Νοέ 21 2014

Μίκης Θεοδωράκης: Αν θέλουμε να εξακολουθήσουμε να είμαστε ελεύθεροι Έλληνες. Και οι λύσεις είναι δύο:

Δήλωση Μίκη Θεοδωράκη

Ακόμα και ο πιο δύσπιστος Έλληνας σήμερα έχει καταλάβει ότι οι πιστωτές μας δεν θέλουν να μας αφήσουν από τις δαγκάνες τους και γι’ αυτό το λόγο η Τρόικα θέτει όλο και πιο σκληρούς όρους. Γιατί η Ελλάδα είναι γι’ αυτούς «λαβράκι» και θέλουν να μας «τηγανίζουν» στον αιώνα τον άπαντα.

Πρέπει να ξεφύγουμε από τα δόντια τους μια για πάντα, αν θέλουμε να εξακολουθήσουμε να είμαστε ελεύθεροι Έλληνες. Και οι λύσεις είναι δύο:

Πρώτον: Ουδετερότητα.

Δεύτερον: Σύναψη στενών οικονομικών σχέσεων με Κίνα-Ρωσία (ή και με την Ευρώπη αν καταφέρει να απαλλαγεί τελείως από την Τρόικα). Με τον όρο ότι θα βοηθήσουν αφ’ ενός να ξοφλήσουμε άμεσα και οριστικά το εθνικό μας χρέος και αφ’ ετέρου να αξιοποιήσουμε τον εθνικό μας πλούτο με συμβάσεις κοινοπραξιών, σύμφωνα με τις οποίες θα μπορούμε να συνεκμεταλλευθούμε τις πλουτοπαραγωγικές μας πηγές, εδάφους, υπεδάφους, υποθαλάσσιες και κυρίως βεβαίως τον αμύθητο πλούτο των υδρογονανθράκων της ελληνικής ΑΟΖ, που σύμφωνα με τις μελέτες επιστημόνων, σε βάθος χρόνου, ανέρχεται σε πολλά τρισεκατομμύρια ευρώ.

Η σύναψη τέτοιων συμβάσεων κοινοπραξιών είναι εντελώς νόμιμη σύμφωνα με όλες τις διεθνείς μας συμβάσεις, το δε αναμενόμενο όφελος (ακόμα και το άμεσο, όπως επιβεβαίωσε πρόσφατα μελέτη της DeutscheBank) είναι τόσο μεγάλο, ώστε να μπορεί να θεωρηθεί βέβαιη η συμφωνία με τις δυνάμεις αυτές (Κίνα, Ρωσία, Ευρώπη χωρίς Τρόικα), για να απαλλαγούμε άμεσα από όλες τις δεσμεύσεις μας με τους ακόρεστους πιστωτές μας.

Προσωπικά έχω ταχθεί εδώ και πολύ καιρό υπέρ της πρώτης λύσης. Όμως είτε έτσι είτε αλλιώς, το βέβαιο είναι ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο. Θα πρέπει άμεσα να γίνει κάτι για την οριστική απαλλαγή μας από τις καταδυναστευτικές δεσμεύσεις μας με τους πιστωτές μας.

Αθήνα, 21.11.2014

Μίκης Θεοδωράκης


4 Σχόλια

Μεταπήδηση στη φόρμα σχολίων

    • RYaN on 21 Νοεμβρίου 2014 at 21:29

    Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα…

    Θα ζήσουμε ίσως τους επόμενους τρείς μήνες την χειρότερη εμπειρία της ως τώρα ζωής μας.
    H εντελλόμενη δικτατορική -κατ’ ουσία- κυβέρνηση, βαθειά και βαριά πληγωμένη, αντιλαμβανόμενη τον θανάσιμο γι αυτήν κίνδυνο της έκπτωσης από την εξουσία να πλησιάζει, θα επιχειρήσει τα πάντα.
    Η πολιτική κακουργία που θα εξαπολύσει εναντίον των πολιτών δεν θα έχει προηγούμενο.
    Θα περιλαμβάνει τα πάντα: απειλές, εκφοβισμούς, χρηματισμούς, εκβιασμούς, προβοκάτσιες, ψευτοδιλήμματα, νομοσχέδια, συνταγματικές εκτροπές, διασυρμούς, και προπαγάνδα, προπαγάνδα, προπαγάνδα!
    Οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες, και οι Σειρήνες μαζί, και η Σκύλλα με την Χάρυβδη, όλα θα πέσουν μαζεμένα στα κεφάλια μας, με έναν και μόνον στόχο:
    Την ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, και εξουδετέρωσης κάθε ελπίδας ανάκαμψης της κοινωνίας και των πολιτών!
    Σκλάβους και ανδρείκελα χρειάζονται, σκλάβους και ανδρείκελα θα προσπαθήσουν να έχουν.
    Πρέπει με όση δύναμη λογικής και ψυχής μάς απομένει, να αποκρούσουμε αυτήν την βίαιη επίθεση που ήδη έχει ξεκινήσει.
    Πρέπει να κλείσουμε τ’ αυτιά μας σε ό,τι προέρχεται από κυβερνητικά και συστημικά χείλη, από καθεστωτικά και εργολαβικά κανάλια κι εφημερίδες, από »πνευματικούς» ανθρώπους που ήδη έχουν πουλήσει την ψυχή τους στον οδοστρωτήρα της παγκοσμιοποίησης.
    Πρέπει να θεωρήσουμε εκ προοιμίου ψέματα και παγίδες ό,τι εκπορεύεται απ’ όλους αυτούς.
    Πρέπει να κρατήσουμε άμυνα, να φυλάξουμε τις »Θερμοπύλες» της δημοκρατίας, του πολιτεύματος, του αυτεξούσιου της χώρας, της λογικής και της ηθικής.
    Έρχονται τρείς πολύ δύσκολοι μήνες.
    Όποιος λυγίσει, παρασέρνει μαζί του όχι μόνον τα παιδιά του αλλά και ολόκληρη την κοινωνία.
    Η τελική ευθεία, και η τελική μάχη ξεκίνησαν!
    Ας αντέξουμε!…

      • ΜΑΚΑΟ on 22 Νοεμβρίου 2014 at 13:17

      …ΠΟΥ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΨΗΦΙΣΩ?

    • ΜΑΚΑΟ on 22 Νοεμβρίου 2014 at 13:16

    ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΦΩ ΑΝ ΜΠΟΡΩ..

    • ΚΟΛΟΚΥΘΙΑ ΤΟΥΜΠΑΝΑ on 22 Νοεμβρίου 2014 at 14:22

    27.10.2014 19:44



    • -A+A
    Η Ρεϊχανέ Τζαμπάρι έγινε σύμβολο της αντίστασης ενάντια στους σκληρούς ισλαμικούς νόμους και τη θανατική καταδίκη στο Ιράν, ωστόσο δεν κατάφερε να κερδίσει τη μάχη για τη ζωή και εκτελέστηκε το Σάββατο διά απαγχονισμού.
    Η 26χρονη είχε συλληφθεί με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας, κάτι που η ίδια αρνήθηκε μέχρι και την τελευταία στιγμή, ωστόσο λίγες μόλις ώρες μετά την εκτέλεσή της έρχεται στη δημοσιότητα το σπαρακτικό μήνυμα που άφησε στη μητέρα της.
    Το ηχογραφημένο μήνυμα εστάλη στη μητέρα της από την 1η Απριλίου, όταν, δηλαδή, έμαθε πως θα εκτελεστεί, ενώ όλους αυτούς τους μήνες υπήρξε παγκόσμια κινητοποίηση για να μην οδηγηθεί στον θάνατο η 26χρονη.
    Η Ρεϊχανέ καταδικάστηκε για τη δολοφονία ενός πρώην αξιωματικού πληροφοριών, ο οποίος προσπάθησε να τη βιάσει. Οταν την κάλεσε σπίτι του και της επιτέθηκε εκείνη , σύμφωνα με τις αρχές, τον μαχαίρωσε μέχρι θανάτου. Επειτα από επτά χρόνια στη φυλακή, τα πέντε από τα οποία στην «αναμονή» για εκτέλεση, οι αρχές κρέμασαν την Ρεϊχανέ το περασμένο Σάββατο.
    Σημειωτέον ότι εξαιτίας της κινητοποίησης και βάση του ιρανικού νόμου οι γονείς του θύματος είχαν το δικαίωμα να ζητήσουν αναίρεση της εκτέλεσης, ωστόσο, εκείνοι επέμειναν να κρεμαστεί η 26χρονη.
    Στο σπαρακτικό μήνυμά της η 26χρονη ζητάει από τη μητέρα της να δωρίσει τα όργανά της σε εκείνους που έχουν ανάγκη μεταμόσχευση και αναφέρει ότι «Εκείνο το απαίσιο βράδυ ήμουν εγώ εκείνη που έπρεπε να έχει πεθάνει. Το σώμα μου θα είχε πεταχτεί σε κάποια γωνιά της πόλης και, ύστερα από λίγες μέρες, η αστυνομία θα σε είχε πάει στο γραφείο του ανακριτή για να αναγνωρίσεις το πτώμα μου και εκεί θα μάθαινες ότι επίσης με είχαν βιάσει. Ο δολοφόνος δεν θα είχε βρεθεί ποτέ, εφόσον δεν έχουμε ούτε τα πλούτη ούτε τη δύναμή τους. Ύστερα θα συνέχιζες τη ζωή σου υποφέροντας και ντροπιασμένη. Λίγα χρόνια αργότερα θα πέθαινες από αυτό το βάσανο και αυτό θα ήταν όλο. Παρ’ όλα αυτά, με αυτό το καταραμένο χτύπημα η ιστορία άλλαξε».
    Το συγκλονιστικό κείμενο της Ρεϊχανέ:
    «Αγαπημένη Sholeh, σήμερα έμαθα ότι είναι η σειρά μου να αντιμετωπίσω την Qisas (το Ιρανικό καθεστώς εκπλήρωσης του νόμου της ανταπόδοσης). Νιώθω πληγωμένη γιατί δεν μου είπες εσύ ότι έχω φτάσει στην τελευταία σελίδα του βιβλίου της ζωής μου. Δεν πιστεύεις ότι έπρεπε να ξέρω; Ξέρεις πόση ντροπή νιώθω που είσαι στεναχωρημένη. Γιατί δεν μου έδωσες την ευκαιρία να φιλήσω το χέρι μου και εκείνο του πατέρα; Ο κόσμος μου επέτρεψε να ζήσω ελεύθερη για 19 χρόνια.
    Εκείνο το απαίσιο βράδυ ήμουν εγώ εκείνη που έπρεπε να έχει πεθάνει. Το σώμα μου θα είχε πεταχτεί σε κάποια γωνιά της πόλης και, ύστερα από λίγες μέρες, η αστυνομία θα σε είχε πάει στο γραφείο του ανακριτή για να αναγνωρίσεις το πτώμα μου και εκεί θα μάθαινες ότι επίσης με είχαν βιάσει. Ο δολοφόνος δεν θα είχε βρεθεί ποτέ, εφόσον δεν έχουμε ούτε τα πλούτη ούτε τη δύναμή τους. Ύστερα θα συνέχιζες τη ζωή σου υποφέροντας και ντροπιασμένη. Λίγα χρόνια αργότερα θα πέθαινες από αυτό το βάσανο και αυτό θα ήταν όλο. Παρ’ όλα αυτά, με αυτό το καταραμένο χτύπημα η ιστορία άλλαξε.
    Το σώμα μου δεν πετάχτηκε σε κάποια άκρη αλλά στον τάφο της φυλακής Evin και των μοναχικών της θαλάμων και τώρα στην όμοια με τάφο φυλακή Shar-e Ray. Αλλά παραδώσου στην μοίρα και μην παραπονιέσαι. Ξέρεις καλά ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος της ζωής. Μου έμαθες ότι ερχόμαστε στον κόσμο για να κερδίσουμε εμπειρίες και να πάρουμε μαθήματα και μαζί με κάθε άνθρωπο γεννιέται και μία ευθύνη.
    Έμαθα ότι κάποιες φορές πρέπει κανείς να παλέψει. Θυμάμαι που μου είπες ότι ο αμαξάς διαμαρτυρήθηκε για τον άντρα που με μαστίγωσε, αλλά εκείνος τον μαστίγωσε στο κεφάλι και στο πρόσωπο τόσο που τελικά τον σκότωσε. Μου είπες ότι για τη δημιουργία μιας αξίας θα πρέπει κανείς να επιμένει ακόμα και αν κάποιος πεθάνει.
    Μας έμαθες ότι στο σχολείο θα πρέπει να παραμένουμε «κυρίες» όταν αντιμετωπίζουμε καυγάδες και πειράγματα. Θυμάσαι πόσο πολύ επέμενες στον τρόπο συμπεριφοράς μας; Η συμβουλή σου ήταν λάθος τελικά. Όταν αυτό το περιστατικό συνέβη, οι διδαχές μου δεν με βοήθησαν. Το να είμαι παρούσα στο δικαστήριο με έκανε να φαίνομαι σαν ένας ψυχρός δολοφόνος και μια αδίστακτη εγκληματίας. Δεν έχυσα δάκρυα. Δεν παρακάλεσα. Δεν έσκυψα το κεφάλι μου γιατί είχα εμπιστοσύνη στο νόμο. Αλλά κατηγορήθηκα ότι ήμουν αδιάφορη ως προς την αντιμετώπιση του εγκλήματος. Βλέπεις, δεν έχω σκοτώσει ούτε κουνούπι και τις κατσαρίδες της απομάκρυνα πιάνοντάς τες από τις κεραίες τους. Τώρα έχω γίνει ένας δολοφόνος εκ προ μελέτης. Η συμπεριφορά μου απέναντι στα ζώα μεταφράστηκε σαν θέληση να ήμουν αγόρι και ο δικαστής δεν ασχολήθηκε περισσότερο ώστε να παρατηρήσει ότι την περίοδο του περιστατικού έιχα μακρυά, βαμμένα νύχια. Πόσο αισιόδοξος είναι εκείνος που περίμενε δικαιοσύνη από δικαστές! Δεν έλαβε ποτέ υπ όψιν του το γεγονός ότι τα χέρια μου δεν ήταν τραχιά, σαν μιας γυναίκας που αθλείται, πόσο μάλλον μιας μποξέρ. Και αυτή τη χώρα, που έσπειρες την αγάπη γι’ αυτή μέσα μου, δεν με ήθελε ποτέ και κανείς δεν με στήριξε όταν κάτω από τα χτυπήματα του ανακριτή έκλαιγα και άκουγα τους πιο χυδαίους χαρακτηρισμούς.
    Όταν και το τελευταίο σημάδι ομορφιάς έφυγε από εμένα και ξύρισαν το κεφάλι μου με αντάμειψαν με 11 μέρες στην απομόνωση. Αγαπημένη Sholeh, μην κλάψεις με αυτά που ακούς. Όταν την πρώτη μέρα στο αστυνομικό τμήμα ένας ανύπανδρος άνδρας με πλήγωσε για τα νύχια μου κατάλαβα ότι την ομορφιά δεν την ψάχνει κανείς εδώ πέρα. Ούτε την ομορφιά της εμφάνισης, την ομορφιά των σκέψεων και των ευχών, έναν όμορφο γραφικό χαρακτήρας την ομορφιά των ματιών και του οράματος ή ακόμα και την ομορφιά μιας φωνής. Αγαπημένη μου μητέρα, η ιδεολογία μου έχει αλλάξει και δεν ευθύνεσαι εσύ γι’ αυτό. Τα λόγια μου δεν έχουν τέλος και έδωσα το μήνυμα σε κάποιον έτσι ώστε όταν θα εκτελεστώ χωρίς παρουσία σου, να δωθεί σε εσένα. Σου άφησα και πολύ γραπτό υλικό ως κληρονομιά.
    Παρ’όλα αυτά, πριν το θάνατό μου θέλω κάτι ακόμα από εσένα. Κάτι που θα πρέπει να μου προσφέρεις με όλη τη δύναμή σου και με κάθε τρόπο που μπορείς. Για την ακρίβεια είναι το μόνο πράγμα που θέλω από αυτόν τον κόσμο, από αυτή τη χώρα και από σένα. Ξέρω ότι χρειάζεσαι χρόνο γι’ αυτό. Γι αυτό το λόγο σου λέω ένα μέρος της διαθήκης μου νωρίτερα. Σε παρακαλώ μην κλαις και άκου. Θέλω να πας στο δικαστήριο και τους πεις το αίτημά μου. Δεν μπορώ να γράψω τέτοιο γράμμα μέσα από τη φυλακή για να εγκριθεί από τον διευθυντή της. Για μια ακόμα φορά πρέπει να υποφέρεις εξαιτίας μου. Είναι το μοναδικό πράγμα για το οποίο ακόμα και αν εκλιπαρούσες γι’ αυτό δεν θα θύμωνα, αν και σου έχω πει πολλές φορές να μην παρακαλέσεις για να με σώσεις από την εκτέλεση.
    Καλή μου μητέρα, αγαπημένη Sholeh, μόνη πιο αγαπημένη σε μένα από τη ζωή μου. Δεν θέλω να σαπίσω κάτω από το χώμα.
    Δεν θέλω τα μάτια μου ή η νεαρή μου καρδιά να γίνουν σκόνη. Παρακάλεσε να κανονιστεί έτσι ώστε με το που απαγχονιστώ η καρδιά μου, τα νεφρά, τα μάτια, τα κόκκαλά μου και οτιδήποτε άλλο μπορεί να μεταμοσχευτεί να παρθεί από το σώμα μου και να δωθεί σε κάποιον που το έχει ανάγκη, σαν δώρο. Δεν θέλω ο παραλήπτης να γνωρίζει το όνομά μου, να μου αγοράσει λουλούδια ή ακόμα και να προσευχηθεί για μένα. Σου λέω από τα βάθη της καρδιάς μου ότι δεν θέλω έναν τάφο για να έρχεσαι να θρηνείς και να υποφέρεις. Δεν θέλω να φορέσεις τίποτα μαύρο για εμένα. Κάνε ό,τι μπορείς για να ξεχάσεις τις δύσκολες μέρες μου. Δώσε με στον άνεμο να με πάρει μακρυά. Αυτός ο κόσμος δεν μας αγάπησε. Δεν ήθελε τη μοίρα μου. Και τώρα παραδίνομαι και καλοδέχομαι τον θάνατο. Γιατί στο δικαστήριο του Θεού θα καταδικάσω τους επιθεωρητές, θα καταδικάσω τον επιθεωρητή Shamlou, θα καταδικάσω τον δικαστή και τους δικαστές του ανώτατου δικαστηρίου της χώρας που με έδειραν όταν ήμουν ξύπνια και δεν σταμάτησαν να με παρενοχλούν.
    Στο δικαστήριο του Δημιουργού θα καταδικάσω τον γιατρό Farvandi, θα κατηγορήσω τον Qassem Shabani και όλους εκείνους που από άγνοια ή με τα ψέμματά τους με αδίκησαν και καταπάτησαν τα δικαιώματά μου και δεν έδωσαν σημασία στο γεγονός ότι αυτό που φαίνεται πολλές φορές διαφέρει από αυτό που είναι. Αγαπημένη μου Sholeh με την μαλακή καρδιά, στον άλλο κόσμο θα είμαστε εγώ και εσύ οι κατήγοροι και οι άλλοι οι κατηγορούμενοι. Ας δούμε τι θέλει ο Θεός. Ήθελα να σε αγκαλιάσω πριν πεθάνω. Σ’ αγαπώ».

Τα σχόλια έχουν απενεργοποιηθεί.

Αρέσει σε %d bloggers: