Ιούν 20 2015

Paul Mason : Ελληνική κρίση στην κόψη του ξυραφιού

cropped-Mason-blog-lΕίμαστε σε μια κρίσιμη καμπή στην ελληνική κρίση, η οποία στην πραγματικότητα είναι η κρίση του Ευρω του 2010-11 που επανέκαμψε μετά από πέντε χρόνια πεποιθήσεων και «πεπεισμένων» ότι ξεπεράστηκε.

Τα χρήματα φεύγουν από το τραπεζικό σύστημα με ρυθμό ένα δισεκατομμύριο ευρώ την ημέρα. Οι καταθέσεις στις Ελληνικές Τράπεζες ήταν στα €164δις όταν ο συντηρητικός κυβερνητικός συνασπισμός άρχισε να κλονίζεται τον


περασμένο Δεκέμβριο, έπεσαν στα €132δις κατά την τελευταία καταμέτρηση και πιθανόν είναι κοντά στα €125δις  την στιγμη που γράφονται αυτες οι γραμμές.

Πλέον η κατάσταση μπορεί να ξεφύγει και να να μετατραπεί σε γενικευμένο bank run ειδικά όταν από το Λουξεμβούργο διέρρευσαν λεπτομέρειες μιας κλειστής συνεδρίασης του Eurogroup, στην οποία εκπρόσωπος της ΕΚΤ φέρεται να έχει προειδοποιήσει ότι οι Ελληνικές τράπεζες μπορεί να μην είναι σε θέση να ανοίξουν τη Δευτέρα.

Οι πληροφορίες ότι ο διοικητής της ΤτΕ ζητησε επιπλέον €3δις από τον ELA αυξάνουν την πίεση προς τον Έλληνα Υπουργό Οικονομικών Γιάννη Βαρουφάκη να επιβάλλει ελέγχους κεφαλαίων και ειδικότερα να περιορίσει την κίνηση των κεφαλαίων προς το εξωτερικό και να βάλει όριο στην ανάληψή μετρητών.

Ο Βαρουφάκης πιστεύει ότι αυτό που συμβαίνει είναι ενορχηστρωμένο και -σε συνδυασμό με την απόρριψη της πρότασης του τριών σημείων,  για να τερματίσει το αδιέξοδο του χρέους-. Ότι αποτελεί μέρος της προσπάθειας της Ευρώπης να προκαλέσει πανικό την ελληνική κυβέρνηση ώστε να παραδοθεί και ετσι στους όρους της συμφωνίας του χρέους, να υπάρχει περισσότερη λιτότητα.78805a221a988e79ef3f42d7c5bfd41837-823x1024

Υπάρχει πανικός μεταξύ των πολιτών. Προχθές το βράδυ ένα πλήθος πολύ ευκατάστατων ανθρώπων από τον επιχειρηματικό, τη χρηματοοικονομικό τομέα και την παλιά πολιτική ελίτ, συμμετείχε σε μια διαδήλωση – φαινομενικά μη κομματική και οργανωμένη στο Facebook – έξω από τη Βουλή των Ελλήνων. Οι συμμετέχοντες ζητούσαν η Ελλάδα να παραμείνει στην Ευρώπη, αλλά ακόμη και υπήρχε πολλή αντίθεση στα μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται.

φώτο αρχείου

φώτο αρχείου

Κατέκλυσαν τα σκαλοπάτια του κοινοβουλίου, ρίχνοντας παράξενες σκιές καθώς στέκονταν μπροστα από τα λαμπερά φώτα του. Οι υποστηρικτές της άκρας αριστερής κυβέρνησης πρόσεξαν ότι πολλοί από εκείνους που συνέρρεαν εκεί είχαν συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση, η οποία τακτικά χτυπούσε και έπνιγε με δακρυγόνα διαδηλωτές που τολμούσαν να πλησιάσουν κοντά στις μπάρες που υπήρχαν γύρω από το κοινοβούλιο, οι οποίες έχουν αφαιρεθεί από την σημερινή κυβέρνηση.

Και τώρα τι; Θα υπάρξει συνάντηση κορυφής τη Δευτέρα. Αλλά εγινε μια τέτοια συνάντηση πριν από δύο εβδομάδες, κατά την οποία (σσ του μτφ: οι πιστωτές) η Άνγκελα Μέρκελ, ο Φρανσουά Ολάντ, η Κρ, Λαγκαρντ και ο M. Draghi της ΕΚΤ παρέδωσαν στην Ελλάδα ως τελεσίγραφο μια συμφωνια με την οποία διασφαλίζεται η χρηματοδότηση που χρειάζεται για να αποπληρωθούν τα € 15 δις οφειλόμενα προς τους πιστωτές για φέτος.

Οι Έλληνες την απέρριψαν, πρώτον, επειδή δεν μπορούν να δεχτούν νεα μέτρα λιτότητας που απαιτούνται για αύξηση στον ΦΠΑ και περικοπές στις συντάξεις, δεύτερον, επειδή το ΔΝΤ/ΕΚΤ δεν τους επιτρέπει να συμπεριλάβουν μέτρα μη άμεσης εισπραξιμότητας, όπως η καταπολέμηση της διαφθοράς ή καταπολέμηση της φοροδιαφυγής που αντιπροτεινονται ωστε να επιτευχθεί ο δημοσιονομικός στόχος τους 1 τοις εκατό πλεόνασμα για το 2015.

Και επειδή δεν υπάρχει συμφωνία για το χρέος. Το ελληνικό χρέος – €320δις – είναι αδύνατον να αποπληρωθεί, επειδή η λιτότητα που απαιτείται για την εξυπηρέτηση και την αποπληρωμή του είναι αδύνατο για οποιαδήποτε κυβέρνηση να την επιβάλει και να την εφαρμόσει. Γι ‘αυτό και η προηγούμενη συγκυβέρνηση που ήταν υπέρ της λιτότητας κατέρρευσε.

Επιπλέον, η δομή της ελληνικής οικονομίας – με μικρομεσαίες επιχειρήσεις, υψηλές φορολογικές απαλλαγές για τους υπέρ-πλουσίους και κρατικοδίαιτη ανάπτυξη – είναι τέτοια που η λιτότητα στο κράτος  καταπνίγει πάντα την ανάπτυξη. Όπως έχω πει και πριν, η Ελλάδα δεν είναι Ιρλανδία. Επιπλέον η Ελλάδα δεν μπορεί να υποτιμήσει το νόμισμα της για να τονώσει τις εξαγωγές της – επειδή είναι στο Ευρώ. Οι μισθοί έχουν ήδη πέσει 37 τοις εκατό και δεν έχει βιομηχανική παράγωγη για να βγει από την κρίση διότι είναι μια κατα βαση αγροτική και τουριστική οικονομία και όχι μια βιομηχανική δύναμη.paul-mason-

Κατά κάποιο τρόπο οι δύο διαδηλώσεις που έγιναν στο κοινοβούλιο την Τετάρτη και την Πέμπτη το βράδυ απεικονίζουν τις δημοφιλείς αυταπάτες στην δεξιά και την αριστερά.
Η διαδήλωση υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ενάντια στη λιτότητα, αλλά, η πλειοψηφία του, ήθελε να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ. Η κεντροδεξιά διαδήλωση ήταν εναντίον της εξόδου από το ευρώ, αλλά κάνεις τους θέλει, όταν είναι στην εξουσία να εφαρμόσει την απαιτούμενη λιτότητα.

Κάποιος πρέπει να υποκύψει. Οι ηγέτες της ΕΕ ελπίζουν ότι θα είναι η Ελλάδα υπο βοηθούμενοι από την ώθηση που θα δοθεί από ένα εκτεταμένο bank run , το οποίο πυροδοτείται από διαρροές, τρομουστερία και ξέφρενη προβολή εκθέσεων από τα δεξια τηλεοπτικά ΜΜΕ στην Ελλαδα. Η ελληνική ηγεσία λέει ότι δεν μπορεί να υποκύψει.

Έχω κάνει ρεπορτάζ για αυτή την κρίση από το αρχηγείο των Βρυξελλών και του Eurogroup αλλα μέσα από το μεγαρο Μαξιμού το κέντρο της ριζοσπαστικής αριστερής κυβέρνησης – και, φυσικά, από τους δρόμους της Αθήνας. Αυτό που πιστεύω είναι ότι:

Κατ ‘αρχάς, η υπόθεση εργασίας της ελληνικής ηγεσίας – ότι η Ευρώπη θα οδηγηθεί σε μια σκληρή αλλά δίκαιη συμφωνία, που θα τους επιτρέψει να βαλουν μπροστα την οικονομία χωρίς περαιτέρω λιτότητα – ήταν λάθος. Είπαν στους ψηφοφόρους ότι θα μπορούσαν να περιορίσουν την λιτότητα και να παραμείνουν στην ευρωζώνη, διότι σημαντικοί άνθρωποι με εξουσία είχαν διαβεβαιώσει ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί: το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο Ιταλος και ο Γάλλος πρωθυπουργός, και η παλιά ευρωπαική Επιτροπή.

Αλλά υπάρχει μια νέα Επιτροπή που κυριαρχείται από την δεξιά. Οι Ιταλοί και οι Γάλλοι είναι μειοψηφία απέναντι σε ένα μπλοκ χωρών της βόρειας και ανατολικής Ευρώπης που – που αντικατοπτρίζουν τις απόψεις της δικής τους δεξιάς πλειοψηφίας – και ετσι η επιτροπή αρνήθηκε να κινηθεί.

Το «καλό ευρώ» που σκέφτηκε ο Γιάννης Βαρουφάκης ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει δεν έχει ακομη βρει το δρόμο του.

Ομοίως δεν υπολόγισε σωστά και η Άνγκελα Μέρκελ: η εμπειρια της εκδίωξης του Μπερλουσκόνι στην Ιταλία, και του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου στην Ελλάδα το 2010, την οδηγησε στην υπόθεση ότι η πολιτική πίεση θα προκαλέσει διάσπαση στον ΣΥΡΙΖΑ και ότι το σκληρό αριστερό του τμήμα θα αποχωρίσει. Ο Αλέξης Τσίπρας μέσα στους μαρμάρινους διαδρόμους του μεγάρου Μάξιμου θα μαλακώσει και θα σχηματίσει ένα συνασπισμό με ένα μικρό, εκσυγχρονιστικό, νεοφιλελεύθερο κόμμα που ονομάζεται Ποτάμι, και με την υποστήριξη της φιλελεύθερης πτέρυγας των συντηρητικών γύρω από πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή.

Αυτό δεν έχει συμβεί. Αν και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ουσιαστικά τρεις παρατάξεις – η σκληρή αριστερή, μια μαλακότερη αριστερά γύρω από τον Τσίπρα, καθώς και μια πιο μετριοπαθή σοσιαλδημοκρατική ομάδα συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων μη κομματικών υπουργών. Ο κρίσιμος παράγοντας είναι οι συνιστώσες και τα μέλη. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι σαν ενα τυπικό βρετανικό αντιπροσωπευτικό πολιτικό κόμμα, τα μέλη του οποίου σπανίως θα έχουν λόγο σχετικά με την πολιτική. Οι Βουλευτές και υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το στρώμα των ακτιβιστών και των ψηφοφόρων.

Ένας νεοεκλεγείς βουλευτής,  με την εκλογή του στο κοινοβούλιο τον περασμένο Ιανουάριο, μου είπε: «Δεν μπορούμε να κανουμε πίσω γιατί πρέπει να επιστρέψουμε στα χωριά  μας και να ζήσουμε μαζί με αυτούς που μας εξέλεξαν για να πολεμήσουμε. «

Ο Αλέξης Τσίπρας και μερικοί από τους ανθρώπους γύρω του, που θεωρούνται μετριοπαθείς και έμπρακτα φιλο-Ευρωπαίοι, σκλήρυναν τη στάση τους κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών εβδομάδων. Ψυχολογικά, έχουν πειστεί η Ευρωζώνη κυβερνιέται από τη Γερμανία και η Γερμανία θέλει το grexit.

Αν υπάρξει ένα γενικευμένο bank run, περιορισμοί στις αναλήψεις και μια κρίση για την φερεγγυότητα των τραπεζών, τη Δευτέρα οι ηγέτες της ΕΕ θα έχουν ένα μαστίγιο για πλήξουν ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά αν δεν εμφανιστούν και με ένα καρότο, με κάποια περιθώρια για συμβιβασμό, η ελληνική ηγεσία θα παει σε ρήξη.

Στη συνέχεια, θα εναπόκειται στην Ευρώπη για να αποφασίσει αν θα σώσει την Ελλάδα ή θα την αποβάλλει από την Ευρωζώνη. Μια χώρα με μετανάστες να κατακλύζουν όλα τα ​​σύνορα της με την Τουρκία, η οποία αποτελεί το χερσαίο σύνορο με το Ισλαμικό Κράτος, και με μια αριστερή παράδοση πάντα έτοιμη να κάνει συμφωνίες με τη Μόσχα. Αυτό δίνει γεωστρατηγικό χαρακτήρα στην περίσταση, όχι μόνο οικονομικό.

Αν αναρωτηθείτε γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υποχωρεί ώστε να πολεμήσει μια άλλη μέρα τότε πιθανόν δεν έχετε προσέξει αρκετά την τηλεόραση. Η πενταετή λιτότητα που επιβλήθηκε για πρώτη φορά από τους σοσιαλιστές με το μνημόνιο και συνεχίστηκε από ένα συντηρητικό συνασπισμό υπό την ηγεσία Σαμαρά, έχει καταστρέψει κάθε πολιτική δύναμη που προσπάθησε να το εφαρμόσει.

Η συντηρητική δεξιά είναι κατακερματισμένη, σε πόλεμο με τον εαυτό της. Το παλιό ΠΑΣΟΚ, που κάποτε έχει 40 τοις εκατό των ψήφων, μπορεί τώρα να χωρέσει όλους από τους βουλευτές τους γύρω από ένα τραπέζι. Τα μικρότερα κόμματα που έγιναν οπαδοί της λιτότητας – όπως η μέτρια μαρξιστική ΔΗΜΑΡ και το εθνικιστικό δεξιάς ΛΑΟΣ – απλά εξαφανίστηκαν.

Η ελληνική ηγεσία θα δώσει την μάχη της Ελλάδας έναντι του Euro-ιμπεριαλισμού. Θα απευθυνθούν -απέναντι σε ένα εντελώς εχθρικό  τηλεοπτικό τοπίο με εφημερίδες και μέσα μαζικής ενημέρωσης- στο 41 τοις εκατό των Ελλήνων που είναι κατά της λιτότητας περισσότερο από ότι είναι υπέρ του ενιαίου νομίσματος στο οποίο θα είναι πάντα τα μαύρα πρόβατα.

Δεν  θα έχουν  έλλειψη οπαδών στους κύκλους των οικονομολόγων – συμπεριλαμβανομένων πολλών παραδοσιακών δεξιών – που έχουν αντιληφθεί πως το ευρώ και η κακομοίρα κεντρική τράπεζα ΕΚΤ έχουν γίνει μια δυσλειτουργική και απρόβλεπτη δομή.

Η χώρα θα διαιρεθεί: Δεξιά έναντι αριστεράς – όπως είχε χωριστεί από το βρετανικά τανκς που εισέβαλαν στην πλατεία Συντάγματος το 1944 για να εγκαταστήσουν πρώην συνεργάτες των Ναζί στην εξουσία σε βάρος της ηγεσίας της κομμουνιστικής αντίστασης.

Αλλά αυτή τη φορά δεν ξέρουμε ποιος θα κερδίσει. Σίγουρα θα ξέρουμε ποιος έχασε: όλοι όσοι στην Ευρώπη υποστήριξαν η ΕΕ μπορεί να περιέχει τις οικονομικές απόψεις της αριστεράς, εξίσου όπως και της δεξιάς.

πηγη μετάφραση: pap-net


Αρέσει σε %d bloggers: