Σεπ 15 2015

Π. ΚΡΟΥΓΚΜΑΝ Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι το ευρώ

krougmanΣτο ελληνικό ζήτημα επανέρχεται ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν, με άρθρο του στους New York Times (11/9). Κάνει μια ενδιαφέρουσα σύγκριση μεταξύ Ελλάδας και Πολωνίας, κι αναρωτιέται γιατί η δεύτερη, αν και με χαμηλότερη παραγωγικότητα από τη χώρα μας, πέτυχε υψηλούς ρυθμούς 

ανάπτυξης την περίοδο που η ελληνική οικονομία κυριολεκτικά κατέρρευσε. Τι κάνει τη διαφορά; Το ευρώ, λέει απερίφραστα ο Κρούγκμαν, και ιδού η επιχειρηματολογία του:

O Γιάννης Ιωαννίδης και ο Χριστόφορος Πισσαρίδης σε μελέτη τους για το Ινστιτούτο Brookings, επιχειρηματολογούν για το πώς η έλλειψη διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων πληγώνει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω ότι υπάρχουν σημαντικά πράγματα που πρέπει να αλλάξουν, και ότι η Ελλάδα θα ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση εάν με κάποιον τρόπο μπορούσε να ξεπεράσει τα πολιτικά προσκόμματα στην πραγματοποίηση αυτών των αλλαγών.

Ωστόσο, θα έλεγα ότι είναι πολύ, πολύ μεγάλο λάθος να σταθούμε σε παράγοντες που περιορίζουν την ελληνική παραγωγικότητα και να υποστηρίξουμε ότι αυτοί οι παράγοντες είναι η «αιτία» της ελληνικής κρίσης. H χαμηλή παραγωγικότητα έχει ένα τίμημα για κάθε οικονομία. Κανονικά όμως δεν προκαλεί, ή δεν προκαλεί αναπόφευκτα, οικονομική κρίση, ούτε μία τεράστια αποπληθωριστική ύφεση.

Εξετάστε, συγκεκριμένα, μία σύγκριση που θα έπρεπε να γίνει ανάμεσα στην Ελλάδα και την Πολωνία. Η Πολωνία, όπως και η Ελλάδα, είναι μια χώρα στην περιφέρεια της Ευρώπης, στενά συνδεδεμένη με την υπόλοιπη ευρωπαϊκή οικονομία. Είναι επίσης μία χώρα με σχετικά χαμηλή παραγωγικότητα, σύμφωνα με τα βορειοδυτικά ευρωπαϊκά δεδομένα. Στην πραγματικότητα έχει μικρότερη παραγωγικότητα από την Ελλάδα σύμφωνα με τα τυπικά διεθνή πρότυπα:

Παραγωγή ανά ώρα, μονάδες αγοραστικής δύναμης σε δολάρια 2014

Αλλά η Πολωνία δεν πέρασε μία κρίση ελληνικού τύπου, στην πραγματικότητα δεν πέρασε καμιά κρίση. Αντίθετα, έχει ενισχυθεί μέσα από την αναταραχή των τελευταίων χρόνων:

Εξέλιξη πραγματικού ΑΕΠ Πολωνίας- Ελλάδας, 2007=100

 

Ποια είναι η διαφορά; Η βασική απάντηση είναι σίγουρα το ευρώ: υιοθετώντας το ευρώ η Ελλάδα πρώτα έφερε μαζικές εισροές κεφαλαίων, έπειτα βρέθηκε σε μία παγίδα, ανίκανη να επιτύχει την απαιτούμενη πραγματική υποτίμηση χωρίς απίστευτα οδυνηρό αντιπληθωρισμό.

Κάθε φορά που κάποιος υποστηρίζει ότι το ελληνικό πρόβλημα βρίσκεται πραγματικά στην πλευρά της προσφοράς, θα πρέπει να τον ρωτήσετε, όχι αν η Ελλάδα έχει προβλήματα στην πλευρά της προσφοράς – και έχει -, αλλά γιατί αυτό έπρεπε να την οδηγήσει στην κατάρρευση. Η Ελλάδα φαίνεται να έχει περίπου το 60% της γερμανικής παραγωγικότητας, που σημαίνει ότι θα έπρεπε να έχει απλώς πραγματικούς μισθούς στο 60% των γερμανικών. Δεν θα έπρεπε να έχει 25% ανεργία.

Το κείμενο στα αγγλικά, εδώ: krugman.blogs.nytimes.com

4 Σχόλια

Μεταπήδηση στη φόρμα σχολίων

    • Ισόνομος πολίτης on 16 Σεπτεμβρίου 2015 at 08:51

    Για ποια υποπαραγωγικότητα και ποιο € μιλάμε?
    Ξεχνάμε πως η Ελλάδα του «χθες» για 40 χρόνια και βάλε, συνεχώς έτρωγε το ψωμί του «σήμερα»?
    Υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες, διογκωμένος στενός και ευρύτερος δημόσιος τομέας, μεγάλη φοροδιαφυγή, διαφθορά, αθρόα φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό, αλλά και η Αττική των 6 εκατομμυρίων ψυχών, μας έφεραν στα χάλια που είμαστε σήμερα.
    Σέβεται κανείς διακεκριμένους επιστήμονες όπως ο Π. Κρούγκμαν, αλλά είμαι υποχρεωμένος να διαπιστώσω πως πολλές φορές οι άνθρωποι αυτοί ως εκ των πραγμάτων βλέπουν τα πράγματα σαν από αεροπλάνο που υπερίπταται.
    Το € ήταν μια ευλογία Θεού για την σχεδόν υπό ανάπτυξη τότε Ελλάδα και με το που εισέρευσε, έδωσε ζωή και δυνατή πνοή στην οικονομία της,
    Σκεφτείτε πόσα μεγάλα έργα ολοκληρώθηκαν στην οκταετία 2002 -2010.
    Βέβαια είχαμε και τρομερή οικοδομική δραστηριότητα, αλλά αυτή τελικά δυστυχώς μας έγινε μπούμερανγκ.
    Κτίστηκαν και υπερτιμήθηκαν οικοδομές κατοικιών που αρκούσανε και αρκούνε να «σπιτώσουν» 23 εκατομμύρια σχεδόν κατοίκους.
    Αυτή η κατάσταση σε συνδυασμό με τον υπέρογκο έμμεσο εξωτερικό δανεισμό και τον καταναλωτικό προσανατολισμό της Οικονομίας, δημιούργησαν πολλά χρόνια και δυσεπίλυτα προβλήματα.
    Ναι πάρα πολλά!
    Αλλά για την κατάσταση αυτή και πάλι ισχυρίζομαι ότι την μεγαλύτερη ευθύνη, την έχουν ο ακατάσχετος δημοσιοϋπαλληλισμός και το σαθρό πελατειακό πολιτικό μας σύστημα.
    Τα € δεν έχει ΚΑΜΙΑ και σε τίποτε ευθύνη για την οικονομική μας κατάντια.
    Αν παραμέναμε στη δραχμή, τα πράγματα θα ήτανε απείρως χειρότερα και με απρόβλεπτες και απροσμέτρητες οικονομικές, κοινωνικές και εθνικές περιπέτειες.
    Γιατί θα φεύγαμε αναγκαστικά από την αταλάντευτη βάση του ECU που βρισκότανε τότε η δραχμή επί μία 10ετία και θα πέφταμε, από αγκαλιά σε αγκαλιά των αιμοβόρων διεθνών κερδοσκόπων αφενός και αφετέρου, θα είχαμε από όλες τις πάντες ακατάσχετη λαθραία εξαγωγή συναλλάγματος.
    Μην βασίζεστε σε περίεργες αναφορές και διαπιστώσεις αυτών που είναι έξω από το «χορό».
    ΧΑΡΗ μεγάλη μας έκαναν που μας ενέταξαν στο € το 1999.
    Απλά εμείς είμαστε κακο – διεστραμμένοι, ανοργάνωτοι, σκόρπιοι, ατομιστές και θέλουμε πάντα για τα «κουσούρια» μας να μας φταίνε οι «άλλοι»….

    • RYaN on 16 Σεπτεμβρίου 2015 at 09:34

    Η πρόβλεψη της Stratfor για την Ευρώπη του μέλλοντος (χάρτης)
    (με σκούρο μπλε οι χώρες που δε μπορεί να προσδιορίσει ακόμα σε ποιο μπλοκ θα καταλήξουν)

    • RYaN on 18 Σεπτεμβρίου 2015 at 19:04

    Η ΕΕ ετοιμάζει μαθηματικό κανόνα για τη βιωσιμότητα του χρέους (και αξίζει να προσεχθεί). Το χρέος ενός κράτους θα θεωρείται βιώσιμο αν οι ετήσιες πληρωμές του για τόκους και χρεωλύσια δεν υπερβαίνουν το 15% του ΑΕΠ.

      • αστρεχας on 19 Σεπτεμβρίου 2015 at 11:19

      τοσο απλα δεν μπορει να ειναι γιατι τα χρεολυσια,γιατι μπορει ακομα και στο πιο υγειες οικονομικα κρατος να θεωρηθει το χρεος του μη βιωσιμο….αφου θα τυχει χρονια που μπορει τα χρεολυσια απο μονα τους να υπερβαινουν το 15% του αεπ χωρις τους τοκους.
      Θα εχει ενδιαφερον ενα ποσοστο που θα αφορα μονο τους τοκους….αφου ουσιατηκα θα βαζει οριο στα σπρεντ των ομολογων και οι αγορες για να μαδανε τοκους χωρις νακινδυνευουν δεν θα το υπερβαινουν…τοτε θα μιλαμε για κανονικοτατη αποικια χρεους με την βουλα.

      Θα εχουμε μια παγιωμενη κατασταση οπου τα χρεολυσια θα αντροφοδοτουντε και η τοπικη οικονομια θα πληρωνει τοκους εις το διενεκες.
      Παραδειγμα η Ελλαδα με ΑΕΠ κοντα στα 150 δις(καθολου απιθανο να παει εκει βλεποντας την υπεροχη του συριζα στις δημοσκοπισεις) θα εχει καποια στιγμη μετα το 1017 αυτοματη ανατροφοδοτηση του χρεους απο τις αγορες και ετησιος απο τον προυπολογισμο της θα καταθετει τον οβολον της (τοκους) κοντα στα 22 δις…δεν ειναι και ασχημα τουλαχιστον ο τσιπρας θα το παρουσιασει ως κατακτηση οτι βγηκαμε στις αγορες 🙂

Τα σχόλια έχουν απενεργοποιηθεί.

Αρέσει σε %d bloggers: