Απρ 08 2015

Αντιδημοκράτες και Αριστερά στο δημόσιο χώρο!

Anarchist_flag_with_A_symbol_2.svgΓια την κυβέρνηση πρέπει να γίνει φανερό ότι η συνδιαλλαγή με τις ομαδες αλληλέγγυων, τους απεργούς -ή η αποδοχή της δράσης και των αιτημάτων- τους απλώς ανοιγει την όρεξη και τους ενθαρρύνει.

Να γίνει φανερό ότι αφού πάρουν ότι θέλουν θα επανέλθουν με νέα αιτήματα καθώς θα πρέπει να προκαλέσουν εκ νέου, έχοντας όμως ήδη κερδίσει το δικαίωμα να «διαδηλώνουν» όπου και όπως θέλουν.

Η λογική λέει ότι τα πράγματα θα γίνονται ολοένα και πιο «μη διαχειρίσιμα» σε αυτό το θέμα. Αυτό συμβαίνει γιατί η τελική πολιτική στόχευση της κυβέρνησης και των αναρχικών ομάδων διαφέρει. Ειδικότερα η κυβέρνηση θέλει και οφείλει να λειτουργήσει σε καθεστώς αστικής δημοκρατίας, ενώ οι αναρχικοί -παρά το ότι η ρητορεία που χρησιμοποιούν είναι αντικαπιταλιστική και η κατεύθυνση αριστερή- στοχεύουν σε άλλο μοντέλο σαφώς μη δημοκρατικό.

Σε αυτό τον στόχο το πιθανότερο είναι να προκαλούν ολοένα και περισσότερο καθώς θα αντιλαμβάνονται πως η κυβέρνηση διστάζει να πάει σε πολιτική καταστολής και να σηκώσει το γάντι. Περαιτέρω ο «χώρος» έχει -υπαρξιακού χαρακτήρα- ζήτημα να αποδείξει ότι η κυβέρνηση δεν είναι αριστερή. Γι αυτό ακριβώς προκαλούν και αυτό θέλουν να αποδείξουν. Επιπλέον θέλουν να την «τσαλακώσουν» ως συνώνυμο του αστικού κράτους που πολεμούν.

Όμως η  δημοκρατία δεν πρέπει να εγκλωβίζεται στο δίλημμα  καταστολή ή όχι.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ας καταλήξουμε στο ότι στην δημοκρατία είναι αποδέκτη η ύπαρξη τους και η διάδοση κι η ζύμωση των ιδεών τους στο δημόσιο διάλογο, αλλά δεν είναι αποδεκτές οι ενέργειες βανδαλισμού και καταστροφής βίας ή αυτοδικίας. Ούτε φυσικά είναι αριστερές και επ ουδενι δεν αποτελούν πολιτικές πράξεις.

Ας καταλήξουμε ότι τελικά μπορεί και ίσως να δικαιούται η κυβέρνηση -ασκώντας μια άλλη πολιτική-, να διστάζει να πάει σε πολιτική καταστολής παρόλο που δέχεται προκλήσεις σε αυτό το μπρα ντε φερ.  Δεν δικαιούται όμως να θεωρεί κανείς τον βανδαλισμό περιούσιων πολιτών, δημοσίων κτηρίων ως «παράπλευρες απώλειες» στην άσκηση της πολιτικής.

Αν τελικά η πολιτική εξουσία θεωρεί την δράση αυτών των ομάδων αποδεκτή στο πλαίσιο της δημοκρατίας, είναι φανερό ότι καποιος πρέπει και να κληθεί και πληρώσει για τις ζημίες στο δημόσιο χώρο.  Παράλληλα να υπαρξει μερίμνα για να δίνονται αποζημιώσεις για τις καταστροφές των περιουσιών των υπόλοιπών.


Αρέσει σε %d bloggers: