Νοέ 03 2015

Ισλανδός πρωθυπουργός: Αν ήμασταν στην Ε.Ε., θα είχαμε την τύχη της Ελλάδας

iceland_pm708Με μια «θανατηφόρα» ατάκα για την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ενωση, ο ισλανδός Πρωθυπουργός υποστήριξε ότι αν η χώρα του ήταν μέλος της ευρωζώνης όχι μόνο δεν θα ανέκαμπτε από την κρίση, αλλά θα είχε την τύχη μας.

Σε συνέντευξη του στο Politico ο Ισλανδός πρωθυπουργός David Gunnlaugsson

δήλωσε: «Είμαι σίγουρος πως η ανάκαμψη μας δεν θα είχε συμβεί αν ήμασταν μέλος της Ε.Ε.».

Οπως υποστήριξε ότι αν η αίτηση που υπέβαλε η χώρα του το 2009 για ένταξη στην Ε.Ε. είχε επιτύχει, τότε η Ισλανδία μπορεί να είχε την τύχη της Ελλάδας.

«Μπορεί να είχαμε ακολουθήσει αντίστροφη πορεία και να γινόμασταν μια χρεοκοπημένη χώρα. Αν όλα αυτά τα χρέη ήταν σε ευρώ και αναγκαζόμασταν να κάνουμε ότι η Ιρλανδία ή η Ελλάδα και να αναλάβουμε την ευθύνη για τα χρέη των τραπεζών. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για μας οικονομικά».

Η Ισλανδία πάγωσε το 2013 τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις και ο κ. Gunnlaugsson απέσυρε την υποψηφιότητα στις αρχές του έτους.

Η ισλανδική οικονομία αναπτύχθηκε με 1,9% πέρυσι και φέτος αναμένεται να αναπτυχθεί κατά 3,5%. Το δημόσιο χρέος έχει υποχωρήσει στο 64% του ΑΕΠ, κάτω από το επίπεδο του 86% το 2012.

Σύμφωνα με τον Ισλανδό πρωθυπουργό καθοριστικοί παράγοντες για την ανάκαμψη της Ισλανδίας ήταν πως είχε το δικό της νόμισμα και ένα ανεξάρτητο νομοθετικό σώμα που της έδωσε περιθώρια ελιγμών. «Το ότι ήμασταν εκτός Ε.Ε. έπαιξε καθοριστικό ρόλο για την οικονομική μας βελτίωση» υπογράμμισε.

Πηγή:iefimerida.gr




30 Σχόλια

Μεταπήδηση στη φόρμα σχολίων

    • RYaN on 4 Νοεμβρίου 2015 at 00:43

    Η ελληνική κρίση αυτοτροφοδοτείται διαρκώς από την αβυσσαλέα μαύρη τρύπα του ασφαλιστικού.
    Οι εισφορές των ανθρώπων που σήμερα είναι συνταξιούχοι, τα λεγόμενα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, αρχικά έγιναν στο πολύ μεγάλο μέρος τους (77%) ομόλογα του ελληνικού δημοσίου και σε ένα πιο μικρό μέρος τους (23%) έγιναν μετοχές των ελληνικών τραπεζών και ένα ακόμα μικρότερο μέρος τους επικίνδυνα χρηματοοικονομικά προϊόντα (π.χ. δομημένα ομόλογα).
    Το μεγάλο μέρος που έγινε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, αρχικά μετατράπηκε σε τραπεζικές καταθέσεις μέσα από τους μηχανισμούς διανομής εισοδήματος στους πιο προνομιούχους της ελληνικής κοινωνίας. Με το ξέσπασμα της κρίσης, μεγάλο μέρος των καταθέσεων έφυγε στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα να δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα στις τράπεζες, οι οποίες είχαν τότε να αντιμετωπίσουν και τα πρώτα κόκκινα δάνεια από τις βαλκανικές τους δραστηριότητες. Στη συνέχεια ήρθε το κούρεμα των ομολόγων, δηλαδή η προσπάθεια αντιμετώπισης ενός χρέους που η αξία του είχε ήδη εξανεμιστεί με κάθε τρόπο, με αποτέλεσμα οι ελληνικές τράπεζες κάτοχοι ομολόγων να υποστούν ακόμα μεγαλύτερη ζημία και τα ασφαλιστικά ταμεία συντριπτικό κάταγμα, αφού όχι μόνο έχασαν τη μισή ονομαστική αξία των ομολόγων τους χωρίς καμία ανακεφαλαιοποίηση, αλλά και ότι παρέμεινε θα τους αποδοθεί μετά από δεκαετίες.

    Έτσι τα αποθεματικά των ταμείων ως ομόλογα του ελληνικού δημοσίου (δηλαδή ως δάνειο στο ελληνικό κράτος) εξανεμίστηκαν, τα αποθεματικά ως τραπεζικές μετοχές απαξιώθηκαν στο έπακρο, τα αποθεματικά ως σύνθετα χρηματοοικονομικά προϊόντα ήταν τα πρώτα που κατέρρευσαν στις απαρχές της κρίσης, ενώ ακόμα και τα αποθεματικά με τη μορφή ακινήτων απαξιώθηκαν πλήρως σε εμπορική αξία και μόνο φορολογικό βάρος αποτελούν πλέον για τα ταμεία.

    Το ελληνικό κράτος, τα τελευταία χρόνια, προσπαθεί να πληρώσει τις συντάξεις με τα πενιχρά έσοδα από τις τρέχουσες ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων, που έχουν καταβυθιστεί από τα πρωτοφανή επίπεδα ανεργίας και υποαπασχόλησης, καθώς και από τα φορολογικά έσοδα. Η διαρκής μείωση των εσόδων από ασφαλιστικές εισφορές και η αδυναμία συλλογής μεγαλύτερων εσόδων από την συνεχώς αυξανόμενη φορολογία, που έχει προ πολλού ξεπεράσει κατά πολύ το βέλτιστο σημείο της καμπύλης του Laffer, αντισταθμίζεται διαρκώς από τη μείωση των συντάξεων.

    Αυτό δημιουργεί ένα διαρκή φαύλο κύκλο ύφεσης, τα μέτρα αποσκοπούν μόνο στην αποφυγή του ακαριαίου θανάτου της χώρας (άσχετο με το πώς κατά καιρούς παρουσιάζονται) και είναι σίγουρο ότι το πρόβλημα δεν έχει καμία ελπίδα να επιλυθεί με εθνικές πολιτικές ή/και εθνικό νόμισμα.

    Το ελληνικό κράτος, σχεδόν παράλληλα με την είσοδο στο ευρώ – λίγο πριν, βούτηξε με αναγκαστικό δανεισμό δισεκατομμύρια των ασφαλιστικών ταμείων, τα εμπιστεύτηκε μέσα από τον πλάγιο τρόπο των ιδιωτικών καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες και εντέλει, μετά την κρίση, έσκισε και τα χρεόγραφα με τα οποία έλεγε ότι τα χρώσταγε. Αυτό το ποσοστιαίο μέγεθος οικονομικής απώλειας, απλά, δεν αντιμετωπίζεται από κανένα κράτος του κόσμου, όσο παραγωγικό, όσο ευέλικτο, όσο οικονομικώς ανεξάρτητο, ή όσο καλώς δικτυωμένο, και να είναι.

    • Ισόνομος πολίτης on 4 Νοεμβρίου 2015 at 08:57

    Τον Μάρτη του 2012 είχαμε ένα «κούρεμα» της τάξης του 53,5% της αξίας των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίαου για μείωση του Χρέους.
    Έτσι τα ασφαλιστικά ταμεία και τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου που υποχρεωτικά κατέθεταν τα διαθέσιμά τους στο «Κοινό Κεφάλαιο» στην ΤτΕ, έχασαν αρκετά από τα αποθεματικά τους διαθέσιμα..
    Ο Νόμος υποχρέωνε και υποχρεώνει τα ασφαλιστικά ταμεία και τα ΝΠΔΔ να καταθέτουν στο «Κοινό Κεφάλαιο» της Τράπεζας της Ελλάδος τα μη επενδυμένα τους κεφάλαια και αυτά που δεν χρειάζονται για τις ταμειακές τους ανάγκες.
    Βέβαια μερικοί «μάγκες» της περιόδου 2004 – 2007 βρήκαν το κόλπο των «δομημένων ομολόγων» και έκανα «πάρτι» με τα αποθεματικά των Ταμείων σωρεύοντας τεράστιες ζημίες που θα πληρώνονται και δυστυχώς δεν….θα μνημονεύονται…
    Το Κράτος και το πολιτικό σύστημα κατασπατάλησαν και φτώχαιναν τα Ασφαλιστικά Ταμεία και οι απλοί πολίτες πληρώνουν…..με μειώσεις και περικοπές.
    Αυτοί οι «προαναφερόμενοι» όμως ουδείς γνωρίζει τον σημερινό βίο και την πολιτεία τους…
    Τα «κουρεμένα» μπορεί κάποτε να επιστραφούν (και επιστρέφονται συνήθως με τις γνωστές διαδοχικές δανεικές δόσεις), το «υπερτιμολογημένα δομημένα» όμως ποτέ….
    Ας μη ξεχνιόμαστε:
    Περίπτωση ΤΕΑΔΥ με Αγάπιο Σημαιοφορίδης – «Ακρόπολης» Χρηματιστηριακή – Παπαμαρκάκης κλπ

    • RYaN on 4 Νοεμβρίου 2015 at 11:24

    http://www.elzoni.gr/html/ent/372/ent.25372.asp

    • astrexas on 4 Νοεμβρίου 2015 at 11:37

    Ερωτηση.
    Τι ειναι τα «αποθεματικα ταμεια»?
    Πως υπολογιζεται το ποσο το οποιο θα αποταμιευτει?(αν υπαρχει τεττοιο ποσο).
    Ποιο το ποσο συμμετοχης των φορολογουμενων μεσο κρατικου προυπολογισμου για την καταβολη των συνταξεων ολων των ταμειων?

    • Ισόνομος πολίτης on 4 Νοεμβρίου 2015 at 12:11

    Είναι:
    Τα αποθεματικά των Ταμείων (ΙΚΑ – ΟΑΕΕ – Μ.Τ.Σ – ΤΣΑΥ κλπ)
    Οι εισφορές λοιπόν εργαζομένων & εργοδοτών καθώς και των αυτοαπασχολούμενων) κάθε μήνα και μέσα στον επόμενο μήνα, κατατίθεντα από τις επιχειρήσεις στο ΙΚΑ για παράδειγμα.
    Το ΙΚΑ αφού καλύψει τις τρέχουσες δικές του ανάγκες και τα έξοδα σε παροχές παροχές πρός τους ασφαλισμένους, ότι πεισέψει το καταθέτει με βάση την νομική υποχρέωση που έχει το «Κοινό Κεφάλαιο» στην ΤτΕ,

      • astrexas on 4 Νοεμβρίου 2015 at 12:20

      Απο την στιγμη που ενα ταμειο καλυψει ολες τις υποχρεωσεις του προς τους ασφαλισμενους(καταβολη συνταξεων και ιατροφαρμακευτικη περιθαλψη λειτουργικα εξοκα κτλ) και υπαρχει περισεμα,τοτε γιατι εχουμε επιβαρυνση και στον κρατικο προυπολογισμο για τις καταβολες των συνταξεων και οχι μονο?

      Εχω την εντυπωση οτι ΟΛΑ τα χρονια τα ταμεια ηταν και συνεχιζουν να ειναι ελλειματικα…πως προκυπτει το αποθεματικο ταμειο?

        • astrexas on 4 Νοεμβρίου 2015 at 13:35

        Τι νοημα εχει να μιλαμε για «αποθεματικα ταμεια» σε ενα μη ανταποδοτικο ασφαλιστικο συστημα?

        Κανενα απολυτως!!!!!

        οι εισφορες των σημερινων εργαζομενων και εργοδοτων πανε για να καλυψουν τις σημερινες συνταξεις και οχι για να καλυψουν τις συνταξεις αυτων που τις δινουν…αρα δεν εχει νοημα να λιμαμε για καταληστευση των αποθεματικων των ταμειων..γιατι απλα αυτα ΠΟΤΕ δεν υπηρξαν ουσιαστηκα, ΚΑΙ ΠΟΤΕ δεν θα υπαρξουν.
        Η μοναδικη αναγκη να υπαρξουν στα «χαρτια» ηταν οι προμηθειες στα ομολαγα που μποιραζονταν μεταξυ τους τα λαμογια.

    • Ισόνομος Πολίτης on 4 Νοεμβρίου 2015 at 18:40

    Το ΙΚΑ είναι κοινωνική ασφάλιση και τις παροχές του (υγεία – συντάξεις κλπ) τις εγγυάται από καταβολής του το Κράτος
    (συστάθηκε το 1934 και στην ουσία λειτούργησε από το 1937)
    Μεταπολεμικά από το 1951 και για πολλά χρόνια μετά, ήταν ελλειμματικό (με εξαίρεση τα χρόνια που έκανε το μεγάλο «μπάμ» το χρηματιστήριο).
    Τα υπόλοιπα (μη κρατικά) ταμεία (κύριας και επικουρικής ασφάλισης) έχουν….. ανταποδοτικό….χαρακτήρα
    Πάντα το κράτος πλήρωνε , πληρώνει και θα πληρώνει για το ΙΚΑ….

    • astrexas on 4 Νοεμβρίου 2015 at 19:02

    Να μην μπερδεψουμε τα Επικουρικα ταμεια για τα οποια πραγματι λειτουργουν ανταποδοτικα και ειναι ξεχωριστο κεφαλαιο.

    Τα μη κρατικα ταμεια κυριας ασφαλισης ειναι ανταποδοτικα?δλδλ ενας ασφαλισμενος στο ΤΕΒΕ παλιοτερα θα παρει συνταξη με βαση τα λεφτα που ο ιδιος εδωσε,η με βαση τις εισφορες των σημερινων ασφαλισμενων στον κλαδο του συν κρατικη συμμετοχη?

    • astrexas on 4 Νοεμβρίου 2015 at 19:06

    Το ΙΚΑ εχει αποθεματικα κεφαλαια?..γιατι? …τι τα θελει?

      • astrexas on 4 Νοεμβρίου 2015 at 19:19

      Ποσο κοινωνικη συνταξη μπορει να ειναι η μεγιστη συνταξη(ποσο ειναι?) που δινει το ΙΚΑ?

    • RYaN on 4 Νοεμβρίου 2015 at 20:27

    Το ασφαλιστικό σύστημα στην Ελλάδα δε σχεδιάστηκε ως αναδιανεμητικό, αλλά ως κεφαλαιοποιητικό με ανθρωπιστικές εξαιρέσεις. Γι’ αυτό και υπήρχαν τεράστια αποθεματικά. Κοντά 100 δισ. ευρώ στις αρχές της δεκαετίας του ’80 καταντήσουν σήμερα μόλις 12. Η «παπάρα» της αναδιανομής προέκυψε όταν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις της συμφοράς αποφάσισαν να κάνουν πλιάτσικο στα αποθεματικά!

      • astrexas on 4 Νοεμβρίου 2015 at 22:33

      Δεν εχει σημασια πως ξεκινησε,αλλες αναγκες το δημιουργησαν και αλλες στο χρονο επρεπε να καληψει..το προβλημα ειναι οτι δεν προσαρμοστηκε στις νεες συνθηκες που δημιουργηθηκαν λογο εξελιξης(οπως παρεπιπτοντος και η ιδια η Ελλαδα)..και με βαση την Δαρβινεια λογικη..απλα θα χαθει(οχι η Ελλαδα) ολο αυτο το εκτρωμα που δημιουργηθηκε…μοιαζει με αυτο που λεει η παρακατω Εκθεση της ΓΣΕΕ που προσπαθει να παει εναντια στους»νομους»της φυσης. Επιδιωκει την γεννηση πριν το γκαστρωμα.
      Θελει «το σταμάτημα της λιτότητας, την αύξηση των μισθών και την τόνωση της εγχώριας ζήτησης πριν την βελτίωση της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

        • RYaN on 5 Νοεμβρίου 2015 at 01:53

        Λογικά έχεις δίκιο. Αλλά η οικονομία, φαινομενικά, είναι παράλογη, όπως και η ψυχολογία των ανθρώπων. Οι επιχειρηματικές δυνάμεις ξεκινούν να δουλεύουν, όχι όταν το χρειάζεται η χώρα, αλλά όταν υπάρχει κλίμα ευφορίας και βλέπουν ότι αν τρέξουν μπορούν να μαζέψουν κι αυτοί καρπούς. Αν και αυτό είναι προϋπόθεση για να ξεκινήσουν, το ερώτημα είναι πώς δε θα περιοριστούν και πάλι στην όποια εσωτερική ζήτηση, αλλά θα μπορέσουν να κοιτάξουν και την εξωτερική. Για να καταλάβεις το μέγεθος του προβλήματος, υπήρξαν επιχειρήσεις που μετανάστευσαν στο εξωτερικό για να καλύψουν από εκεί αποκλειστικά και μόνον την ελληνική ζήτηση – δηλαδή, άλλαξαν χώρα και δεν έκαναν καν τον κόπο να κοιτάξουν εκεί που βρίσκονταν γύρω γύρω μήπως μπορούσαν να πουλήσουν κι εκεί, ή και λίγο πιο πέρα, κ.ο.κ. Ίσως όμως όλα αυτά να στηρίζονται στο ότι στην Ελλάδα των καρτέλ, ο Έλληνας έμαθε να αγοράζει το πιο ανεξέλεγκτο προϊόν (και πολύ πιθανώς το χειρότερο) στην ακριβότερη τιμή, γιατί στην ουσία δεν είχε καμία άλλη επιλογή. Η κρίση προσέθεσε στις προτιμήσεις των καταναλωτών και το φτηνότερο δυνατό ανεξέλεγκτο προϊόν, ως φυσική συνέχεια της πρότερης ανεξέλεγκτης κατάστασης. Οπότε, ο Έλληνας επιχειρηματίας, όντως, πολύ δύσκολα θα κινηθεί προς άλλους ξένους «ψαγμένους» καταναλωτές, όσο ξέρει ότι υπάρχει το «χρυσωρυχείο» που λέγεται Ελλάδα (εύκολα κέρδη με μικρή επένδυση) και από την άλλη Έλληνες και ξένοι επιχειρηματίες πολύ δύσκολα θα ξεκινούσαν κάτι στην Ελλάδα χωρίς να έχουν εξασφαλίσει μακροπρόθεσμη στήριξη από την εγχώρια ζήτηση (ντόπια και τουριστική). Αυτές οι αντιφατικές δυνάμεις καταστροφής συνεχίζουν να λειτουργούν, παρά τα 7 χρόνια κρίσης, και όσο συνεχίζει η λειτουργία τους τόσο πιο δύσκολη θα γίνεται η πιθανότητα για κάποιο νέο ξεκίνημα. Η μία δύναμη ακυρώνει την προοπτική μιας κεϋνσιανής λύσης και η άλλη την προοπτική μιας αυστριακής λύσης κατά χάγιεκ. Δηλαδή ακυρώνει τα δύο πιθανά διαθέσιμα. Και φυσικά θα ήθελα να εξηγήσω στους ακραίους οπαδούς της λιτότητας ότι μία ακραία υποβάθμιση των συνθηκών ζωής στη χώρα, δε θα έκανε τους Έλληνες επειχειρηματίες να επενδύσουν στην Ελλάδα για να ικανοποιήσουν την εξωτερική ζήτηση, αλλά κάπου αλλού για να εξυπηρετήσουν τη ζήτηση που θα βρουν οπουδήποτε αλλού. Δηλαδή η (κυρίαρχη σήμερα) πρότασή τους είναι αδιέξοδη, όσο μακριά και αν τραβήξουν το σκοινί. Όπως και η κεϋνσιανή. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα συνδυασμό των δύο λύσεων για να έχει ελπίδες να επιτύχει, καθώς και μία κυβέρνηση -γονιό στη κυριολεξία- που θα κλείνει διακρατικές συμφωνίες και θα τους υποχρεώνει να εξάγουν οικονομικά προσιτά και ποιοτικά ελεγμένα προϊόντα, με ποινή υπερβολικού φόρου στην αποτυχία και ανταμοιβή φοροαπαλλαγών στην επιτυχία! Ίσως μόνον έτσι να μπορεί να γίνει.

          • astrexas on 5 Νοεμβρίου 2015 at 12:12

          Καλως κακως το τοπιο στην επιχειρηματικοτητα εχει αλλαζει ριζικα σε σχεση με το τι συνεβαινε πριν μερικα χρονια.Απο τους γερολυκους επιχειρηματιες περασαμε στο μοντελα τα συνεργασιακα και στην μια και μοναδικη αγορα,την παγκοσμια.
          Ιδιωτικοι φορεις(μεσα σε συνεργατικο πλαισιο και αυτοι) εχουν δαπανισει δις σε καθε τομεα για Ερευνα και Αναπτυξη οι οποιοι εχουν χαραξει το καναλι της επιχειρηματικοτητας τα επομενα χρονια..αυτο της συνεργασιας μαζι τους.Οσοι θα συνεργαστουν θα επιζησουν επιχειρηματικα οσοι τους χαζοαντιγραψουν και εκμεταλευτουν τις αδυναμιες του πλαισιου επισης..οι αλλοι που βλεπουν εσωτερικη και εξωτερικη αγορα θα χαθουν στο χρονο.Παραδειγμα μια μικρομεσαια επιχειρηση δεν εχει αλλη επιλογη περα απο αυτην.Η καταναλωτικη συνηθεια απο δω και περα απλα σερβιρεται,ο καταναλωτης ειναι απλη μαριονετα!!!

            • RYaN on 5 Νοεμβρίου 2015 at 12:35

            Και αυτό που λες
            «δε θα έκανε τους Έλληνες επειχειρηματίες να επενδύσουν στην Ελλάδα για να ικανοποιήσουν την εξωτερική ζήτηση, αλλά κάπου αλλού για να εξυπηρετήσουν τη ζήτηση που θα βρουν οπουδήποτε αλλού».
            Ξέρουν να παίζουν τέλεια το παιχνίδι του παγκόσμιου επιχειρείν για τους εαυτούς τους, χωρίς να δίνουν δεκάρα για το τί, αν και πότε χρειάζεται η χώρα. Οι πρώτοι που θα «αφήσουν στην απέξω» μία φτωχή Ελλάδα της λιτότητας είναι οι Έλληνες επιχειρηματίες.
            Άρα, όπως λέω και παραπάνω, τα θεωρητικά «ποδάρια» των οικονομικών θεωριών δε δουλεύουν στις νέες παγκοσμιοποιημένες συνθήκες της οικονομίας. Το παρακάτω παράδειγμα του Ισόνομου, μαζί με πολλά άλλα, το επιβεβαιώνει. Το παράδειγμά του δείχνει, επίσης, ότι η Ελλάδα είχε μπει από πολύ νωρίς στις νέες παγκοσμιοποιημένες συνήθειες και ίσως γι’ αυτό να ήταν και η πρώτη που κατέρρευσε.

            • astrexas on 5 Νοεμβρίου 2015 at 13:02

            Αυτο που λεω ειναι οτι το μοντελο του ατσιδα επιχειρηματια ελαβε τελος..πολλοι αυτο ακομα δεν το καταλαβαν.Μπορει σημερα ακομα να κερδιζουν κανοντας διαφορες κινησεις,η δυναμικη τους ομως εχει περιοριστει μονο στα κεφαλαια που διαθετουν αντε και στα κονε τους…σε μερικα χρονια απλα δεν θα διαθετουν ουτε αυτα 🙂

            Η παλια ελιτ φευγει και χανεται με την μορφη που τους γνωρισαμε..καποιοι απο αυτους θα καταληξουν φυλακη καποιοι θα χαθουν εντελως και καποιοι που θα μπουν στο καναλι που ειπα παραπανω θα συνεχισουν να επισκεπτοντε τα μπαρ της Μυκονου 80)

            • astrexas on 5 Νοεμβρίου 2015 at 13:50

            ..και φυσικα δεν αλλαζει μονο η ελιτ αλλαζει και η μεσαια και μικρομεσαια ταξη…στο ιδιο πλαισιο με την ελιτ

    • RYaN on 4 Νοεμβρίου 2015 at 21:39

    Έκθεση ΙΝΕ/ΓΣΕΕ (2014): «Ακόμη και αν καταργηθούν οι συντάξεις [στην Ελλάδα], το ασφαλιστικό σύστημα θα παραμείνει ελλειμματικό» ….

    «Αν δεν αλλάξει η ακολουθούμενη πολιτική «ακόμη και αν καταργηθούν οι συντάξεις, το σύστημα θα παραμείνει ελλειμματικό, αν δεν ληφθούν μια σειρά από μέτρα, όπως το σταμάτημα της λιτότητας, η αύξηση των μισθών, η τόνωση της εγχώριας ζήτησης μέσω και της μείωσης των τιμών των προϊόντων, η στροφή των ελληνικών επιχειρήσεων στην εξυπηρέτηση και της εξωτερικής ζήτησης και, μακροπρόθεσμα η βελτίωση της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, μέσω της επένδυσης στην τεχνολογική και παραγωγική ανασυγκρότηση».»

    • Ισόνομος πολίτης on 5 Νοεμβρίου 2015 at 11:09

    Δεν φταίνε μόνο οι επιχειρηματίες, φταίει και η καταναλωτική συνείδηση της πλειονότητας των «νεοελλήνων» πολιτών.
    Νέος τότε το 1981 δούλευα σε μια γνωστότατη πολυεθνική εταιρεία επιφορτισμένος με το reporting των βασικών οικονομικών στοιχείων που ενδιέφεραν το «κέντρο» σε ημερήσια, εβδομαδιαία, μηνιαία, τρίμηνη και ετήσια αναφορά.
    Είχα συνεχώς σε καθημερινή τηλεφωνική ανταπόκριση ένα Ελβετό συνάδελφο που επισκεπτότανε τακτικότατα την Ελλάδα για τις διακοπές του.
    (Στο τέλος αγόρασε και ένα σπιτάκι στις Σποράδες)
    Όταν αυξήθηκαν (σχεδόν διπλασιάστηκαν) τότε με εντολή Ανδρέα οι κατώτερες αποδοχές των εργαζομένων, του επισήμανα πως θα έχουμε με το μέτρο αυτό ισχυρότατη ενεργό ζήτηση αλλά και συνεπακόλουθη βιομηχανική ανάπτυξη.
    «Μπά» μου λέει «δεν το νομίζω»!
    «Πήγαινε και δες σε ένα S.M τι μακαρόνια αγοράζει τώρα η μέση νοικοκυρά.
    Θα δεις πως προτιμάει τα ιταλικά πολύ περισσότερο από τα ελληνικά.
    Το ίδιο θα συμβεί και με τα περισσότερα είδη υπόδησης και ένδυσης.
    Σας έχει κατακυριεύσει στην Ελλάδα προ πολλού, η ξενομανία και ο επιδεικτικός τρόπος ζωής.
    Πολύ γρήγορα θα γίνει φανερό πως θα αυξηθούν υπερβολικά οι εισαγωγές και τα αποτελέσματα θα είναι…… τζίφος».
    Δεν είχε καθόλου άδικο ο φίλος τότε με αυτά που μου επισήμαινε ..
    Τότε λοιπόν ήταν που αυξήθηκαν μη ανταποδοτικά οι αποδοχές από τη μια και την άλλη, ξεχείλωσαν ο δημόσιος και ευρύτερος δημόσιος τομέας.
    Οι συνέπειες ΓΝΩΣΤΕΣ
    Το 1985 ήταν που επιστρατεύτηκε στη θέση του ΥΠΕΘΟ ο «ψυχρός» ορθολογιστής Σημίτης που επέβαλε την κατάργηση της ΑΤΑ (Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή), το πάγωμα τιμών και αμοιβών και τις δραστικές περικοπές σε δημόσιες δαπάνες αλλά και άλλα σκληρά οικονομικά περιοριστικά μέτρα
    Ξεσηκώθηκαν τότε όλα τα συνδικάτα και πολύ περισσότερο οι αριστεροθολούρες.
    Αλλά αν δεν είχανε ληφθεί αυτά τα μέτρα τότε, θα μας είχε πάρει και θα μας είχε σηκώσει….αφού τα δανεικά είχανε πιάσει ταβάνι…και το φάσμα της χρεοκοπίας ήτανε….. ante portas.
    Αυτό κράτησε 2 χρόνια και το Νοέμβρη του 1987, ο Ανδρέας «καρατόμησε» τον ορθολογιστή Σημίτη, πέφτοντας ξανά αυτή τη φορά στη «λούμπα» του:
    «Τσοβόλα δώστα όλα»
    Τα αποτελέσματα γνωστά!
    Άλλωστε η πληρωμή τους…. ακουμπάει την τσέπη μας μέχρι τα σήμερα….

    • RYaN on 5 Νοεμβρίου 2015 at 13:12

    E. Κοροβίνης: Η νεοελληνική Φαυλοκρατία

    ΓΕΝΕΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ: Τα πρώτα πενήντα χρόνια – Ένα φαυλοκρατικό πολιτικό σύστημα αποκρυσταλλώνεται

    (παράθεση αποσπασμάτων)

    Μέχρις και τις παραμονές της Επανάστασης του ’21, η απόσχιση των κλεφταρματολών από το σώμα των καρτερικών ομοθρήσκων του και οι συχνές συγκρούσεις με τους Οθωμανούς δεν απέβλεπαν μόνο στη θεμελίωση χριστιανικού κράτους. Παράπλευρος στόχος ήταν η αυτονόμηση από τους μηχανισμούς της εξουσίας, η δημιουργία διατοπικού αρματολικού δικτύου στη βάση των τοπικοσυγγενικών δεσμών και, μέχρι την έκρηξη της Επανάστασης, η προνομιακή ένταξη στην Οθωμανική τάξη πραγμάτων, στην οικονομία της βίας και της αυθαιρεσίας, που χαρακτήριζε την παρακμάζουσα Αυτοκρατορία.
    Η αδιάλειπτη διεξαγωγή του Αγώνα επί δέκα συνεχή χρόνια συντέλεσε στην εδραίωση της εθνικής συνείδησης και πέραν του στενού κύκλου των διανοουμένων[1]. Παρά ταύτα, η δημιουργία αίσθησης νομιμοφροσύνης προς το νεοϊδρυθέν κράτος αποδείχθηκε δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο, έργο.
    Πολύ σύντομα, αμέσως μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια (που με ισχνά μέσα που διέθετε προσπάθησε να θεμελιώσει σύγχρονο για τα δεδομένα της εποχής κράτος[2]), η πολιτική ζωή του ανεξάρτητου κρατιδίου θα πάρει τη μορφή μιας ανελέητης και διαρκούς σύγκρουσης για τον έλεγχο του κράτους. Το κράτος, ο κυριότερος εργοδότης της χώρας, θα γίνει «το μήλον της έριδος» μεταξύ των αλληλοσπαρασσόμενων φατριών.
    Την κατάσταση αυτή διευκόλυνε κατ’ αρχάς το γεγονός ότι, από τη σύσταση του κράτους και επί πενήντα χρόνια, ο ορίζοντας στις εξωτερικές σχέσεις της χώρας ήταν κατά βάσιν «ανέφελος». Τον σκίαζαν μόνο οι κατά διαστήματα «σπασμοί» των αλυτρώτων (στην Κρήτη και αλλού). Σε όλη αυτή την περίοδο, μέχρι δηλαδή να εμφανισθούν και άλλοι βαλκάνιοι διεκδικητές των ευρωπαϊκών οθωμανικών κτήσεων και να αρχίσει να αμφισβητείται το δόγμα της ακεραιότητας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας3], ο πολιτικός κόσμος αρνήθηκε να εξοπλίσει τη χώρα με αξιόμαχο στρατό, καλλιεργώντας την πεποίθηση ότι η Ελλάδα θα ήταν ο φυσικός και μοναδικός κληρονόμος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

    …..

    Επιτέλους, πρέπει να ειπωθεί η ωμή αλήθεια: Σκοπός των ξένων δυνάμεων δεν μπορεί να είναι η ευνομία και η υπεράσπιση των εθνικών μας συμφερόντων εναντίον των δικών μας θελήσεων. Αυτό είναι, πρωτίστως και κυρίως, δικό μας έργο. Αν, τώρα, το δικό μας έργο είναι η καταλήστευση των δημόσιων πόρων και αν πρώτο μέλημα των πολιτικών είναι να κρατηθούν στην εξουσία με κάθε τίμημα, αυτό είναι αδύνατο να το αλλάξει και η πιο καλοπροαίρετη ξένη χώρα.
    Αν ο Κωλέττης, εν πάση περιπτώσει, ήταν εκείνος που μορφοποίησε την τακτική αντιμετώπισης των εθνικών θεμάτων, σε αυτόν μπορεί να πιστωθεί και μια πρώτη αποκρυστάλλωση των φαυλοκρατικών χαρακτηριστικών του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Ο Κωλέττης καλλιέργησε, όσο κανείς προηγούμενός του, τα σπέρματα της συναλλαγής και της πολιτικής διαφθοράς, ενώ ήταν ο πρώτος έλληνας πολιτικός που, διαχειριζόμενος τα κοινά, απέκτησε μεγάλη περιουσία (630.000 δραχμές της εποχής εκείνης). Στόχος του Κωλέττη ήταν η «μακροβιότητα» των κυβερνήσεών του και όχι οι μεταρρυθμίσεις και η εθνική ανασυγκρότηση. Με τις αθρόες απολύσεις κομματικών αντιπάλων, το διορισμό «ημετέρων», την κατοχύρωση των προνομίων των διαφόρων τοπαρχών και τις εκλογές βίας και νοθείας, ήταν πράγματι ο πρώτος που διασφάλισε «μακρόβιες» κυβερνήσεις.
    Χαρακτηριστικά και αποκαλυπτικά της πολιτικής ζωής της πρώτης μετεπαναστατικής περιόδου είναι το «ωρολόγιο» πρόγραμμα του Κωλέττη και η συζήτηση σχετικά με τα πολιτικά δικαιώματα των «ετεροχθόνων», των Ελλήνων δηλαδή ων αλύτρωτων περιοχών (Φαναριωτών, Επτανήσιων και άλλων εγγραμμάτων) που κατοικούσαν στο κρατίδιο και ένας μεγάλος αριθμός τους στελέχωσε μεταπαναστατικά τον κρατικό μηχανισμό.
    Ο Κωλέττης μέχρι αργά το απόγευμα ασχολείτο με τη διεκπεραίωση ρουσφετιών πρώτα στην κατοικία του και μετά στην έδρα της κυβερνήσεως. Στη διάρκεια των υπηρεσιακών συσκέψεων που επακολουθούσαν συνήθως κοιμόταν, ενώ απουσίαζε συστηματικά από τις συνεδριάσεις της Βουλής.

    …..

    Ενώ όμως ο έλληνας επιχειρηματίας ήταν συνηθισμένο είδος στο πλαίσιο του υπόδουλου Ελληνισμού, κατέληξε να γίνει σπάνιο και προβληματικό είδος στο πλαίσιο του ανεξάρτητου εθνικού κράτους. Η κοινωνική διαφοροποίηση σπάνια μόνον αποδίδει επιχειρηματίες και συνήθως «κρατικοδίαιτους» και «διαπλεκόμενους» (με εξαίρεση το χώρο της ναυτιλίας και σ’ ένα βαθμό του εμπορίου). Αντίθετα, διαμορφώνει δημόσιους υπαλλήλους, δικηγόρους, στρατιωτικούς, ενοικιαστές φόρων του δημοσίου, κομματάρχες και πολιτικούς. Στο υπάρχον και εμπεδωμένο σύστημα φαυλοκρατίας, οι, έτσι και αλλιώς, σπάνιοι επιχειρηματίες είναι υποχρεωμένοι να προσαρμοσθούν, αν θέλουν να επιβιώσουν. Πρέπει να αναζητήσουν πολιτική προστασία πάση δυνάμει, γιατί αλλιώς θα το κάνουν οι ανταγωνιστές τους και θα τους εκμηδενίσουν. Έτσι όμως χάνουν κάθε δυνατότητα αυτοτελούς δράσης, διότι τα κέρδη της επιχείρησής του δεν εξαρτώνται πλέον από τις επιχειρηματικές δεξιότητές τους, την αξιοκρατική διεύθυνση του ανθρώπινου δυναμικού της επιχείρησης και τις εύστοχες επενδύσεις, αλλά από τις απευθείας αναθέσεις κρατικών προμηθειών, με αντάλλαγμα βέβαια παχυλές «μίζες» στους υψηλούς προστάτες.

    ……

      • RYaN on 5 Νοεμβρίου 2015 at 16:25

      Αυτός είναι ο λεγόμενος δείκτης Β2Β. Διαχρονικά ανύπαρκτος στην Ελλάδα, όπου συνεχίζει να είναι ανύπαρκτος, με μόνους υπαρκτούς τους δείκτες B2C και Β2G.

      B2B = Business to Business
      B2C= Business to Consumer
      B2G = Business to Government

        • astrexas on 5 Νοεμβρίου 2015 at 17:44

        Η παραπομπη αφορουσε τις «Παγκοσμιες Αλυσιδες Αξιων»,που αν και ανυπαρκτες στην Ελλαδα θα ειναι αυτες που θα αντικαταστησουν την σημερινη κατασταση

          • RYaN on 5 Νοεμβρίου 2015 at 22:10

          Αν αυτές οι «παγκόσμιες αλυσίδες αξιών» μπορούν να δουν την Ελλάδα και τους Έλληνες πολίτες ως «παραγωγούς» είτε ενδιάμεσων, είτε τελικών, αγαθών ή υπηρεσιών, τότε ναι, θα μπορούσε να γίνει.
          Αν όμως αυτές οι «παγκόσμιες αλυσίδες» συνεχίσουν – όπως εδώ και χρόνια – να βλέπουν την Ελλάδα μόνον ως πεδίο κατανάλωσης των τελικών προϊόντων τους από τους ντόπιους και τους τουρίστες, καθώς και τους Έλληνες πολίτες μόνον ως «καταναλωτές», τότε δε πρόκειται να υπάρξει καμία απολύτως αισιόδοξη νέα κατάσταση που θα έρθει να αντικαταστήσει τη σημερινή.
          Εξ’ όσων μάλιστα γνωρίζω, αυτές οι οι «παγκόσμιες αλυσίδες» ψάχνουν μετά μανίας για πελάτες / «καταναλωτές», άντε και για πρώτες ύλες, ενώ από «παραγωγούς» έχουν μπόλικους, σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις με εξευτελιστικό κόστος για την υπόσταση του ανθρώπου.
          Τα ελληνικά κεφάλαια και κυρίως αυτά που βρίσκονται στο εξωτερικό δεν είναι λίγα. Η χώρα θα επιβιώσει μόνο αν οι Έλληνες φτιάξουν τις δικές τους «παγκόσμιες αλυσίδες», ή συνεργαστούν ως ισότιμοι εταίροι με άλλες υπάρχουσες, φέρνοντας αρχικά παραγωγική ύλη μέσα στη χώρα και εν συνεχεία κέρδη από τις παγκόσμιες πωλήσεις. Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται να φτάσουμε πρώτα σε μια Ελλάδα, που δε θα πλιατσικολογείται κάθε φορά που είναι στριμωγμένη στη μέγγενη των καταληκτικών ημερομηνιών του χρέους. Η Ελλάδα κάνει υπομονή για να πετύχει να ξεφύγει από αυτό το ζυγό, χωρίς να καταστραφεί. Αν τα καταφέρει, τότε μπορεί να υπάρξουν πολλές και λαμπρές προοπτικές. Αν όχι, τότε μπορεί και να φτάσει σε δραματικές καταστάσεις για το έθνος, που δε θα ήθελα να κατονομάσω.

    • astrexas on 5 Νοεμβρίου 2015 at 23:49

    Τα ελληνικά κεφάλαια και κυρίως αυτά που βρίσκονται στο εξωτερικό δεν είναι λίγα. Η χώρα θα επιβιώσει μόνο αν οι Έλληνες φτιάξουν τις δικές τους «παγκόσμιες αλυσίδες», ή συνεργαστούν ως ισότιμοι εταίροι με άλλες υπάρχουσες, φέρνοντας αρχικά παραγωγική ύλη μέσα στη χώρα και εν συνεχεία κέρδη από τις παγκόσμιες πωλήσεις.
    ………………………………………..
    respekt

      • astrexas on 6 Νοεμβρίου 2015 at 00:12

      me mia υποσημειωση…τα κεφαλαια δεν εχουν πατριδα(τα μεγαλα)..τα τοπικα πρεπει να την ψαξουν καλα για να μην καταλειψουν «καταναλωτες» ….γενικα θυματατακια

        • astrexas on 6 Νοεμβρίου 2015 at 00:14

        και ο μονος δρομος για να αποφυγουν κακοτοπιες ειναι η λεξη «αξια»

    • Ισόνομος πολίτης on 6 Νοεμβρίου 2015 at 08:14

    Όσο η Ελλάδα είναι κράτος μέλος της Ε.Ε και ειδικότερα της €ζώνης, δεν φοβάμαι τα διεθνή τεκταινόμενα και την συγκυρία…..
    Φοβάμαι μόνο τις αριστεροθολούρες και τα Τσιπρομαζέμματα.
    Εδώ είναι που μπορεί να συμβούν τα ανυπολογίστου καταστροφής απρόοπτα και ανυπέρβλητα.
    Οι Φίληδες, οι Κατρούγκαλοι, οι Σκουρλέτηδες, οι Μαντάδες, η Φωτίου αλλά και ο ίδιος ο άσχετος Τσίπρας ας πούμε, είναι που φοβίζουν και σου κατεβάζουνε το παραβάν…να μην βλέπεις έστω και την παραμικρή αχτίδα αισιοδοξίας στον ορίζοντα.
    Το απερίσκεπτο και πανικόβλητο ελληνικό εκλογικό σώμα είναι που έχει την ευθύνη για αυτό το κακό…. Τσιπραπάντεμα….
    Καταραμένη μέρα η 25η Ιανουαρίου 2015 και…. να μην ξεχνιόμαστε…

    • RYaN on 6 Νοεμβρίου 2015 at 11:40

    http://drive.flowplayer.org/212256/80385-EmiratesHelloJetmanYouTube360p.mp4

Τα σχόλια έχουν απενεργοποιηθεί.

Αρέσει σε %d bloggers: