Ιούν 17 2015

O Ρέντσι απειλεί με Σχέδιο Β (ήτοι, θα σας στέλνω πακέτο τους μετανάστες) ,

Η προσφυγική κρίση «δυναμιτίζει» την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη

rp_metanastes.jpg



Του Κώστα Ράπτη

Η επέτειος δεν έτυχε σε καλούς καιρούς. «Ζούμε σε καιρούς πολιτικού αναλφαβητισμού” δήλωσε ο πρόεδρος της Κομισιόν Jean Claude Juncker το Σάββατο από το Schengen του Λουξεμβούργο, όπου μετέβη μαζί με τον πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου Martin Schultz και τον Λουξεμβούργιο πρωθυπουργό Xavier Bettel για να μνημονεύσουν τη συμπλήρωση 30 ετών από την υπογραφή της Συνθήκης που κατέστη συνώνυμη με το άνοιγμα των εσωτερικών συνόρων της Ε.Ε.

Ο Jean Claude Juncker τόνισε ότι δεν υπάρχει η παραμικρή σχέση ανάμεσα στη Συνθήκη του Schengen και την προσφυγική κρίση που αντιμετωπίζει το τελευταίο διάστημα η (νότια) Ευρώπη. Προειδοποίησε δε ότι η συζήτηση για την αναθεώρηση της Συνθήκης, είτε τροφοδοτείται από άγνοια είτε από κακή θέληση, κινδυνεύει να μηδενίσει όλες τις συμφωνίες και τα επιτεύγματα της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Δεν χρειάζεται ωστόσο παρά να κοιτάξει γύρω του σε μιαν οποιαδήποτε Σύνοδο Κορυφής των 28, γιατί είναι οι ίδιες οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών που πλειοδοτούν σε κινήσεις περιχαράκωσης. Οι εντάσεις που προκαλεί το μεταναστευτικό/προσφυγικό ζήτημα είναι πλέον τέτοιες που μπροστά τους πλέον ωχριά η πόλωση που έχει προκαλέσει η κρίση του ευρώ.

Το αποκαλύπτει αυτό μεταξύ άλλων η δήλωση του Ιταλού πρωθυπουργού Matteo Renzi (σε συνέντευξη στην εφημερίδα Corriere della Sera) ότι αν οι εταίροι δεν επιλέξουν την αλληλεγγύη, η χώρα του διαθέτει «Σχέδιο Β”, το οποίο όμως θα πλήξει πρωτίστως την ίδια την Ευρώπη.

Ο λόγος για τη Σύνοδο των υπουργών Εσωτερικών των 28 σήμερα Τρίτη, όπου θα συζητηθούν οι προτάσεις της Κομισιόν για την μετεγκατάσταση σε άλλα κράτη-μέλη, βάσει ειδικών ποσοστώσεων, 24.000 αιτουμένων ασύλου από την Ιταλία και άλλων 16.000 από την Ελλάδα εντός διετίας. Ο αριθμός μπορεί να φαντάζει μικρός όμως έχει ξεσηκώσει λυσσαλέα διαπραγμάτευση ως προς τα κριτήρια κατανομής αλλά και τον προαιρετικό ή υποχρεωτικό χαρακτήρα του σχεδίου μετεγκατάστασης.

Ο Matteo Renzi, αλλά και ο κεντροδεξιός υπουργός Εσωτερικών της Ιταλίας Angelino Alfano που επίσης έκανε λόγο για «Σχέδιο Β”, δεν έχουν ανοίξει τα χαρτιά τους. Εικάζει κανείς ότι η εναλλακτική λύση με την οποία απειλούν αφορά στην fast track χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων στους αφικνούμενους, ώστε αυτοί να προωθηθούν στις χώρες που αποτελούν τον πραγματικό τελικό προορισμό τους.

Άλλωστε, η κατάσταση που επικρατεί εντός της Ιταλίας δεν αποτελεί παρά μικρογραφία των αντιπαραθέσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς οι περιφερειάρχες του ιταλικού Βορρά, αρνούνται να δεχθούν τη φιλοξενία νέων προσφύγων, ώστε να ανακουφισθούν η Σικελία και η Καλαβρία.

Την ίδια ώρα, η Αυστρία διακόπτει την επεξεργασία νέων αιτήσεων ασύλου και η Γαλλία έχει αποκλείσει στο Ventimiglia των γαλλο-ιταλικών συνόρων περίπου 200 Αφρικανούς, οι οποίοι διαδηλώνουν ζητώντας από την Ευρώπη να δώσει «πολιτική λύση σε μιαν ανθρωπιστική κρίση”.

Όμως η πολιτική βούληση είναι κατεξοχήν αυτό που απουσιάζει –καθώς οι αντιδράσεις επισκιάζουν οποιοδήποτε άλλο θέμα και καλλιεργούν μια «πολεμική” ψυχολογία μεταξύ των εταίρων. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι επικείμενες εκλογές της Δανίας αναμένεται να αναδείξουν ρυθμιστή, με ποσοστό-ρεκόρ, το ακροδεξιό Κόμμα του Δανέζικου Λαού, καθώς η υστερία για την «ισλαμοποίηση” της χώρας (από την παρουσία 250.000 όλων και όλων Μουσουλμάνων μεταναστών, όχι δε απαραιτήτως θρησκευόμενων) έχει αναχθεί σε βασικό προεκλογικό ζήτημα.

Σε αυτό το τοπίο, απευθύνονται εις ώτα μη ακουόντων οι εκκλήσεις που απηύθυνε τη Δευτέρα ο Ύπατος Αρμοστής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ Zeid Ra’ad Al Hussein προς την Ευρώπη να αναλάβει πρωτοβουλίες κανονικοποίησης της κατάστασης. Ο ίδιος υποστήριξε ότι η Ε.Ε. θα μπορούσε να φιλοξενήσει για μερικά χρόνια έως και ένα εκατομμύριο πρόσφυγες (που αντιστοιχούν στο 0,2% του ευρωπαϊκού πληθυσμού), όταν λ.χ. ο Λίβανος έχει δώσει καταφύγιο σε ίσο αριθμό Σύρων, που αντιστοιχούν στο 26% του πληθυσμού του. Θα μπορούσε να αναφέρει και την πατρίδα του Ιορδανία η οποία φιλοξενεί 627.000 καταγεγραμμένους πρόσφυγες ή την Τουρκία, όπου ο αριθμός πλησιάζει τα δύο εκατομμύρια.

Με 100.000 νεοεισελθόντες στην Ευρώπη το 2015 (εκ των οποίων περίπου οι μισοί διασώθηκαν από τα ύδατα της Μεσογείου) αντιλαμβάνεται κανείς ότι η διοχέτευση πόρων για το σφράγισμα των συνόρων αποτελεί αντικειμενικά ματαιοπονία.

Μάλιστα ο εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών François Crépeau παραβάλει την επικρατούσα κατάσταση με την εποχή της ποτοαπαγόρευσης στις ΗΠΑ, όπου άνθισαν κάθε είδους μαφίες – και καταπολεμήθηκαν μόνο όταν η πηγή των εσόδων τους κανονικοποιήθηκε και νομιμοποιήθηκε.

Το να αναλάβουν πάλι οι 28 (που δεν μπορούν να συμφωνήσουν καν στην κατανομή 40.000 προσφύγων) τις πολιτικές πρωτοβουλίες που θα καθιστούσαν τον περίγυρό τους περισσότερο ασφαλή, ώστε να μην υπάρχουν προσφυγικές ροές, είναι κάτι που κανένας διεθνής εμπειρογνώμονας δεν τολμά να συζητήσει. Είναι άλλωστε και ευρωπαϊκές οι μεγάλες δυνάμεις που ευθύνονται για τη διαιώνιση του χάους στη Λιβύη και τη Συρία.


Αρέσει σε %d bloggers: