Ιούλ 10 2017

Οι πέντε τελευταίες «φυλές» του ελληνικού επιχειρείν!

Στην άλλοτε ασφαλή ελληνική  πραγματικότητα και επιχειρηματικότητα η επαφή με το  ευρω λειτούργησε όπως περίπου η ανακάλυψη της Αμερικής από τους Ευρωπαίους.

Από αυτή την επαφή προκλήθηκε η που εξαπλώθηκε στους ιθαγενείς επιχειρηματικούς πληθυσμού οδηγώντας τους στην καταστροφή κεφαλαίου υλικών προσωπικού και εξοπλισμού και στην αντικατάσταση τους από Ευρωπαίους.

Θύματα των νεοφιλελεύθερων φληναφημάτων οι Έλληνες επιχειρηματίες αντί να  στραφούν και να ζητήσουν την προστασία του κράτους ζήτησαν περισσότερη επαφή με τους Ευρωπαίους, περισσότερο ανταγωνισμό μαζί τους και ελεύθερες αγορές και φυσικά εξολοθρευτήκαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες.

Σήμερα οι  έξι στις δέκα -από τους εναπομείναντες- παλεύουν για την επιβίωσή τους άλλα μάταια, ενώ από τις άλλες τέσσερις, μόλις οι δύο εμφανίζονται πραγματικά ισχυρές αν και περιστασιακά.

 Με βάση την κατηγοριοποίησή τους στην έρευνα του Παρατηρητηρίου Επιχειρηματικού Περιβάλλοντος του ΣΕΒ «Ο σφυγμός του επιχειρείν», η κρίση αναδεικνύει μια νέα τυπολογία.

Ο τελευταίες αυτές «φυλές» του επιχειρείν στην Ελλάδα είναι πέντε και τα χαρακτηριστικά τους αποτελούν σε μεγάλο βαθμό «φωτογραφία» της αγοράς σήμερα.

Κατ’ αρχάς, το μεγαλύτερο ποσοστό (40%) είναι οι «αδύναμες επιχειρήσεις που όμως αντέχουν». Έπονται οι «ευάλωτοι που βρίσκονται σε κίνδυνο» (24,1%). Η τρίτη σε αριθμό επιχειρήσεων φυλή είναι οι «υγιείς με προοπτική» (15,7%) και ακολουθεί στην τέταρτη θέση η φυλή των «σταθερών αλλά επιφυλακτικών» (13,8%). Μόνον ποσοστό 6,4% είναι οι «δυνατοί και αισιόδοξοι».

Σε επίπεδο κλάδων, οι κατασκευές και το εμπόριο, καθώς έχουν πληγεί περισσότερο από την κρίση, εμφανίζονται ως οι κλάδοι με τη μεγαλύτερη απαισιοδοξία, ενώ η πρωτογενής παραγωγή, οι μεταφορές και ο τουρισμός αξιολογούν θετικά την υφιστάμενη οικονομική τους κατάσταση. Ακόμη, παρατηρείται ότι όσο μικρότερο είναι το μέγεθος των επιχειρήσεων, βάσει αριθμού εργαζομένων, τόσο μεγαλύτερες είναι οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.

Επιπλέον παρατηρούνται διαφορετικές «ταχύτητες» και εντός των κλάδων. Ενδεικτικά παραδείγματα η μεταποίηση και ο τουρισμός, όπου οι οργανωμένες επιχειρήσεις δηλώνουν πιο αισιόδοξες για το μέλλον σε σχέση με τις πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις. Τέλος, οι επιχειρήσεις της Αττικής περισσότερο και των νησιών λιγότερο (χάρη στον τουρισμό, κυρίως) εμφανίζονται σε καλύτερη οικονομική κατάσταση, από τον μέσον όρο του συνόλου των επιχειρήσεων της χώρας.

Στην έρευνα ζητήθηκε από τις επιχειρήσεις να αξιολογήσουν και δέκα βασικές παραμέτρους, οι οποίες σχετίζονται με το ευρύτερο εγχώριο και διεθνές οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον, προκειμένου να αποτυπωθεί η άποψή τους για το πόσο ευάλωτο είναι το επιχειρηματικό περιβάλλον στην Ελλάδα στην ευρύτερη εγχώρια και διεθνή συγκυρία.

Ως σημαντικότερα εμπόδια καταγράφονται οι υψηλοί φορολογικοί συντελεστές (83,8%), η πολιτική αστάθεια στη χώρα (65,7%) –υπό την έννοια της συνεχούς αβεβαιότητας που προκαλούν οι εντάσεις γύρω από τις αξιολογήσεις των προγραμμάτων, οι εγχώριες οικονομικές επιπτώσεις της ύφεσης και του προγράμματος προσαρμογής (60,0%) και η διαφθορά (40,3%).

Οσον αφορά τη διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας, αξίζει να σημειωθεί ότι οι παρεμβάσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στη διαδικασία έναρξης ή αδειοδότησης επιχειρήσεων, στην απονομή Δικαιοσύνης, στον τρόπο διεξαγωγής των δημοσίων προμηθειών και στην αγορά προϊόντων δεν εκτιμάται πως έχουν ακόμη επηρεάσει την καθημερινή λειτουργία των επιχειρήσεων, παρόλο που εντοπίζονται για χρόνια στα κυριότερα προβλήματα που υποδεικνύουν οι  ίδιες οι παραπληροφορημένες επιχειρήσεις.



Αρέσει σε %d bloggers: