Ιούν 12 2015

..»επιλεκτική «πειθαρχία» και το ελληνικό ζήτημα»

Του Γιάννη Σιώτου

43 εκατομμύρια στερλίνες: δηλαδή, περίπου 58,5 εκατομμύρια ευρώ. Είναι η ετήσια αμοιβή του Μάρτιν Σορέλ, διευθύνοντα συμβούλου της μεγαλύτερης διαφημιστικής εταιρείας του κόσμου, της βρετανικής WPP. Πέρυσι, αναδείχθηκε στον πιο ακριβοπληρωμένο CEO της Βρετανίας, με διπλάσιες σχεδόν αποδοχές από τον δεύτερο Ben van Beurden της Royal Dutch Shell.

Ο χορός των εκατομμυρίων των «λευκών κολάρων» δεν έχει τέλος: Τα ανώτατα στελέχη γερμανικών επιχειρήσεων λαμβάνουν «54 φορές υψηλότερη αμοιβή» από τα απλά στελέχη. Το 2012, η HSBC πλήρωσε 5,3 εκατομμύρια ευρώ για τον διευθύνοντα σύμβουλο Stuart Gulliver και 3,7 εκατομμύρια ευρώ για καθένα από τα 16 υψηλόβαθμα στελέχη της.

Ακόμα και όταν η παγκόσμια οικονομία ήταν βυθισμένη στην κρίση από τα «τοξικά δάνεια», οι αμοιβές των μεγαλοστελεχών παρέμειναν στα ύψη. Το 2011, τα διευθυντικά στελέχη των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου εταιρειών αύξησαν τις αποδοχές τους κατά 49%, λαμβάνοντας ο καθένας κατά μέσο όρο 2,9 εκατ. στερλίνες. Σύμφωνα με στοιχεία του 2012, στην τράπεζα Barcleys η αμοιβή τού εκάστοτε διευθύνοντα συμβούλου της αυξήθηκε κατά 5.000% τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ την ίδια περίοδο η αύξηση των μισθών των απασχολούμενων ήταν μόλις τριπλάσια.

Αυτή είναι η μία, η αστραφτερή όψη του μοντέλου της «δημοσιονομικής πειθαρχίας» που προωθούν οι εταίροι πιστωτές. Αν όμως δίπλα σε αυτή την εικόνα τής προκλητικής ευμάρειας βάλουμε και τη ζοφερή πραγματικότητα των πολλών, τότε θα διαπιστώσουμε ότι η περίφημη «πειθαρχία» εφαρμόζεται επιλεκτικά. Για να έχει κανείς ένα μέτρο σύγκρισης της επιλεκτικής «πειθαρχίας» που απειλεί να διαλύσει την Ευρώπη, θα πρέπει να συγκρίνει τις αμύθητες αμοιβές μιας δακτυλοδεικτούμενης μειοψηφίας με την οικονομική τραγωδία που βιώνουν εκατομμύρια Ευρωπαίοι.

***

Στη Γερμανία, το 2011, με τις στατιστικές, 7,3 εκατομμύρια Γερμανοί εργαζόμενοι πληρώνονταν με ψίχουλα. Ο ρυθμός αύξησης είναι ιλιγγιώδης, καθώς σε σχέση με το 2003 στη λίστα προστέθηκαν 1,6 εκατομμύρια φτωχοί εργαζόμενοι. Στη Μ. Βρετανία, σε πρόσφατη έκθεση της ΤUC, της μεγαλύτερης ομοσπονδίας εργαζομένων, αναφέρεται ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που εργάζονται με συμβόλαια μηδενικών ωρών αμείβονται χαμηλότερα από τον βασικό μισθό. Η ανάλυση της TUC επισημαίνει ότι ο μέσος όρος αμοιβής στα συμβόλαια μηδενικών ωρών είναι μισός από τα αντίστοιχα των κανονικών ωραρίων. Μέσα σε δύο χρόνια ο αριθμός τους αυξήθηκε κατά 800.000 περίπου. Τα ίδια στην Ισπανία, τη Γαλλία κ.ο.κ.

Πολλοί από αυτούς τους εργαζόμενους έχουν οικογένειες και παιδιά που και αυτά είναι όμηροι της φτώχειας. Η UNICEF, μάλιστα, τα χαρακτηρίζει ως «παιδιά της ύφεσης». Οι δραστικές περικοπές στα συστήματα κοινωνικής προστασίας, που δεν άφησαν ανεπηρέαστες τις ζωές των παιδιών αυτών, ήταν η χαριστική βολή. Σε 41 από τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου, ζουν 76,5 εκατομμύρια παιδιά σε σχετική φτώχεια. Αυτό σημαίνει ότι οι οικογένειές τους διαθέτουν εισόδημα μικρότερο από το 60% του μέσου όρου του ευρωπαϊκού εισοδήματος. Στην Ελλάδα, τη Λιθουανία και την Ισπανία, πάνω από το 36% των παιδιών ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Το αντίστοιχο ποσοστό στις ΗΠΑ είναι 32% και στην Ιταλία 30%.

***

Η ολίσθηση των Ευρωπαίων στη φτώχεια είναι θεαματική. Το 2014, στην έκθεση για την Κοινωνική Προστασία, ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO) ανέφερε ότι η φτώχεια απειλεί στην Ε.Ε. το 24% του πληθυσμού, δηλαδή 124 εκατομμύρια ανθρώπους. Σύμφωνα με στοιχεία της ίδιας περιόδου, σε Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα παρατηρούνται ποσοστά φτώχειας στους ηλικιωμένους μεταξύ 20% και άνω του 27%, τη στιγμή που στη Γερμανία το αντίστοιχο ποσοστό κυμαίνεται στο 14,9%.
Κάθε χρόνο, η «δεξαμενή» της φτώχειας γεμίζει με νέα θύματα. Τα περισσότερα απο αυτά προέρχονται από την άλλοτε κραταιά μεσαία τάξη.

Στο μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων είκοσι χρόνων, οι τακτικές αποδοχές της μεσαίας τάξης στη Δύση παρέμειναν στάσιμες και η οικονομική ανισότητα παρουσίασε δραστική άνοδο, καθώς η παγκοσμιοποίηση αντάμειψε πλουσιοπάροχα τους κερδισμένους, αλλά ξέχασε τους πολλούς χαμένους. Η αποβιομηχάνιση και η ανάθεση υπηρεσιών σε τρίτους, το παγκόσμιο εμπόριο και οι δημοσιονομικές ανισορροπίες, το πλεόνασμα κεφαλαίων και οι «φούσκες» οδήγησαν σε συρρίκνωση της μεσαίας τάξης και επανέφεραν την ανασφάλεια που ήταν άγνωστη σε αρκετές γενιές.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, την τελευταία δεκαετία το εισόδημα του μέσου νοικοκυριού μειώθηκε πάνω από 10%. Το μερίδιο του συνολικού εισοδήματος του 1% του πληθυσμού που βρίσκεται στην κορυφή της οικονομικής πυραμίδας έχει αυξηθεί από περίπου 8% το 1960 σε περισσότερο από 20% σήμερα. Στην Ε.Ε., οι υψηλοί ρυθμοί ανεργίας σε συνδυασμό με τη συρρίκνωση των αμοιβών «μίκρυναν» τη μεσαία τάξη. Ακόμα και η Γερμανία είδε τη μεσαία τάξη της να συρρικνώνεται κατά 13% μεταξύ του 2000 και του 2008. Ανάλογη εικόνα και στην Ισπανία, όπου ο αριθμός των Ισπανών εκατομμυριούχων αυξήθηκε κατά 13%, ενώ ταυτόχρονα το 21% των Ισπανών ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και περίπου 3 εκατομμύρια ζουν σε ανέχεια με λιγότερο από το 30% του μέσου μισθού.

Υπό το πρίσμα αυτό, η προσπάθεια επιστροφής της Ευρώπης στις αρχές του ουμανισμού αποτελεί πράξη στοιχειώδους αυτοπροστασίας όχι μόνο των Ευρωπαίων, αλλά και της Δημοκρατίας. Η ενίσχυση της Άκρας Δεξιάς είναι απλώς μία σαφής ένδειξη, η οποία όμως δεν φαίνεται να προβληματίζει ιδιαίτερα τις ευρωπαϊκές ηγεσίες που θέλουν να επιβάλουν την «πειθαρχία». Ενδεχομένως να την ερμηνεύουν ως ένα παροδικό φαινόμενο, το οποίο μπορούν να αντιμετωπίσουν.

***

Η εμμονή που δείχνουν οι Ευρωπαίοι εταίροι στην επιβολή υφεσιακών πολιτικών δείχνει ότι ακόμα δεν έχουν αποδεχθεί ούτε το μέγεθος ούτε τη δυναμική τού προβλήματος της επιλεκτικής «πειθαρχίας» που θέλουν να επιβάλουν με κάθε τρόπο. Το ελληνικό ζήτημα επομένως μπορεί να θεωρηθεί ως η εκδοχή της «επιλεκτικής πειθαρχίας» σε εθνικό επίπεδο, η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί με δύο τρόπους: να παραδειγματιστούν οι «απείθαρχοι» και να ικανοποιηθούν τα εκατομμύρια των δικών τους φτωχών που βλέπουν στην Ελλάδα την αιτία της δικής τους φτώχειας.

Σίγουρα ο σχεδιασμός είναι ευφυής, αλλά ελέγχεται για την αποτελεσματικότητά του. Όσο και οι Ευρωπαίοι υποτιμούν τους πεινασμένους τόσο μεγαλώνουν οι κίνδυνοι αποσταθεροποίησης. Αψευδής μάρτυρας η ιστορία που διδάσκει ότι όταν οι πεινασμένοι αποφασίσουν να αντιδράσουν, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα της σύγκρουσης, ο μεγάλος νικημένος θα είναι η Δημοκρατία.

Ο μοναδικός τρόπος για να αλλάξει η σχεδόν προδιαγεγραμμένη πορεία προς τη σύγκρουση είναι να συνειδητοποιήσουν ότι η διπλωματική μάχη με την Ελλάδα δεν πρέπει να θεωρηθεί ως σύγκρουση ενός μπαταξή με τον φιλεύσπλαχνο «ευεργέτη» του. Οι ελληνικές προσπάθειες ενδεχομένως να είναι η τελευταία ευκαιρία τους πριν την τελική ευθεία που οδηγεί στον γκρεμό. Αργά ή γρήγορα, οι σημερινοί άτεγκτοι Ευρωπαίοι ηγέτες θα αναγκαστούν να έρθουν αντιμέτωποι και με άλλους ευρωπαϊκούς λαούς, οι οποίοι θα διεκδικούν το μέχρι πριν λίγες δεκαετίες ευρωπαϊκό κεκτημένο: την ισότητα. Και τότε οι εκβιασμοί και οι τακτικές που ακολουθούν με την Ελλάδα δεν θα έχουν κανένα νόημα, αφού η εξαθλίωση θα έχει απαξιώσει τη λογική.

Ιστογραμμη


19 Σχόλια

Μεταπήδηση στη φόρμα σχολίων

    • RYaN on 13 Ιουνίου 2015 at 00:19

    Όλοι αυτοί που στα τραπέζια των διαπραγματεύσεων ζητάνε μέτρα κι άλλα μέτρα από την Ελλάδα, δεν άκουσα πουθενά και δεν διάβασα πουθενά τί ακριβώς προσφέρουν σε αντάλλαγμα. Κάτι ψελλίζουν οι πιο τολμηροί για κάποιο ασαφή δανεισμό, αλλά ούτε ποσά υπάρχουν στο τραπέζι, ούτε χρόνος εκταμίευσης.
    Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το ΔΝΤ: Έχει διατρανώσει από πέρυσι, χωρίς να το πάρει ποτέ πίσω, ότι δε μπορεί να δανείσει δεκάρα την Ελλάδα, αν πρώτα δεν κουρέψουν το δικό τους χρέος οι Ευρωπαίοι – δηλαδή ζητούσε ακραία μέτρα όχι για να δανείσει, αλλά μόνον για να εισπράξει, και όταν είδε ότι δε μπορεί να εισπράξει αποχώρησε σε ένδειξη διαμαρτυρίας που…. η Ελλάδα δεν παίρνει τα ακραία μέτρα που ζητάει.
    Η Ευρώπη ξέρει ότι κάτι υπόλοιπα έχει όλα κι όλα του ESM/EFSF και δε μπορεί να στείλει στα κοινοβούλια αποφάσεις για την Ελλάδα ούτε για ένα ευρώ. Ακόμα και τα υπόλοιπα να δώσει θα έχει πολιτικό κόστος, γιατί έπεισαν 5 χρόνια τώρα τους πληθυσμούς τους ότι για όλα φταίει η Ελλάδα…
    Άρα, όλη αυτή η υπόθεση μπορεί να χαρακτηριστεί μόνον με μία λέξη: ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ !!!

    • RYaN on 13 Ιουνίου 2015 at 00:43

    • Ισόνομος Πολίτης on 13 Ιουνίου 2015 at 14:24

    Την παράταση του υφιστάμενου προγράμματος οικονομικής πολιτικής μέχρι και τις 28 Φεβρουαρίου 2015 προβλέπει μια Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης επί πρωθυπουργείας Σαμαρά.
    Στην ουσία επρόκειτο για τη μετάθεση της λήξης στις 28 Φεβρουαρίου 2015 της περιόδου διαθεσιμότητας της δανειακής διευκόλυνσης του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) προς την Ελληνική Δημοκρατία και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ).
    Η πάρα πάνω Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (Π.Ν.Π) τέθηκε σε ισχύ από τις 17 Δεκεμβρίου 2014, και προέβλεπε ουσιαστικά να εκταμιευτούν από το Τ.Χ.Σ περίπου 10,9 δις € μέχρι την 28η Φεβρουαρίου2015…
    Και μέχρι σήμερα (5 μήνες σχεδόν μετά από τότε)….. εκταμιεύτηκε…… ο «μπούλος….» (μετά συγχωρήσεως).
    Και σαν να μην έφτανε αυτό, υπήρχε και ένα ποσό της τάξεως του 1,2 δις ευρώ (επιπλέον) από ομόλογα που δεν είχανε επιστραφεί από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στον EFSF.
    Τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να δοθούν στην Τράπεζα της Ελλάδος (έξω από την οποιαδήποτε συμφωνία και την όποια αξιολόγηση) οποτεδήποτε ήθελαν… αναζητηθεί.
    Τώρα, και… αυτά (τα δικαιούμενα από το Τ.Χ.Σ) τέθηκαν στο τραπέζι της γενικότερης συμφωνίας που γίνεται (δηλαδή από την Τρίτη στην… Τετάρτη) και με……..χρονικό ορίζοντα το……. ΠΟΤΕ
    Κα για να συνεννοούμαστε, έτσι έχουν επί της ουσίας….τα πράγματα κρυφο – συριζοΑΝΕΛήτη RYaN..

      • RYaN on 13 Ιουνίου 2015 at 15:51

      Δεν είμαι κρυφο-κάτι. Δε θα μπορούσα, άλλωστε, να υποστηρίζω κάποιο από τα κόμματα της κυβέρνησης, γιατί έχω εντελώς διαφορετική ιδεολογία από τη δική τους. Μπορώ, όμως, να κρίνω, συμφωνώντας ή διαφωνώντας, συγκεκριμένα πεπραγμένα τους.

      Σχετικά με την περιγραφή που κάνεις στο σχόλιο: Επεστράφησαν 11 δισ. στο EFSF, το Φεβρουάριο, εκ των οποίων τα 1,2 δισ. κατά λάθος…

        • nick on 13 Ιουνίου 2015 at 22:38

        μπα έχεις και ιδεολογία;
        από πότε;

          • RYaN on 13 Ιουνίου 2015 at 22:47

          Κι αν έχω, ή δεν έχω, νομίζεις ότι θα στο έλεγα εδώ μέσα? 🙂

            • nick on 14 Ιουνίου 2015 at 15:26

            ιδεολογική ασάφεια λοιπόν
            τους μοιάζεις όλο και περισσότερο, για να μην πω οτι έχετε γίνει ένα

    • Ισόνομος Πολίτης on 13 Ιουνίου 2015 at 18:33

    Ναι επεστράφησαν τα 10,9 δις στο EFSF και μειώθηκε κατά το ίδιο ποσό το Δημόσιο Χρέος.
    Μπαρουφάκιος ιδέα
    Τώρα που ξέμειναν από ρευστότητα, προκειμένου να πληρωθούνε οι διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας από τόκους και δόσεις δανείων, αρμέχτηκαν στην κυριολεξία τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, της περιφέρειας των ΟΤΑ και άλλων οργανισμών.
    Μέχρι τώρα που διαβάζω τις απόψεις σου επί των πεπραγμένων της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, δεν υπέπεσε στην αντίληψή μου κάποια (έστω) αρνητική άποψη….

      • RYaN on 13 Ιουνίου 2015 at 20:50

      «… δεν υπέπεσε στην αντίληψή μου κάποια (έστω) αρνητική άποψη»
      Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος, όπως δεν είμαι απόλύτα σίγουρος και για τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Συνήθως γράφω την προσωπική μου άποψη επί των τεκταινόμενων κρίνοντας συγκεκριμένα πεπραγμένα, που δεν επεκτείνεται ως συνολική προσωπική κριτική προς πρόσωπα και κόμματα. Άλλωστε, δεν έχω κανένα λόγο για να το κάνω, ή να μην το κάνω – ούτε με ξέρουν, ούτε τους ξέρω 🙂 και είμαι πολύ λιτοδίαιτος για να με απασχολούν, στα σοβαρά, αυτά που πολλοί θα ονόμαζαν ως «προσωπικά συμφέροντα».

        • Ισόνομος Πολίτης on 13 Ιουνίου 2015 at 21:32

        Τέλος πάντων,
        Οι αντικειμενικοποιημένες μόνο απόψεις έχουν την αξία τους!
        Και όταν στέκεται κανείς απέναντι στα «κοινά,» καλό είναι (όσο μπρορεί και να το μπορεί) να εκφράζεται………..α-ν-τ-ι-κ-ει-μ-ε-ν-ι-κ-ά…

          • RYaN on 13 Ιουνίου 2015 at 22:43

          Αγαπητέ, όλα αυτά τα χρόνια που συμμετέχω σ’ αυτό το blog έχω βαρεθεί να ακούω, από διαφορετικούς κάθε φορά συνομιλητές, ότι οι απόψεις μου είναι κρυφο-φιλο-κυβερνητικές (για την εκάστοτε) και έχω, επίσης, βαρεθεί να εξηγώ γιατί, κατά την άποψή μου, δεν είναι έτσι.
          Να προσθέσω, ακόμη, ότι οι απόψεις είναι πάντα υποκειμενικές, αλλιώς θα ήταν θεωρήματα στα εγχειρίδια των μαθηματικών. Σίγουρα υπάρχει η αντικειμενική αλήθεια, σε όλα τα θέματα, αλλά είναι «ύβρις» να ισχυρίζεται κάποιος ότι την κατέχει – ειδικά δε όσο ευρύτερα και συνολικότερα είναι τα θέματα. Η δε αντικειμενικοποίηση των απόψεων είναι τέχνασμα καλών πωλητών.
          Διατελώντας, λοιπόν, γενικότερα, πάντα υποκειμενικά, θα πρέπει να προσθέσω ότι το πλήρως ανώνυμο διαδικτυακό προφίλ μου, υπάρχει ακριβώς για να μπορώ να εκφράζω ακόμα και τις υποκειμενικότερες των απόψεών μου, χωρίς κανένα φόβο και πάθος, τόσο απέναντι σε πρόσωπα και πράγματα, όσο και απέναντι στην ευθύνη των «κοινών» (ποιος το είπε? ο «κανένας»! άρα, δεν έχει καμία σημασία).

          • Astrexas on 14 Ιουνίου 2015 at 00:53

          Aυτα που στηριζει(οταν με τα συμφραζομενα φαινεται οτι στηριζει) ο Ραιαν δεν δικαιολογουν την διαπραγματευτικη τακτικη των συριζοανελιτων..αρα δεν μπορει να ειναι συριζοανελ

          Η υποκειμενικη μου αποψη (σικ) ειναι οτι εχει το χρονο και τις γνωσεις για να αντικειμενοποιησει(σικ) την «αποψη του» με τους κλασικους τροπους …αυτο που θελει ειναι να φτασει στην «αληθεια» με ενα μη ορθολογικο μοντελο εξευρεσης της αντικειμενικης αληθειας …εαν το καταφερει θα παρει το νομπελ οικονομιας..σσσ

            • RYaN on 15 Ιουνίου 2015 at 00:41

            Χωρίς καμία φιλοδοξία πέραν από μία απλή συζήτηση και παράθεση υποκειμενικών απόψεων 🙂 , θα πρέπει να παραθέσω το επιχείρημα από την επιστήμη της λογικής που λέει ότι συχνά μας φαίνονται ως μη-ορθολογικές απόψεις που πηγάζουν από δεδομένα που δεν κατέχουμε, ή που μπορεί απλά να γνωρίζουμε, αλλά δεν έτυχε να σκεφτούμε πώς θα μπορούσαν αυτά να διασυνδέονται ορθολογικότατα με πολλά άλλα (μία πολύ συνηθισμένη αιτία για αυτό το τελευταίο είναι η δυσκολία των ανθρώπων να σκεφτούν τα πράγματα ανεπηρέαστοι από τις κυρίαρχες περιγραφές, που μέσα από μία διαδικασία φαινομενικής αντικειμενικοποίησης επιβάλλονται στις κοινωνίες ως δήθεν αντικειμενικές αλήθειες).

    • Ισόνομος Πολίτης on 14 Ιουνίου 2015 at 15:10

    Πόσα να γράψεις και τι να πεις για τα όσα τραγελαφικά συμβαίνουν σήμερα εν Ελλάδι!
    Διερωτάται και δικαιολογημένα ο καθένας μας!
    Και τί δεν τάξανε!
    Και τι και πόσα ψέματα και αναλήθειες δεν σκαρώσανε!
    Και εκεί που τα πράγματα κάπως καλυτέρευαν και υπήρχε μια αμυδρή ελπίδα καλυτέρευσης πριν την 25η Ιανουαρίου, νάσου και τους βρίσκουμε μπροστά μας…
    Είπαν…….είπαν και τι δεν είπαν!
    Έταξαν στους πάντες, τα πάντα για να βλέπουμε σε πρώτο φόντα τον αυθάδη, τον άσχετο και τον μικρομέγαλο Τσίπρα από την μια και από την άλλη, τον μπουλουκωτό ακροδεξιοεπαναστάτη και «Ηρακλή της δραχμής» τον Πάνο τον Καμμένο..
    Ρε τι κακό που μας βρήκεεεεεεε!
    Διαβάστε και αυτό για να καταλάβετε πως μας πήρανε πρέφα και οι «έξω πιά:
    http://www.kathimerini.gr/819362/article/epikairothta/politikh/rentsi-osoi-parakoloy8hsan-thn-proeklogikh-omilia-tsipra-twra-xamogeloyn

      • Astrexas on 14 Ιουνίου 2015 at 17:12

      Azto den einai tipota …που να διαβασεις και τις δηλωσεις του αντικαγκελαριου Γκαμπριελ.

    • nick on 14 Ιουνίου 2015 at 18:31

    Από ποίους εξαρτάται, σήμερα, η ύπαρξη και το μέλλον της χώρας.
    Από κομπλεξικούς παλαιοκομμουνιστές. Από ανίδεους και άσχετους. Από άπειρους και ερασιτέχνες. Από μαθητευόμενους μάγους. (Το τελευταίο είναι και το λιγότερο επώδυνο).
    http://www.kathimerini.gr/819271/opinion/epikairothta/politikh/poioi-diakyveyoyn-to-e8niko-epiteygma

    • Astrexas on 14 Ιουνίου 2015 at 23:40

    Ραιαν και Ισονομε

    ‘Εχει ωριμάσει η στιγμή της οικονομικής στροφής στην Ευρώπη, στοχεύοντας περισσότερο στην ανάπτυξη απ’ ότι στην λιτότητα. Αλλά για να φτάσουμε εκεί πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η πορεία των δομικών μεταρρυθμίσεων, αρχίζοντας από τις δικές μας».

    Δυστυχως για την Ελλαδα ο πρωθυπουργος τσιπρας και οι προηγουμενοι αυτο το απλο δεν το αντιληφθηκαν…και η Ελλαδα εχασε μια Μοναδικη Ευκαιρια να γινει ενα Συχρονο Κρατος Δικαιου και να συμπορευτει με δυναμεις που ειναι πολλα χρονια μπροστα α[πο την ψωροκωσταινα(εκ των πραγματων).

    υγ.Οτι και να γινει απο εδω και περα δεν θα ναι προς κριτικη και σχολιασμο.Σας ευχαριστω και εσας και τον Γιαννη και τον νικ(τους βασικους εναπομειναστες σχολιαστες) για την 4χρονη παρεα.Τελικα τα πραγματα πηραν, μια απο, την χειροτερη τροχια, που ειναι δυσκολα αναστρεψιμη.
    υγ να περνατε καλα

    • RYaN on 15 Ιουνίου 2015 at 01:03

    Κάποιοι είπαν, κάποια στιγμή, ότι η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου ήταν μία συμφωνία χωρίς λεφτά. Έκαναν τραγικό λάθος: Ήταν μία συμφωνία για να γυρίσουν πίσω στο EFSF τα 11 δισ. που κρατούσε η Ελλάδα στα χέρια της 🙂

    • RYaN on 15 Ιουνίου 2015 at 20:25

    Η πρόβλεψη του Γερούν: Η ειρωνεία του θρίλερ
    και γιατί η Task Force διαπίστωσε ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από μεγάλες μεταρρυθμίσεις (π.χ. «κτηματολόγιο» και «δικαιοσύνη»), που καμία σχέση δεν έχουν, όμως, με τα προτεινόμενα μέτρα ….

Τα σχόλια έχουν απενεργοποιηθεί.

Αρέσει σε %d bloggers: