και απαντά η Οικονομική Σχολή της Βιέννης μέσω του Σόιμπλε:
    Οι μεταρρυθμίσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη προκειμένου να εξισορροπηθούν οι συντελεστές της αξίας, της αποδοτικότητας και της παραγωγής, πρέπει να συνεχίζονται.
    Και να συνεχίζονται αδιάκοπα μέχρι την ολοκλήρωσή τους.
    Γιατί τότε μόνο δημιουργούνται οι κατάλληλες ασφαλιστικές δικλίδες, ότι δεν θα επανέλθουμε σε πρότερες καταστάσεις χρεοκοπίας και οικονομικής καταστροφής.
    Βέβαια σε ανωμάλους οικονομικές περιόδους είναι γνωστό ότι στις Τράπεζες σωρεύεται η ρευστότητα των καταθετών και από εκεί δυστυχώς, πηγαίνει στο εξωτερικό και στο Real Estate για διασφάλιση.
    Που ακούστηκε να κτίζεται μεζονέτα στη μέση του πουθενά με πισίνα και γηπεδάκι του γκολφ, από άσχετο αστοχωρικό που δανείστηκε και σήμερα, το ημιτελές αυτό κτίσμα να χάσκει με τον ιδιοκτήτη καταχρεωμένο και με το ένα πόδι στη φυλακή από χρέη σε τράπεζες και στο Δημόσιο για το Φ.Π.Α?
    Υπέπεσε στην αντίληψή μου όταν πήγαμε να πάρουμε 11χρονο αγοράκι φίλου που έπαιζε κρυφτούλι και γκρεμίστηκε στην καταπακτή που προοριζότανε για το εσωτερικό ασανσέρ…..(Ευτυχώς τη γλίτωσε με δύο μικροκατάγματα)
    Ο καταχρεωμένος και χρεοκοπημένος βιοτέχνης οικοδομικών υλικών, είναι μια από τις χαρακτηριστικές και αντιπροσωπευτικές περιπτώσεις των συμπεριφορών της κοινωνίας των νεοελλήνων μέχρι το 2008.
    Έλεος!
    Έχει δίκιο ο Σόιμπλε. και πιστεύω πως δεν το αναφέρει για το κακό μας..
    Τι να τα κάνεις τα ψευτοδιλήμματα μέσα, ή έξω από το € σε μια ανοικτή Οικονομία στο παγκόσμιο γίγνεσθαι όπως είναι η ελληνική, μετά στην ένταξή μας στην ΟΝΕ?
    Τρίχες!
    Η Ευρώπη παρά τις σημερινές της ατέλειες και αδυναμίες, έχει μέλλον σαν ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ισότιμων εθνοτήτων και κρατών …..και το συμφέρον μας, είναι να είμαστε πάντοτε από τα βασικά της μέλη ..
    .

      • RYaN on 28 Μαΐου 2014 at 12:28

      Όσες μεταρρυθμίσεις και να κάνει ένα μικρό κράτος δε θα καταφέρει απολύτως τίποτε σε μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βάση. Το υγιές κεφάλαιο θα ρέει πάντα προς τα ισχυρότερα κράτη γιατί θα βρίσκει οικονομίες κλίμακας και συνέργειες που αποκλείεται να τα βρει στα μικρά. Το «περίεργο» κεφάλαιο θα αναζητά φορολογικούς παραδείσους (ίσως η μόνη μεταρρύθμιση που δουλεύει, αλλά το παράδειγμα της Κύπρου έδειξε ότι κάτι τέτοιο ενοχλεί πολύ τον κύριο Σόιμπλε, δεν είναι έτσι?)
      Ο Σόιμπλε και η Μέρκελ (σημειωτεόν μη-οικονομολόγοι και οι δύο) δουλεύουν την Ευρώπη προς όφελος της Γερμανίας κι αυτό θα συνεχιστεί όσο πάει. Άλλωστε, τα μέσο- και μάκρο- ξεπερνάνε την πολιτική τους θητεία, άρα τώρα να τη βγάλουν και μετά από αυτούς γαία πυρί μιχθήτω.

    • Ισόνομος πολίτης on 28 Μαΐου 2014 at 13:23

    Με δεδομένα το μέγεθος μας και τις διαρθρωτικές αδυναμίες όντας εκτός € και μεσούσης της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης του 2009, μπορείς να φανταστείς τον βαθμό κόλασης και της οικονομικής μας καταστροφής?
    Ανεξάρτητα από τους λόγους και τα κίνητρα τους, εμάς από τον Μάιο του 2010 και δώθε, μας συνέδραμαν αν όχι τα μέγιστα. τουλάχιστον όμως σε βαθμό οικονομικής επιβίωσης…
    Προσωπικά αυτό και μόνο, το εκλαμβάνω ως πολύ θετικό γεγονός…

      • RYaN on 28 Μαΐου 2014 at 14:26

      Αν και δε συμφωνώ με βάση τα αμιγώς οικονομικά, θα μπορούσα να συμφωνήσω πολιτικο-οικονομικά, Έτσι, στην ουσία, δεν τοποθετούμαι ανεχόμενος το ευρύτερο γεωπολιτικό status quo.

        • Astrexas on 28 Μαΐου 2014 at 16:02

        τα Ζητουμενα ειναι αυτα που καθοριζουν τις επιλογες ενος μικρου ,η,ενος μεγαλου κρατους, η,μιας ενωσης μικρομεγαλων κρατων.

        Οταν ζητουμενο ειναι η αυξηση του πλουτου της ολιγαρχειας των παραπανω σαφως και ο παραπανω δρομος ενδεικνειτε

          • RYaN on 28 Μαΐου 2014 at 17:39

          Συνήθως παίρνεις ότι δίνεις. Το «τόσο όσο να μη ζημιωθώ» μπορεί να κρατήσει το «μέλος» ζωντανό, αλλά δε θα το κάνει ποτέ λειτουργικό για να σου βγάλει κέρδη. Εκτός κι αν ελπίζεις ότι θα βρεθούν κάποιοι άλλοι καλοί άνθρωποι, από την «άλλη όχθη του ωκεανού», που κι εσύ έμαθες κάποτε να βασίζεσαι σ’ αυτούς, οι οποίοι θα βάλουν ότι παραπάνω χρειάζεται για να ξαναγίνει το «μέλος» σου λειτουργικό.

            • Astrexas on 28 Μαΐου 2014 at 18:04

            Οταν αυτοι οι καλοι ανθρωποι εχουν την δυνατοτητα να κοβουν χρημα χωρις ποτε να χρεοκοπουν ..εεε ας δωσουν και αυτοι λιγο..ετσι και αλλιως μονο απο υστεριμα τους δεν ειναι.

            Αλλα γιατι να το κανουν?

            • RYaN on 28 Μαΐου 2014 at 18:54

            Αν ο Weidmann καθόταν στην καρέκλα του Draghi για ένα μήνα, θα του έφτανε να καταλάβει ότι μπορεί κι αυτός να το κάνει. Είναι κρίμα να συμπεριφέρεται στο ευρώ σα να είναι γερμανικό μάρκο. Δεν είναι. Ένα πολύχρωμο δολάριο είναι που ξεκινά από τη Λατινική Αμερική λόγω Ιβήρων και φτάνει μέσω ανατολικοευρωπαίων στη Ρωσία, την Κίνα και ακόμα παραπέρα, μέσω Ολλανδίας-Γαλλίας-Βελγίου σε όλη την Αφρική, ενώ το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο το έχει διασπείρει σε μέρη του πλανήτη που ούτε καν μπορείς να φανταστείς.

Τα σχόλια έχουν απενεργοποιηθεί.

Αρέσει σε %d bloggers: