slide_2Στην τελική ευθεία εισέρχονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ κυβέρνησης και θεσμών για τη δημιουργία του υπερ-ταμείου των 50 δισ. ευρώ, στο οποίο θα περιέλθουν περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου, μετοχές των κρατικών επιχειρήσεων, υποδομές, καθώς και ακίνητα του ελληνικού δημοσίου.

Στόχος είναι, σύμφωνα με πηγές του ΥΠΟΙΚ, με ορίζοντα 30ετίας, να δημιουργηθεί





ένα αποθεματικό ύψους 50 δισ. ευρώ, ως αξία των περιουσιακών του στοιχείων (ακίνητα, μετοχές, κ.λπ). Ουσιαστικά θα πρόκειται για ένα κρατικό επενδυτικό κεφάλαιο, με τελείως διαφορετική λειτουργία και λογική από το ΤΑΙΠΕΔ, παρόμοιο μ’ αυτά που έχουν δημιουργήσει αρκετά κράτη σε όλα τα μέρη του πλανήτη, με σημείο αναφοράς τα sovereign funds της Νορβηγίας, Αυστραλίας και άλλων χωρών. Η έδρα του Ταμείου θα είναι η Αθήνα [και όχι το Λουξεμβούργο], θα ελέγχεται από την ελληνική κυβέρνηση, ενώ από την Κομισιόν θα υπάρχει μόνο εποπτεία.

Από τα 50 δισ. ευρώ το 50% θα χρησιμοποιηθεί ως εγγύηση των τραπεζών (εκτιμάται ότι θα χρειαστούν από 10 έως 25 δισ. ευρώ, ανάλογα με τις ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών), ενώ το υπόλοιπο 50% θα πάει σε ανάπτυξη (50%) και χρέος (50%). Κύκλοι του ΥΠΟΙΚ σχολιάζοντας την κατανομή αυτή ανέφεραν πως είναι εμφανής ο διαφορετικός στόχος του Ταμείου, καθώς με το ΤΑΙΠΕΔ από τις αποκρατικοποιήσεις τα τυχόν έσοδα πήγαιναν εξ’ολοκλήρου στην αποπληρωμή του χρέους, ενώ με το Ταμείο μόνο το ένα τέταρτο.

Εκτός από τα περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου, τις μετοχές των κρατικών επιχειρήσεων, τις υποδομές και ακίνητα του ελληνικού δημοσίου τα οποία θα περάσουν κάτω από την «ομπρέλα” του, από το ΥΠΟΙΚ γίνεται γνωστό πως στο Ταμείο πιθανόν να ενταχθούν και όλα τα μελλοντικά έσοδα που θα προκύψουν από την εκμετάλλευση του ορυκτού/φυσικού πλούτου της χώρας -υδρογονάνθρακες κα.

Σημειώνεται, πάντως, πως η ένταξη περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου στο Ταμείο δεν σημαίνει απαραίτητα και πώλησή τους, σε αντίθεση με τα ακίνητα του ΤΑΙΠΕΔ που είναι προς πώληση. Κάποια ακίνητα, λένε από το ΥΠΟΙΚ, πράγματι μπορεί να πουληθούν, για ορισμένα να υπάρξουν μακροχρόνιες παραχωρήσεις και άλλα να δημιουργούν εισόδημα που θα εισρέει στο Ταμείο. Για παράδειγμα μπορεί να συμφωνηθεί ότι για κάθε κοντέινερ που μεταφέρεται με τραίνο θα καταβάλλεται στο Ταμείο ένα μικρό ποσό. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα αεροδρόμια.

Σε κάθε περίπτωση το Ταμείο θα πρέπει να «εφευρίσκει» τρόπους να έχει μόνιμα έσοδα, όχι κατ’ ανάγκη από την πώληση ακινήτων του δημοσίου. Να σημειωθεί ότι ο χρόνος ζωής (30 χρόνια) δίνει την δυνατότητα στο Ταμείο να «καλλιεργήσει» τα περιουσιακά του στοιχεία που, ιδίως στα ακίνητα, παρουσιάζουν προβλήματα ως προς την εκμετάλλευσή τους -καταπατήσεις, ελλιπείς τίτλοι, κ.λπ. Το γεγονός αυτό δίνει μεγάλη «ανάσα» στο πρόγραμμα αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας. Η επίτευξη, δηλαδή, των εσόδων δεν θα γίνει άμεσα, μέσα σ’ ένα περιορισμένο χρονικό περιθώριο με δυσμενείς για την χώρα συνθήκες όπως οι σημερινές, αλλά όταν οι συνθήκες θα είναι περισσότερο ευνοϊκές.

Τέλος, οι ίδιοι κύκλοι αναφέρουν πως λόγω των συνθηκών οι θεσμοί εμφανίζονται να έχουν «χαλαρώσει» τους στόχους ως προς τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις. Το ΔΝΤ, για παράδειγμα, μέχρι το 2018, προβλέπει έσοδα μόλις 1,5 δισ. ευρώ, ενώ η Κομισιόν έχει ανεβάσει πιο ψηλά τον πήχη εκτιμώντας τα έσοδα σε 2,5 δισ. ευρώ. Να σημειωθεί ότι για το ΤΑΙΠΕΔ προβλέπονταν έσοδα 6 δισ. ευρώ έως το 2018.