Ιαν 10 2015

ΕΥΡΩΡΑΓΙΑΔΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ!

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Η τάξη των χορτάτων αποφάσισε να ξαναπιάσει τη «βαριοπούλα» για να σφηνώσει μέσα στο κεφάλι των πεινασμένων την γνωστή απάτη: Ότι τα δικά της ιδιοτελή προνόμια ισοδυναμούν με το δήθεν «εθνικό συμφέρον»…

Δεν υπάρχει πολιτευτής της μνημονιακής συμφοράς, τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός κολαούζος, δεν υπάρχει προύχοντας, δεκανίκι ή παπαγάλος του ευρω-ραγιαδισμού, που να μην επιδίδεται στη διακίνηση του παρακάτω δόγματος:

«Η μεγαλύτερη μεταπολεμική κατάκτηση της χώρας είναι το ευρώ»! Νατη η γνωστή μπούρδα που, όπως ακριβώς και το 2012, επιστρέφει  στο προσκήνιο. Ιδού η «μεγάλη αλήθεια» τους, που διακινείται με

ένταση οργουελιανής προπαγάνδας τα τελευταία 24ωρα.

Ο στόχος τους είναι προφανής: Επιδιώκουν και στο τελευταίο χωριό της χώρας, και στην τελευταία ανθρωποσύναξη, και στον τελευταίο μισθωτό, «απασχολήσιμο», άνεργο, τον απομονωμένο και παραδομένο μπροστά στο σύγχρονο εικονοστάσι της μαζικής χειραγώγησης που ακούει στο όνομα «τηλεόραση», να φτάσει το παραλυτικό μήνυμα:

«’Η θα αποδεχτείς να θυσιάζεσαι αιωνίως, ή θα μας διώξουν από το ευρώ και τότε… χανόμαστε»!

Το λοβοτομικό τους εγχείρημα να ταυτίσει ο ελληνικός λαός την ίδια του την ύπαρξη με ένα νόμισμα (!), είναι τόσο φτηνό και τόσο ανάξιο, μια σκέτη φάρσα προηγούμενων ιστορικών περιόδων όταν εκτρέφονταν «Μεγάλες Ιδέες» – οι οποίες έφεραν τις πραγματικές συμφορές.

Σε κάθε περίπτωση η τακτική τους συνιστά μια ακόμα απόδειξη για την «ποιότητα» των «σωτήρων»: Για τους ευρω-μαυρογιαλούρους μας το «μεγαλύτερο μεταπολεμικό επίτευγμα» δεν είναι ούτε ότι η Ελλάδα στάθηκε στα πόδια της μετά από την καταστροφή του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Ούτε ότι κατάφερε να περάσει διά πυρός και σιδήρου μέσα από «γύψους» και χούντες. Ούτε ότι ο λαός της δημιούργησε μια χώρα που το ΑΕΠ της, ο πλούτος της,  αυξήθηκε από τη μεταπολίτευση και σε σταθερές τιμές του 1974 έως και κατά 15.000%!

Όχι! Για την τάξη που εκπροσωπεί ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Παπανδρέου, ο Θεοδωράκης, το «μεγαλύτερο επίτευγμα» της Ελλάδας είναι ότι έχουν εξαναγκάσει τον ελληνικό λαό να μετράει τη δυστυχία του έχοντας για μονάδα μέτρησης μια… μεταμφίεση του μάρκου!

Το «μεγαλύτερο επίτευγμα» της Ελλάδας (ω, τι κήρυγμα πατριωτισμού»!) είναι ότι, πλέον, τα μονοπώλια μετρούν την φοροαποφυγή τους στην Ελλάδα, τις καταθέσεις τους στην Ελβετία και την εκμετάλλευση του εργάτη στην Ευρώπη, έχοντας για μονάδα μέτρησης μια… μεταμφίεση του μάρκου.

Πράγματι. Από αυτή την άποψη, το ευρώ για την ολιγαρχία – και μόνο για την ολιγαρχία – είναι μεγάλη κατάκτηση. Πράγματι, οι εγγυήσεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ «δεν αμφισβητείται», στην ίδια ολιγαρχία απευθύνονται.

Ακούγοντας τους ευρω-εκβιαστές δεν είναι δύσκολο να αντιληφθείς πως τα «επιχειρήματά τους» δεν αξίζουν ούτε μια τρύπια δεκάρα. Κι αν η προπαγάνδα τους καταφέρνει να «περνάει» και να βαφτίζει το μαύρο άσπρο, είναι για ένα και μόνο λόγο: Επειδή έχει εξασφαλίσει ότι μέσα από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, με το διαρκές «πες – πες» της ακατάσχετης ευήθειάς της, «κάτι θα μείνει».

Εντούτοις, όσο κι αν μονότονα επιμένουν ότι το «ευρώ» είναι ένα τοτέμ όπου οι Έλληνες πρέπει να προσέρχονται γονυπετείς για να το προσκυνούν και να του προσφέρουν τα παιδιά τους, όπως ο Αβραάμ τον Ισαάκ, δε μας απαντούν:

Ποιος κερδίζει από τη σφαγή; Ποιος κέρδισε από την ΕΕ, από τα «Αγορές», από τα Μάαστριχτ; Η «βασιλεία των Ουρανών» που υπόσχονταν ποιον αφορούσε; Στη λατρεία ποιου ακριβώς «Θεού» καλούν το λαό να συνεχίσει να παίρνει μέρος ως σφαχτάρι; Τίνος «Άγιος» είναι, τελικά, το ευρώ;

Η ευρω-προπαγάνδα για να πνιγεί μέσα στην ίδια της τη ρηχότητα είναι αρκετό να ζυγιστεί και να μετρηθεί με το ζύγι του καθημερινού ανθρώπου. Εκείνου του ανθρώπου που πάει στο σούπερ – μάρκετ και στη λαϊκή. Εκείνου του ανθρώπου που δεν έχει για φάρμακα και πετρέλαιο θέρμανσης.

Ας το αποτυπώσουμε, λοιπόν, με τον πιο απλό, έως απλουστευτικό και απλοϊκό, τρόπο. Με τον τρόπο, δηλαδή, που υπαγορεύεται από τη δική τους «βαθύνοια», και με δεδομένο ότι τα δώδεκα χρόνια που πέρασαν από τότε είναι ελάχιστος χρόνος για να θολώσει η σκέψη.

Ρωτάμε: Το ευρώ είναι ή δεν είναι εκείνο το νόμισμα που από το ίδιο βράδυ που μας το παρουσίασε ο Σημίτης, ό,τι ο εργάτης αγόραζε με 100 δραχμές, το επόμενο πρωί το αγόραζε με 170 δραχμές;

Το ευρώ είναι ή δεν είναι εκείνο το νόμισμα που με το που μπήκε στη ζωή του Έλληνα, ό,τι τη μια στιγμή κόστιζε 200 δραχμές, την ακριβώς επόμενη στιγμή ο μισθωτός έπρεπε να πληρώσει 340,75 δραχμές για να το ψωνίσει;

Το ευρώ είναι ή δεν είναι εκείνο το νόμισμα που τίναξε την ακρίβεια ακόμα πιο ψηλά;

Το ευρώ είναι ή δεν είναι εκείνο το νόμισμα με το οποίο η Ελλάδα

  • κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ ανεργίας,
  • κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ φτώχειας,
  • κατέρριψε, ήδη προ μνημονίου, κάθε προηγούμενο ρεκόρ πραγματικής μείωσης εισοδημάτων,
  • κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ σε «λουκέτα» και «φέσια» στην αγορά,
  • κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ μεταναστευτικής ροής της νεολαίας σε ομαλές συνθήκες,
  • κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ χρεών;

Βέβαια, ισχύει και η άλλη αλήθεια: Το ευρώ, όντως, είναι εκείνο το νόμισμα με το οποίο η ελληνική πλουτοκρατία – πατώντας πάνω στον κοινωνικό ερειπιώνα που αποτελεί την προϋπόθεση για την ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας» των μονοπωλίων – σημείωσε τη μεγαλύτερη κερδοφορία στην ιστορία της!

Το ευρώ είναι το νόμισμα με το οποίο οι τράπεζες έφτασαν να κατέχουν ενεργητικό 3 (!) φορές πάνω από όλο το ΑΕΠ της χώρας με αποτέλεσμα οι δικές τους «φούσκες» να μετατρέπονται σε χρέη για το λαό και σε πλειστηριασμούς για τα σπίτια του λαού. Να, επομένως, από πού η απορρέει η λατρεία τους για το ευρώ, την ΕΕ, την Ευρωζώνη ΟΝΕ…

Αυτό είναι το ευρώ «τους». Μέσο νομισματικής καταγραφής του θησαυρισμού των λίγων και της αποστέρησης των πολλών. Αυτό ήταν, είναι και θα είναι και κάθε νόμισμα – από το δολάριο και τη δραχμή μέχρι τα αρχαίες μνες αι τα τάλαντα – στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της ταξικής ανισότητας.

Να λοιπόν γιατί το ερώτημα δεν είναι σε ποιο νόμισμα θα μετρούν τη χλιδή τους οι κεφαλαιοκράτες – και σε ποιο νόμισμα θα μετρούν την ανέχειά τους οι προλετάριοι, οι άνεργοι, εξαθλιωμένοι.

Το ερώτημα δεν είναι σε ποιο νόμισμα οι μεν δουλοκτήτες θα μετράνε τα περισσεύματά τους, οι δε είλωτες το υστέρημά τους.

Το ερώτημα δεν είναι σε ποιο νόμισμα θα μετρούν οι πολυεθνικές την υπεραξία που σφετερίζονται και σε ποιο νόμισμα οι εργάτες και οι άνεργοι την υποτίμηση της ζωής τους και τον εξανδραποδισμό της ύπαρξής τους.

Το δίλημμα είναι αν ο λαός θα διατηρήσει ζωντανές τις δυνάμεις που απαιτούνται ώστε να τους «σαρώσει» θέτοντας στην υπηρεσία του την οικονομία (συνεπώς και το νόμισμα). Αν δηλαδή θα γίνει εκείνος πολιτικά κυρίαρχος αποτινάσσοντας από το σβέρκο του τις πολιτικές βδέλλες. Η’ αν θα «παραδοθεί» και θα αφεθεί να τον απομυζούν μέχρι τελευταίας «ευρωδεκάρας» εκείνοι που δεν δίνουν για τη ζωή του «πεντάρα τσακιστή».

*Δημοσιεύθηκε στο »enikos.gr» την Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2015


6 Σχόλια

1 ping

Μεταπήδηση στη φόρμα σχολίων

    • RYaN on 10 Ιανουαρίου 2015 at 14:17

    Εμένα μου έχει κάνει πραγματικά εντύπωση το πλήθος και η ποικιλία των κρυφίως εκβιαζόμενων, διαπλεκόμενων και υπόπτως συναλασσόμενων, που είχε ο Σαμαράς «στο τσεπάκι» για τις εκλογές….

    • RYaN on 10 Ιανουαρίου 2015 at 14:21

    Όσον αφορά στο ευρώ, ήταν για την Ελλάδα μία γκάφα ολκής, που, όμως, είναι πλέον αδύνατο και άκρως οδυνηρό να διορθώσει με πισωγυρίσματα. Η λύση είναι μόνο μπροστά!

    • nick on 10 Ιανουαρίου 2015 at 17:18

    δεν φταίει το νόμισμα οι σοσιαλιστικές πολίτικές πασοκ φταίνε
    οι ίδιες πολιτικές που:
    κατα τον Ριζοσπάστη σημερα (2000) μια δραχμή αξίζει όσο άξιζε πριν 20 χρόνια μια… τρύπια δεκάρα! Η «σύνθλιψη» της δραχμής είναι ένα από τα μεγάλα «επιτεύγματα» των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ (που είχε την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας τα 16 από τα 20 χρόνια της περιόδου 1980- 1999). Στην περίοδο αυτή, οι κυβερνήσεις του «παλιού» και «νέου» ΠΑΣΟΚ, υιοθετώντας την πολιτική της «μαλακής δραχμής» μείωσαν την υποτίμησαν (με τις 3 εφάπαξ υποτιμήσεις και τη διολίσθηση) απέναντι στα ξένα νομίσματα με τα οποία συναλλάσσεται η Ελλάδα σε ποσοστό που αγγίζει το…90%!
    Αν, λοιπόν, στις προηγούμενες δεκαετίες, εξαφανίστηκε από την κυκλοφορία η πεντάρα, η δεκάρα και το πενηνταράκι, στη δεκαετία του 1990 άρχισαν να αποσύρονται από την κυκλοφορία- ελέω της απαξίωσης, που δέχτηκε η δραχμή λόγω πληθωρισμού και της γενικότερης οικονομικής πολιτικής των κυβερνώντων- οι δραχμές, τα δίφραγκα. Και φυσικά, παράλληλα με την απαξίωση του εθνικού νομίσματος και την απόσυρση των φραγκοδίφραγκων, η κυβέρνηση έριξε στην κυκλοφορία τα πεντοχίλιαρα και δεκαχίλιαρα, ομολογώντας έτσι την αποτυχία της να τιθασεύσει τον πληθωρισμό.
    …… η σύνθλιψη της δραχμής- σε συνδυασμό με τη γενικότερη οικονομική πολιτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ (και για 4 χρόνια της ΝΔ), αποδείχτηκε λίπασμα πρώτης τάξης για το πολυεθνικό κεφάλαιο και τους συνεργάτες του μεγαλοεπιχειρηματίες στην Ελλάδα. Το βεβαιώνουν τα παχυλά και προκλητικά κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων (τραπεζικών, ασφαλιστικών, βιομηχανικών, εμπορικών κλπ.) που στήριξαν και συνεχίζουν να στηρίζουν με κάθε τρόπο την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, όχι γιατί ξαφνικά έγιναν… «σοσιαλιστές», αλλά γιατί διαπίστωσαν στην πράξη πως το ΠΑΣΟΚ υπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντά τους από τη ΝΔ!

    Μπογιόπουλε, είναι ο σοσιαλισμός ηλίθιε

      • Ισόνομος Πολίτης on 10 Ιανουαρίου 2015 at 20:43

      Μεγάαααααλος οικονομολόγος ο κρατικοδίαιτος ακροδεξιός nick!!!!
      Ας μην τον χαρακτηρίσω όμως όπως του ταιριάζει, μιας και με διακρίνει μια επιείκεια και γενικά μια μακροθυμία για τους αδαείς και ιδιαίτερα για τα άσχετα παρελκόμενα της κάθε δεξιάς παρένθεσης των τελευταίων 33 χρόνων.
      Το λοιπόν για να μαθαίνεις και να μη ξερνάς δεξιά και αριστερά φανατίλα όπως σε έχουνε χρόνια τώρα δασκαλέψει, άκου:
      H δραχμή (όπως το κάθε εγχώριο νόμισμα) εξαντίκρυζε τα συναλλαγματικά αποθέματα, τον όγκο των αποθεμάτων σε χρυσό στην Τ.τ,Ε και τους κύκλους της οικονομικής δραστηριότητας με κυρίαρχη οικονομική παράμετρο πάντοτε, την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων και υπηρεσιών.
      Με το που ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ το 1981 βρέθηκε κυριολεκτικά μπροστά σε «καμένη γη».
      Πληθωρισμός που έτρεχε με 26%, δημόσιο και μη εξυπηρετούμενο χρέος στα ύψη, ανεργία, προβληματικές επιχειρήσεις, μεροκάματα και μισθοί Ουγκάντας αλλά και πλήθος άλλων τριτοκοσμικών προσόντων που χαρακτήριζαν τότε τις προσφιλείς στον mr. nick δεξιές κυβερνήσεις.
      Και μιας και ο λόγος για τις προβληματικές επιχειρήσεις:
      Τω καιρώ εκείνω, είχανε πάρει οι ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων αυτών θαλασσο- δάνεια και διάφορες επιδοτήσεις (χαρισματικά από τους διάφορους επιτελείς εθνικόφρονες), τα είχανε παρκάρει στους ασφαλείς παραδείσους του εξωτερικού και παρέδιδαν συνεχώς τα κουφάρια των επιχειρήσεων αυτών στους απλήρωτους και διαμαρτυρόμενους εργαζόμενους…
      Αυτά παρέδωσε η κυβέρνηση της Ν.Δ του τότε πρωθυπουργού Γ. Ράλλη mr. nick
      Πολύ αργότερα και δέκα χρόνια πριν την καθιέρωση του € (επί ΠΑΣΟΚ πάντα), η δραχμή (για να μαθαίνεις) στηριζότανε και προσαρμοζότανε υποχρεωτικά στην άυλη Ευρωπαϊκή νομισματική μονάδα του ECU.
      Επιτρεπότανε μια εσωτερική απόκλιση του +/- 5% (όπως σε όλα τότε τα νομίσματα των κρατών μελών της Ε.Ε)
      Το ECU εν ολίγοις χρησίμευσε ως προπομπός του € και ήτανε εκείνο που προσέδιδε μια ισχυρή παρουσία τότε στην δραχμή..
      Και για να μην «λαλάς» διάφορα, η δραχμή στη δεκαετία του 90 ήτανε ένα από τα ισχυρότερα νομίσματα και μαζί με το D.M, είχανε μια πολύ ισχυρή παρουσία και εμπιστοσύνη στις Βαλκανικές και παρευξείνιες χώρες (μιλάμε για περίπου 230 εκατομμύρια πολίτες)
      Όταν μιλάς για το ΠΑΣΟΚ θα πλένεις το στόμα σουκαλά με σαπουνάδα και εσύ και τα διάφορα συριζαίικα τσόκαρα….
      Άντε μπράβο..

    • nick on 11 Ιανουαρίου 2015 at 21:21

    με το που ανέλαβε το πασοκ βρήκε μια χώρα με αμελητέο χρέος
    άρχισαν να εισρέουν οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και χρηματοδοτήσεις
    (κι όλα αυτά χάρις στό όραμα του Κ Καραμανλή και της ΝΔ,
    σεις τότε φωνάζατε ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο και έξω απ την ΕΟΚ των μονοπωλίων, κατι σαν τον σημερινό συριζα που θα κάνει θα ράνει θα σκίσει, τα ίδια ψέματα , το ίδιο δούλεμα του κόσμου, άλλωστε τότε ήταν πρώτη φορά αριστερά, τωρα είναι μαϊμουδιά)
    κι έτσι μέσα σ ένα σταθερό περιβάλλον απο κάθε άποψη (οικονομικό , πολιτικό) με τα δις να εισρέουν απο την ΕΟΚ, καταφέρατε το σοσιαλιστικό θαύμα, διαλύσατε την οικονομία με τα ατελείωτα θαλασσοδάνεια, τις μίζες, την απίστευτη διαφθορά και στείλατε νωρίς νωρίς το 1989 την χώρα στο προθάλαμο της χρεωκοπίας και τη δραχμή να χάνει το 90% της αξίας

    είναι ο σοσιαλισμός πρασινοφρουρέ

    κι έτσι τωρα που έχετε μεταλαμπαδεύσει όλες τις ικανότητές σας που διέλυσαν τον τόπο στο γενόσημο τον συριζα
    τα ίδια αποτελέσματα θα έχουμε

    • Ισόνομος Πολίτης on 11 Ιανουαρίου 2015 at 21:49

    Για το 26% του πληθωρισμού (το νούμερο αυτό ακυρώνει όσα ανυπόστατα έγραψες) και για τα κουφάρια των προβληματικών που μας παρέδωσαν οι υμέτεροι…
    Τέλεια μουγκαμάρα….
    Διερωτάται κανείς τι διάλογο μπορεί να να κάνει κανείς με αμετανόητους καραδεξιούς!!!!!
    Κανένα…
    Οπότε κρείττον σιγάν….

Τα σχόλια έχουν απενεργοποιηθεί.

Αρέσει σε %d bloggers: