Αυγ 27 2015

Η Λαϊκή ενότητα είναι ουσιαστικά η μόνη Αντιμνημονιακή αντιπολίτευση του συνταγματικου τόξου

«Το Δημοψήφισμα αποκάλυψε πολιτικές δυνάμεις και μια αυτοπεποίθηση η οποία είχαμε πειστεί ότι απουσιάζει από την ελληνική κοινωνία.»

Tsipras-Lafazanis

Όταν μαλώνουν τα Βουβάλια πατούν τα …μικρότερα κόμματα.

Αυτό που είδαμε αμέσως μετά το δημοψήφισμα και την μετατροπή του παλλαϊκού ΟΧΙ σε ΝΑΙ από την Κυβέρνηση ήταν αναμενόμενη και το είχα καταγράψει ως φόβο στην larisanet της 9ης Ιανουαρίου 2015. Στο άρθρο μου: «Απέναντι στο μεγάλο εκβιασμό του έθνους» και ενώ ήταν φανερό πια ότι πηγαίνουμε σε κυβέρνηση της αριστεράς, ανέφερα:




Χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπάρχει αισιοδοξία για μια καλύτερη μέρα, υπάρχει ο φόβος ότι η «κυβέρνηση της Αριστεράς» θα είναι απλά δυο κούφιες λέξεις στην ευρωζώνη που ορίζεται πλέον από την συνθήκη του Μάαστριχτ και τον ωμό ρεαλισμό που της προσέδωσε η κρίση και η γερμανική ηγεμονία. Ακόμη και εάν σε αυτή την κυβέρνηση συμμετέχουν οι ΑΝΕΛ εκτιμάται ότι θα τεθεί άμεσα και ωμά το δίλλημα της παραμονής στο ευρώ. Τότε η πρώτη αντιμνημονιακή κυβέρνηση θα κλονιστεί κυρίως γιατί δεν έχει ετοιμάσει τον λαό για να αντιμετωπίσει το μεγάλο αυτό εκβιασμό.

Τα πράγματα εξελίχθηκαν όπως ακριβώς τα είχαμε πει τότε. Η κυβέρνηση κλονίστηκε καθώς ο κόμπος έφτασε στο χτένι.

Το ότι ο Τσίπρας δείλιασε και- για οποιοδήποτε λόγο- μετέτρεψε το ΝΑΙ σε ΟΧΙ επέτρεψε να χαραχτεί και εντός του ΣΥΡΙΖΑ η τομή του πολιτικού σκηνικού μεταξύ ευρωπαϊστών και αντιευρωπαϊστών που πήρε να χαράζεται από το 2010 σε άλλους πολιτικούς χώρους. Η διάσπαση πλέον ήταν προ των πυλών.

Το Δημοψήφισμα αποκάλυψε πολιτικές δυνάμεις και μια αυτοπεποίθηση η οποία είχαμε πειστεί ότι απουσιάζει από την ελληνική κοινωνία. Ο ρόλος των ΜΜΕ ως διαμορφωτές κοινής γνώμης κατέληξε ανέκδοτο και κλονίστηκε η μοιρολατρική άποψη που καλλιεργούσαν, βάση της οποίας βιώνουμε μια νομοτελειακή κρίση η οποία οφείλεται σε δικά μας λάθη. Τώρα πια ξέρουμε όλοι ότι μας εκβιάζουν και μας απειλούν για να μείνουμε στην ευρωζώνη και να πληρώνουμε. Όμως με το δημοψήφισμα μετρηθήκαμε, βρεθήκαμε πολλοί και μπήκαμε σε φάση προετοιμασίας για Grexit. Το μόνο που απουσιάζει είναι το πλήρες σχέδιο και η ομάδα με τον ηγέτη που θα μας οδηγήσουν εκτός.

Οι επόμενες εκλογές θα αναδείξουν αυτή την ομάδα και από εκεί και πέρα η λιτότητα, η ύφεση και η άγρια φορολογία θα κάνουν την δουλειά τους. Οι επόμενες εκλογές επιπλέον θα είναι  σαν εσωκομματικές με την έννοια ότι θα διεξαχθούν μεταξύ των στελεχών ΣΥΡΙΖΑ. Θα γίνουν μεταξύ ευρωπαϊστών – αντιευρωπαϊστών. Κανείς δεν θα δώσει σημασία στα υπόλοιπα κόμματα τα όποια ήδη λαθροβιούν ανάμεσα στα κομμάτια ΣΥΡΙΖΑ αναγκασμένα να στηρίζουν τον Τσίπρα ως τον τελευταίο των ευρωπαϊστών.

Αυτή την κωμωδία με τους μνημονιακούς να είναι αναγκασμένοι να στηρίξουν την κυβέρνηση γιατί αν προκηρυχτούν εκλογές θα χαθούν, δεν την είχαμε προβλέψει. Η περίοδος κατά την οποία κυριάρχησε στον πολιτικό βίο η θεωρία της αριστερής παρένθεσης διέλυσε όσα κόμματα επεδίωξαν να κλείσει αυτή η παρένθεση και βρέθηκαν όλοι τους χαμένοι, δαρμένοι και αναγκασμένοι να στηρίζουν την κυβέρνηση για να μην πέσει… Όμως το τέλος είναι κοντά.

Ήδη ο Π. Λαφαζανης και η Λαϊκή ενότητα είναι ουσιαστικά η μόνη Αντιμνημονιακή αντιπολίτευση του συνταγματικου τόξου και όταν μαλώνουν τα Βουβάλια πατούν τα μικρότερα κόμματα.

papaioannou




Αρέσει σε %d bloggers: